Twoje Wiersze - CIĘŻAR ŚWIATŁA

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

20 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Nicotykanie^(*)

2025-11-26

Fajny wiersz o paradoksie światła – tym, które jednocześnie odsłania i rani. Delikatna, a zarazem mocna analiza tego, że jasność też ma swój ciężar i własną ciemność.

sturecki

2025-11-26

Tak, światło niby pomaga, a potrafi też przyłożyć. Taki paradoks, co świeci i szczypie jednocześnie.
Pozdrawiam zadowolony z lawiny Twoich komentarzy.

Larisa

2025-11-24

Z wiersza wynika, że wszystko ma swoje jasne i ciemne strony, nawet światło...
Jasność i cień jak prawda i fikcja. Za wiele przed światłem się nie ukryje. Zawsze obnaża...
Intrygujący wiersz! Bardzo oryginalnie rozwinięty temat wiersza.
6/5.
Serdecznie pozdrawiam, Staszku:)

sturecki

2025-11-24

Dzięki ... światło zawsze zrobi swoje, nawet jak człowiek próbuje udawać cień. A prawda? Ta ma lepszy wzrok niż my wszyscy razem.
Pozdrawiam.

Jastrz

2025-11-23

Długo żyję i widzę, że światło schodzi na psy. Oświetla rzeczy tego nie zawsze godne, a za to coraz mniej jest wśród nas jaśnie oświeconych...

sturecki

2025-11-24

To fakt ... dziś światło świeci byle komu, a mądrość chodzi po kątach jak pies bez obroży, a jaśnie oświeconych zastępują ciemniacy.
Pozdrawiam.

Izka1^(*)

2025-11-23

Światło może zarówno prowadzić , jak i przytłaczać. Coś w tym jest. Wiersz skłania do refleksji nad dualizmem życia, świadomości i doświadczenią. Pozdrawiam serdecznie 🍂

sturecki

2025-11-23

Życie zawsze ma dwa końce sznurka, raz ciągnie w górę, raz przygniata. Ja tylko opisuję, jak to szarpie ... dodam, że w większości moich wierszy ... taka moja filozofia pisania.
Pozdrawiam.

dawid own i^(*)

2025-11-23

No właśnie. Zgadzam się właśnie z pierwszą strofą. Nie wszystko chcemy przecież zobaczyć. Świetny wiersz 5 i 6. Pozdrawiam!

sturecki

2025-11-23

Dzięki ... czasem lepiej nie widzieć wszystkiego, bo potem człowiek chodzi jak po kablach pod napięciem.
Pozdrawiam.

JaSnA7

2025-11-23

Różnie to bywa z tym światłem.
Nagle możemy dostrzec w nim coś, co nas zasmuci.
Czyli masz rację; światło może mieć swoją ciemność, a ciemność swoją jasność...
Pozdrawiam Staszku:)⭐️

sturecki

2025-11-23

No właśnie, światło potrafi pokazać rzeczy, których wolelibyśmy nie widzieć, a ciemność czasem robi za wygodną zasłonę. Życie lubi takie przekładanki.
Pozdrawiam.

Motylek78

2025-11-23

światło zawsze oświetla...
pytanie tylko czy chcemy widzieć co?
nie każdy ma siłę by zobaczyć prawdę
Pozdrawiam serdecznie 🦋

sturecki

2025-11-23

No właśnie, światło pokaże wszystko, ale oczy trzeba mieć gotowe. A z tą gotowością bywa gorzej niż z prądem w zimie.
Pozdrawiam.

ajw

2025-11-23

Genialne otwarcie. Każda prawda, każde olśnienie - ma cenę. Widzisz rzeczy, których wiekszość poetów nie zauważa. Twoje „światło” to odpowiedzialność, wiedza, samoświadomość, prawda,
a każda z tych rzeczy może przygnieść człowieka bardziej niż mrok. No powiem Ci - bardzo dojrzała i precyzyjna poezja. A w dodatku Ty nie szukasz efektu. Ty szukasz prawdy.

ajw

2025-11-24

I w dodatku skromny :)

sturecki

2025-11-23

Dzięki za takie słowa, ale spokojnie, ja tu żadnym mędrcem nie jestem. Po prostu patrzę, co życie pokazuje, i czasem to świeci, a czasem przywali jak cegła.
Pozdrawiam.

