Twoje Wiersze - Ćwiczenia z nieobecności

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

[ GALBA ]^(*)

trzy godziny temu

Pewne rzeczy się da jeśli się jest w stanie przenieść na inny poziom postrzegania struktur...
Pozdrówki z podobaniem 🌟👍

Groschek^(*)

pięć godzin temu

ja myślę, że każde 1-sze spotkanie dwojga osób próbujących zanurzyć się nawzajem w swoich marzeniach, powinno zacząć się namiętnym pocałunkiem.. choć, podejdź, a obejmę Cię kochającym lękiem; zamkniesz oczy, aby poczuć delikatne muśnięcie ust q policzkiem za noskiem, potem obie dłonie w rozpuszczonych włosach, by się poddać w Geborgenheit (tu patrz tytuł wiersza..)..

Groschek^(*)

pięć godzin temu

* choć => oczywiście "chodź": ja to jestem jak porcelanowy słoń

Larisa

pięć godzin temu

Nie da się zapełnić samotności i tęsknoty...
Liryczny smutek płynie z wersów nad nieuchronnym przemijaniem.
Poruszył mnie Twój wiersz i zamyślił.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Czasem

ponad pięć godzin temu

Przejmująca tęsknota wybija z każdego "Nie da się". Ręce wyciagnięte w pustkę.
Pięknie i przesmutno

Pozdrawiam Cię serdecznie

TheRamones

dwie godziny temu

Usłyszałam kiedyś, że tylko to, co smutne może być prawdziwie piękne... Chociaż nie zgadzam się z tym do końca. Sama też robiłam piękne, radosne rzeczy i zamierzam to powtórzyć, na pewno 🤍 dziękuję!

Dżoana^(*)

ponad pięć godzin temu

Wiersz pięknie mówi o tym, czego nie da się uchwycić, a mimo to wciąż jest obecne. W tej niemożności jest jakaś siła i głęboka refleksja przypomnienie, że to, co nieosiągalne, może być najbardziej trwałe. Dziękuję za tę mądrą i pełną zadumy myśl.
Pozdrawiam :)

TheRamones

dwie godziny temu

Tak, tylko nie da się uchwycić pomimo, że jest obecne. Mniejsza tęsknota jest za czymś co znika całkowicie niż za tym, co "gdzieś tam jest". Dziękuję, że zatrzymałaś się tu na chwilę 🤍

Migrena...1^(*)

ponad pięć godzin temu

nieobecnosć u ciebie ma ciężar rzeczy, nie pojecia

jakby można ją było dotknąc -
i właśnie dlatego boli bardziej

te "nie da się” wraca jak rytm serca, spokojny, a jednak bezradny.

z każdym wersem coraz ciszej, coraz głębiej.

piszesz tęsknotę tak, że nie jest już słowem, tylko doświadczeniem
i zostaje - długo po

TheRamones

trzy godziny temu

Bardzo się cieszę, że udało mi się przekazać namacalność tego uczucia... Wszak prawdziwa tęsknota boli fizycznie, pali pod skórą, usztywnia mięśnie, powoduje mdłości - to nie jest tylko słowo "tęsknię" rzucone w przestrzeń...
Bardzo Ci dziękuję i pozdrawiam, życząc tęsknot jak najmniej 😉

sturecki

ponad pięć godzin temu

To wiersz, w którym nieobecność dostaje własne lekcje fizyki – niczego nie da się już dosięgnąć, choć wszystko wciąż próbuje wrócić. Zaś powtarzane „nie da się...” brzmi jak kołysanka dla straty – cicha, bezradna i bardzo ludzka.
6/5