Twoje Wiersze - Błękitnopióra

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

22 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

dawid own i^(*)

2026-02-18

Wiersz intrygujacy już od tytułu. Aż do samego końca! Pozdrawiam 5/6

Larisa

2026-02-20

Dziękuję, Dawidzie:) Miło mi bardzo:)

Kika88

2026-02-16

Pięknie
Pozdrawiam serdecznie😉

Larisa

2026-02-20

Dziękuję, Kiko:)

Ankhnike

2026-02-16

Wspaniała, poruszająca poezja...
Przepiękna, wzruszająca błękitnopióra miłość...
Jest tylko jeden szal który potrafi tak utulić;
tylko jeden który tak otuli zapachem i ciepłem ukochanego miejsca
Pozdrawiam serdecznie, Lariso

Larisa

2026-02-20

Dziękuję, Ankhnike:) Piękny komentarz:)

andrew

2026-02-15

Ślicznie
Życie jak sen.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego wieczoru

Larisa

2026-02-16

Dziękuję, Andrew:) Miło mi bardzo:)

wandaw

2026-02-14

Piękny, poruszający wiersz niczym piękny sen pełen miłości tęsknoty i nadziei na ponowne spotkanie
Piękna wierna miłość której nie zniszczy nawet czasoprzestrzeń i śmierć.
Pozdrawiam z nutką zadumy i uznania dla Twojego poetyckiego talentu Lariso

Larisa

2026-02-16

Dziękuję, Wandeczko:) Piękny komentarz:)

Smoku

2026-02-14

Pięknie! Ach, i bardzo lirycznie ✨😉🌟

Larisa

2026-02-16

Dziękuję, Smoku:) Miło mi bardzo:)

Nata Sza

2026-02-14

Bardzo piękny wiersz o miłości, samotności, czekaniu, nadziei. Wyplatanie koszy to zagłuszanie tęsknoty, to walka z samotnością i konieczność organizowania życia (zgadzam się z Wandą). Życie pomiędzy realizmem a metafizyką "szczęśliwa kraina".
Pozdrawiam Cię, Droga Lariso, z uznaniem dla Twojej Poezji :-)

Larisa

2026-02-16

Dziękuję, Jowitko:) Piękny komentarz:)

Rosa

2026-02-14

Piękny nastrojowy, dojrzały, pełen nadziei i wiary wiersz, Lariso:)
Z dużym podobaniem pozdrawiam Cię serdecznie:)

Larisa

2026-02-16

Dziękuję, Roso:) Bardzo mi miło:)

wibracja

2026-02-14

Bardzo dobry wiersz. Powtórzę za Wandą o fajnym zastosowaniu realizmu magicznego i rekwizytów z czytelną symboliką. Dodam, że wiele tu robi tytuł i błękitnopiórość - poszerza pole interpretacji i dodaje surrealnego klimatu.

Larisa

2026-02-16

Dziękuję, Wibracjo:) Niezmiernie mi miło:)

_wena_

2026-02-14

Przepiękna przypowieść ujęta w otwartej formie, w której droga Lariso skorzystałaś ze swobody twórczej. Dłonie składam do oklasków i zachwycona Twoją poezją, serdecznie pozdrawiam :)
6/5 z plusem

Larisa

2026-02-16

Dziękuję, Wenuszko:) Miło mi bardzo:)

Przeboski Mandaryn

2026-02-14

Bardzo urokliwy wiersz

Larisa

2026-02-16

Dziękuję, Mandarynie:)

[ GALBA ]^(*)

2026-02-14

Dawno mnie u Ciebie nie było Lariso i spieszę naprawić moje niedopatrzenie.
To co napiszę być może wyda Ci się dziwne ale treść wiersza w pierwszym odczuciu postawiła mi przed oczyma piękna tybetańską dziewczynę pracująca na skalnym ustępie mimo że wiklina za bardzo do tej scenerii może nie pasuje...
Nie wiem czemu tak ale po prostu obraz powstał blyskawicznie...
Pozdrowionka z uznaniem 🌟👍

Larisa

2026-02-16

Piękne skojarzenie, Marku:)
Dziękuję:)

Naja

2026-02-14

Piękna, baśniowa liryka.
Pozdrawiam ciepło i serdecznie :-)

Larisa

2026-02-16

Dziękuję, Naju:) Miło mi bardzo:)

Wanda Kosma

2026-02-14

Błękitnopióre dusze znajdują się nawzajem i nie mogą się rozstać - tak bardzo chciałabym w to wierzyć. Przepiękny wiersz, który głęboko mnie poruszył, utrafił bowiem w stan zwątpienia w baśnie, które wcześniej snułam z wiarą.

