Twoje Wiersze - z rozpaczonych

z rozpaczonych

antyczny

2026-04-29 08:08

pól zbywań wrzecion sideł
wstręt przytupując płasko
budynki sieciom przydział
gdzie ule święcą blaskiem

w jęk strachów wentylacji
traf krzyków nieistotnych:
publiczność, gdy lustracją
tyć z działań wielokrotnie

wbijając przełyk nad chęć
przypadków doląc racjom
z pręgowań porów ładnie
zdać kłody, jak w wakacje

w grze paściach erudycją
dla śpiesznych dywagacji
uznaniem siebie niszcząc
zgłodniałych kryć lokacji

autor

Groschek^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: niebieski

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Sabina

pół godziny temu

🙂❤️

Groschek^(*)

pięć minut temu

🙋🙆💁🙅🤷🤦🙎🙍🙇

sturecki

godzinę temu

Chyba z rozpaczy rozpatrzyłeś sprawę i podałeś ją na tacy, bez ognia, ale z dużą ilością dymu.
Wiersz wygląda jak język po przejściach – jeszcze mówi, jeszcze tańczy, ale już nie zawsze wie, gdzie ma podłogę. Tak to jest, gdy rozpacz zaczyna kombinować z erudycją, wtedy nawet słownik siada w kącie i udaje, że go nie ma.
5/6

Groschek^(*)

dziesięć minut temu

dziękuję za litość i uszanowanie

Pokaż mniej

Logowanie

z rozpaczonych

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: niebieski

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji