Bardzo zajmująca opowieść o próbie odzyskania wolności... inspirowana filmem, Milosa Formana. Metafora z kamieniami, bardzo wymowna. Najważniejszym jest nie dać się zamknąć w 'mentalnej klatce' i zawsze szukać z niej wyjścia. Każdy sposób jest dobry.
Potrzebna nadzieja i wiara a wszystko może się udać.
6/5.
Serdecznie pozdrawiam, Jarku:)

Fantastycznie napisałeś, Jarku, jest obecna inspiracją, ale Ty jesteś samodzielny w tworzeniu własnej narracji, doskonała metafora: "toczące się kamienie
nie obrosną mchem", to dowód na niezależność, nie poddanie się regułom, które nie wzmacniają, ale utrwalają słabość.
Serdecznie Cię pozdrawiam i brawo za wiersz:)⭐️

Filmu nie oglądałam, jedno powiem, wolnym można być nawet w niewoli, bo nasze myśli są wolne. W Teatrze Jaracza w Olsztynie byłam jako dziecko w 1960 roku, w nagrodę za dobre wyniki w nauce, w czasie studiów coś mi po głowie chodzi kino Avangarda z lat siedemdziesiątych. Trudno mi się więc odnieść do treści wiersza. 6/5 Serdeczności.

Jarku,

filmu nie widziałem , tylko sztukę teatralną pod tym samym tytułem [teatr im Jaracza - Olsztyn (więc bez Pszoniaka) kilka lat temu ] Ale wnioskuję że na podstawie tej samej powieści Kena Keseya.
Ów widziany spektakl wyraźnie nawiązywał do sprzeciwu wobec "PiSowskiego zniewolenia" i pomimo wielkich braw znalazł kolka głosów sprzeciwu w dyskusji po przedstawieniu.
Moim zdaniem racja była (i jest) po owej stronie 'nielicznych'.
Tak już jest że ludzkość boryka się z owym problemem od zarania i sprzeciw przeciw
" zabranianiu " ma we krwi.
przykład
kiedy król Francji chciał rozpropagować uprawę ziemniaków i nie wychodziło ; kazał postawić 'wartowników' przy zagonach i wtedy chłopi wnet powykradali sadzeniaki...
I tu nawiążę do znanej księgi o Raju
Czy to naprawdę było zniewolenie jeśli TYLKO z jednego drzewa było zabronione?!?
Czy naprawdę zniewoleniem jest służyć swemu Stwórcy?
Owych drzew było mnóstwo , wystarczająco dużo aby " kamienie nie obrosły mchem"
Owszem potem człowiek mógł powiedzieć "któż jak ja" i nawet dla tego hasła zabić Abla....
Myślę że nie muszę Ci tłumaczyć że potem było już coraz gorzej aż do ludobójstw.
Oczywiście są i tylko takie sprzeciwy jak Adama i Ewy BO : "czegoś nie wolno"
Ale zazwyczaj jest to wyrazem pychy - będącej w opozycji do pokory...
Czy można inaczej
?
a znasz przykład Szarbela {św. Charbel}

https://www.esprit.com.pl/s/wyniki/autor/881/swiety-szarbel?gad_source=1&gad_campaignid=21375023907&gclid=Cj0KCQiAo4TKBhDRARIsAGW29besd7v5vcx_5Q83gZ9cBtOMdMbGjA_cQVO0jnRyZ3eSwOKOFlFF0eUaAsnXEALw_wcB

A gwarantuję że nie poszedł by za wskazaniami " lotu nad kukułczym gniazdem"

[nota bene - takiego gniazda przecież nie ma to i takiego lotu też(!)
Oczywiście nie chodzi o to aby wszyscy byli dokładnie jak on., ale tyle jest drzew w owym raju że każdy swoje może znaleźć pychy ale z pokorą

Uważam że w Twym tekście owej pokory trochę brak
Oczywiście tak jak na grzybobraniu każdy jadalny ma swojego 'bliźniaka' trującego więc właściwy wybór nie jest taki 'chop siup' - prosty.

Wybacz moją tyradę ale jak przeczytasz polecany: " Help!"
to ... zrozumiesz.

Pozdrawiam serdecznie.

ps.
inspiracją "Bóg" ? - nie dowierzam.

Świetny wiersz. Człowiek żyjący w zniewoleniu jest chory. W tym filmie pacjenci zobaczyli wolnego człowieka i poczuli wolność w sobie. Uwielbiam filmy dziejące się w szpitale psychiatrycznym. i widiałem ich sporo. Jakbyś chciał pooglądać, to je wymienie:
"David i Liza" (1962)
"Anioł przy moim stole"(1990)
"Niebezpieczna metoda" (2011)
"Szpital przemienienia" (1978)
"Zwariować ze szczęścia" (2016)
"Przerwana lekcja muzyki" (1999)
"Ogród Luizy" (2007)
"Niepoczytalna" (2018)
"Obłąkani" (2014)
"Krzywe linie Boga" (2022)
"Aż do kości" (2017)

bardzo fajny wiersz ... ten film widziałem z zoną ponad 40 lat temu ... pozdrawiam serdecznie ...

Wariacko na maxa. Haczykiem po oczach - rozwaliło mnie .
A tak po prawdzie, to chyba wolę porastać spokojnie mchem. Tylko czy się da?

Pozdrawiam Jarku!

zbuntowanie pozytywne, ja sie podpisuje, czyli gdzie to sie dzieje, szpial, dom wariatow, rodzina, klimat wrogości. Fajniy

dobry wiersz
a wolnym można być nawet będąc niewolnikiem,
wolności nikt nie może odebrać- można jej pozbawić się samemu,
poddać się, sprzedać za przywileje, korzyści, etc.

Ciekawie o życiu w połączeniu ze znakomitym filmem, jednym z mz kamieni milowych w historii filmu. Kiedyś w Teatrze Powszechnym, w Warszawie widziałem przedstawienie z Pszoniakiem w roli główne. Do dziś pamiętam. Pozdrawiam

Cóż mogę powiedzieć, czuje się, że za tym tekstem idzie życie a nie tylko fabuła.
Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za ten wiersz i wcześniejszą inspirację.

Lubię, jak wiersz miesza poczucie bycia „na froncie” w swoim własnym umyśle z nagłą codziennością: wędki, pchły, spodnie trzaśnięte — małe, namacalne detale w wielkiej metaforze szpitalnego świata.
„Toczące się kamienie / nie obrosną mchem” – to mnie uderzyło najbardziej. Cała reszta, z całą swoją nerwową energią i klaustrofobią, zyskuje dzięki temu prostemu, niemal brutalnie prawdziwemu obrazowi.