Magdalia

2025-11-23

Czasami lepiej żeby coś nie wyszło na światło dzienne...;) i nie wszystko też wygląda dobrze w świetle jupiterów, najwięcej ciepła i uroku daje zwykły blask świec...:)
Ciekawy:)

sturecki

2025-11-23

Prawda – nie wszystko nadaje się na scenę, niektóre sprawy lepiej grzeją przy małej świeczce niż pod reflektorem. Dzięki.

Elżbieta

2025-11-23

Światło to energia, gdy jej za dużo przestajemy widzieć, pojawia się jasność, która jak zasłona zakrywa rzeczywistość. Czasem, to świato jest jak błysk myśli otwierającej się na zrozumienie, a innym razem jest wyładowaniem impulsu nerwowego, widzisz błysk w oku i rozumiesz, że dopadła cię jaskra i to jest zapowiedź fizjologicznej ciemności.
Serdeczności, Staszku:)⭐️

sturecki

2025-11-23

Z tym światłem jest jak z prądem: trochę pomaga, za dużo kopie. A błysk w oku? Lepiej, żeby był od myśli niż od okulisty.
Dziękuję. Pozdrawiam.

klaks

2025-11-23

Kiedy człowiek długo siedzi w ciemności, na początku światło zawsze oślepia, a to jest bolesne.
Pozdrawiam serdecznie 6/5 :)

sturecki

2025-11-23

No tak – w szarościach najwygodniej, bo ani nie razi, ani nie trzeba nic zmieniać. Tylko potem człowiek się dziwi, że życie wygląda jak telewizor z kiepskim sygnałem.

klaks

2025-11-23

Oczywiście, lecz ze względu na ból oświecenia czasami łatwiej siedzieć w ciemności i narzekać że jest ciemno...Bywa też ze pozwalamy siebie oświecić połowicznie, i wtedy pływamy w szarościach :)

sturecki

2025-11-23

Prawda – po dłuższej ciemnicy każde światło daje po oczach, ale lepsze to niż siedzieć w mroku na stałe. Wszak lepiej być oświeconym człekiem, niż ciemnym. Myślę, że jesteś tego samego zdania?
Pozdrawiam.

andrew

2025-11-23

Jeśli światło nie oślepi
dostarczy podniety .

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2025-11-23

No jasne – jak nie walnie po oczach, to człowiek chętnie za nim pójdzie.
Pozdrawiam.

Kornel Passer

2025-11-23

Zwycięskie, poetyckie rozłożenie na tematu na łopatki i zakończenie walki we właściwym momencie. Pozdrawiam:)

sturecki

2025-11-23

Dzięki – czasem wystarczy jedno dobre zdanie i temat sam pada na matę.
Pozdrawiam.

Marek Żak

2025-11-23

Dobry wiersz i jak napisałeś, jak ktoś ma coś do ukrycia to te światło, prawdziwe czy w aforystyczne, świeci jasno, a też pali w środku, gdzie skrywają się wyrzuty sumienia.
Pozdrawiam

sturecki

2025-11-23

No właśnie – światło najpierw pokaże drogę, a potem przypiecze tam, gdzie człowiek sam przed sobą udaje niewiniątko.
Pozdrawiam zimowo.

Krystek

2025-11-23

Myślę, że ważne, żebyśmy mieli swoje
wewnętrzne światło prowadzące nas
ku dobru.
Z uśmiechem i beztrosko niech mija
Ci czas:)

sturecki

2025-11-23

Dzięki – byle to wewnętrzne światło nie przepaliło bezpieczników. A czas … niech sobie leci, ja mu macham z uśmiechem.
Pozdrawiam.

Waldi1

2025-11-23

wczoraj wieczorem ... spojrzałem przez okno .... niby jest ciemno ... a panuje taka jasność bieli ... że ta noc nie może się skryć ... bo wszystko widać jak na dłoni .... z bólem jest różnie ... w jasności tak samo cierpisz w jasności jak i w ciemności ... tej prawdy nie skryjesz ... ten ciężar jest zbyt mocny i przygniata itd ... mówią że najciemniej pod latarnią i to jest prawda od wieków znana i tyle ... zaraz jadę do Czech w tej jasności bieli a wrócę w ciemności i ze smugą światła w drodze ... która w oczy razi z przeciwka ... itd ... pozdrawiam serdecznie ,,, cudownym dniem ... - 2 stopnie ...

sturecki

2025-11-23

No widzisz – jak życie chce, to i noc potrafi świecić jak halogen. A ciężar? Ten jedzie z nami wszędzie, nawet do Czech i z powrotem. Tyle że ja się nauczyłem mrużyć oczy, żeby droga nie oślepiła bardziej niż trzeba.
Pozdrawiam.