po dokonaniu czynności
podejrzany zostaje wezwany
do złożenia zeznań końcowych

miejsce przesłuchania:
to samo łóżko,
ale inny człowiek
po zakończeniu czynności

prowadząca:
– proszę mówić jasno
bez metafor, jeśli się da
bez ucieczek, jeśli pan potrafi

podejrzany:
– metafory to moja adwokatura

prowadząca:
– w tej sprawie adwokata nie ma
jest tylko pan
i to, co pan zrobił z własnym „chcę”

podejrzany zeznaje:
***1. przyznaję,
że myliłem wstyd z godnością,
a powściągliwość z miłością
***2. przyznaję,
że chowałem pragnienie
jak dowód bez sygnatury,
a potem udawałem,
że nic nie mam przy sobie
***3. przyznaję,
że najczęściej kłamałem słowem „zaraz”,
które miało brzmieć niewinnie,
a było jedynie wymówką od „już”
***4. oświadczam,
że kiedy pani mówi „proszę”,
to nie jest rozkaz –
to jest brama
i ja chcę przejść
bez broni w kieszeniach,
bez kłamstw w ustach

prowadząca:
– czy ma pan coś do dodania?

podejrzany:
– tak
dowód najważniejszy
nie leży na stole,
tylko we mnie:
ja naprawdę
nie chcę już udawać

prowadząca wpisuje do protokołu:
sprawę zamyka się
z powodu przyznania się do winy
oraz ujawnienia okoliczności obciążających:
czułość, zgoda, powtarzalność

na końcu,
w rubryce „uwagi”,
ktoś dopisuje (nie wiadomo kto):

w tej sprawie
kara jest jedna:
trzeba wracać na miejsce zdarzenia
bo pożądanie ma stały adres powrotu