Podziwiam wykorzystany tu mistrzowsko styl realizmu magicznego i piękną, dojrzałą symbolikę. Wyplatanie z wikliny kojarzy mi się z koniecznym organizowaniem świata na nowo, jest jakby uczeniem się skupienia na nowych bodźcach i sygnałach. Szal jest wspomnieniem wspólnego ciepła, a kosz pełnego ziarna - nadzieją, że baśnie o więzi nie znającej brzegów życia, były jednak prawdą.

To jeden z najpiękniejszych Twoich wierszy. Pierwszy, który "przebił" mój ukochany wiersz "Księżycowa". Oczywiście będzie wśród ulubionych.
Jesteś wspaniałą Poetką. Pozdrawiam Cię najserdeczniej :)

Larisa

2026-02-16

Chciałabym bardzo, żeby ta wiara w baśnie... do Ciebie wróciła:)
Przytulam Cię mocno:)

Wanda Kosma

2026-02-16

Wiersz jest przepiękny. Ja teraz odczuwam złość na "baśnie", taki etap po stracie. Ten wiersz mnie ukoił, a jednocześnie zasmucił. Czytam i myślę: czy mi to wystarczy? Pozdrawiam Cię najserdeczniej 🫶

Larisa

2026-02-16

Twój komentarz, Droga Wando jest nie tylko piękny i zahaczający o bliskie mi rejony emocji, ale także jest całkowicie zgodny z zamiarem autorskim:) Z serca dziękuję za wyróżnienie mojego wiersza i zabranie go do serca. Jestem bardzo poruszona...Pragnę nadmienić, że jest we mnie nadal wiara w baśnie... jeszcze jest i chciałabym jak najdłużej ją w sobie zachować, choć wiem, że może nagle "prysnąć" jak to w życiu bywa.
Dziękuję, Droga Poetko:)

klaks

2026-02-13

Cudowny wiersz, bardzo poruszający. Piękna poetycka narracja. Ten ptak jest tutaj jak drzewo z mojego ostatniego wiersza, to znak który nas ratuje w trudnej chwili.
Pozdrawiam serdecznie Poetko🌹

klaks

2026-02-16

Jak każda intuicyjna osoba :)

Larisa

2026-02-16

Mamy skłonność do odczytywania różnych znaków/symboli pojawiających się w naszym życiu:)
Dziękuję, Poetko:)

Elżbieta

2026-02-13

Utwór ma baśniowy klimat! Błękitnopióry ptak pojawiający się w życiu bohaterki wiersza jest jak "dobry duch pocieszyciel".
Pozwól Droga Lariso, na mój osobisty wtręt, przeżyłam coś podobnego, opisałam, to w prozie wierszowanej "Kanarek, historia prawdziwa", jest na TW. Wiersz poruszył mnie treścią, pięknie poprowadzoną narracją i wspomnieniem. W trudnych chwilach życia, zdarza się, że dostajemy "dar", który pozwala nam przetrwać i odnaleźć się na nowo.
6/6
Pozdrawiam serdecznie, Droga Przyjaciółko:)🌟

Larisa

2026-02-16

Piękny komentarz, Droga Przyjaciółko:) Właśnie wróciłam po przeczytaniu Twojego opowiadania, rozumiem zatem Twoje poruszenie.
Dziękuję, Droga Elżbieto:)

Kornel Passer

2026-02-13

Bardzo mi się ten wiersz spodobał. Ciekawy status nadałaś rzeczywistości przedstawionej. Świat niby odrealniony, ale mocno znaczący i symboliczny. Ale nie symbole mnie najmocniej zajęły, tylko specyficzny, ponadczasowy klimat zawieszenia. Ptak odleciał ale powróci, w domyśle - do tej samej, zawieszonej ponad czasem krainy. Kraina ta pełna spokoju i łagodności, zachęca do zamieszkania.... :)

Larisa

2026-02-15

Pięknie powiedziane:)
Dziękuję, Kornelu:)

Odyseusz62

2026-02-13

Dla mnie koszyk trochę się rozproszyl
Pozdrawiam.

Larisa

2026-02-13

I słusznie, Odysie:)
Koszyk jest rekwizytem, sensem jest wykonywana przez Peelkę czynność:)
Dziękuję i pozdrawiam:)

LydiaDel

2026-02-13

Kobieta splata wiklinę, jakby spłatała własne myśli – spokojnie, bez pośpiechu.
Błękitnopióry ptak przypomina mi duszę, która odchodzi i wraca, spragniona tylko odrobiny ciepła i "różanej wody". Moment wtulenia w szal jest gestem zaufania, bardzo ludzkim.
To wiersz o czekaniu, które nie jest rozpaczą, lecz nadzieją. 6/5 Serdeczności

Larisa

2026-02-15

Piękny komentarz:)
Dziękuję, Lydio:)

NO1R^(*)

2026-02-13

Nie wiem czy dobrze ale kojarzy mi się z wyobraźnią, jej siłą sprawczą, która koi umysł i pielęgnuje ciszę.
Pozdrowienia

Larisa

2026-02-15

Ciekawe spojrzenie na wiersz:) Wyobraźnia człowieka jest często swoistą tarczą. Dzięki niej odbieramy świat bardziej sensualnie.
Dziękuję:)

samisen

2026-02-13

Wiersz ma charakter liryki refleksyjnej i symbolicznej. Przedstawia subtelną, niemal baśniową relację między kobietą a ptakiem, która w istocie staje się metaforą ludzkich przeżyć – tęsknoty, przemijania, nadziei i wewnętrznego ukojenia.
Pozdrawiam z podobaniem ;-)

Larisa

2026-02-15

Pięknie powiedziane, Jarku:)
Dziękuję:)

JaSnA7

2026-02-13

Wiersz, który zatrzymuje na dłużej - tyle tu wspaniałych myśli...
Wyplatanie koszy z wikliny, obecność niezwykłego ptaka, oddaje witalność, harmonię z naturą, cierpliwość...
Ptak przyniesiony z oliwnego gaju to moim zdaniem symbol nadziei, siły, trwałości - w dodatku posiada pióra błękitne...
Wszystko ma tu swoją ważną symbolikę.
Piękny wiersz...
Serdecznie Ciebie Droga Lariso pozdrawiam:)
5/6🌟

Larisa

2026-02-15

Życie jest 'naszpikowane' różnymi symbolami, ich sens odczytujemy we własnym sercu:)
Piękny komentarz, Droga Olu:)
Dziękuję:)

Krystek

2026-02-13

Wyplatanie koszy pozwala uspokajać
tęsknotę za pięknem
Śę moc serdecznych pozdrowień:)

Larisa

2026-02-15

Pięknie powiedziane, Krysiu:)
Dziękuję:)

elvie

2026-02-13

A może ten ptaszek, ukradkiem podkrada dziewczynie gałązki wikliny i sam wypłata (a właściwie uwija) gniazdo.
Bardzo ładny wiersz Lariso.
Serdecznie pozdrawiam :)

Larisa

2026-02-15

Wszystko jest możliwe:) W końcu to błękitnopióry...
Dziękuję, Elvie:)

sturecki

2026-02-13

Ładna kołysanka o powrotach – kosz z wikliny jest tu pracą na uspokojenie, a błękitnopióry ptak staje się gościem-zwiastunem: przylatuje jak ulga, odpoczywa w szalu, potem znika i obiecuje wrócić.
To wyplatanie jako rytuał, który trzyma myśli w ryzach, kiedy coś ważnego odlatuje.
6/5