Twoje Wiersze - Broczę

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

12 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

PIERRE

2026-04-08

,,Papierowe lustro"

to nie są drugich wersów brzegi,
ostrych krawędzi ciętych strofy
lecz tylko kosmyk Twej pamięci,
tej serca krwawych ujęć gniewy.

biorę w objęcia Ciebie listy,
te szuflad morze całe góry,
tych, co nie znają prawie wszyscy
i rzucam na nas jak na fale.

Ty dziwisz się przezornym nurtom,
żywiołom gęstych tych powodzi
i czasem pytasz kto jest sterem
a kto kotwicą często brodzi?

Niech szumi głowa na papierze,
niech wieje kalka naszych myśli
i czasem śpiew się wydobędzie,
bez zbędnych mostów, wśród gawiedzi.

ps. tym razem wiedziałem, od kogo i gdzie:))
Pa, pa Pani K:))

PIERRE

2026-04-08

:))

Czasem

2026-04-08

Przepięknie się czyta Twoje odpowiedzi wierszem Piotrze :)
"Niech szumi głowa na papierze" - super!

Pozdrowienia!

samisen

2026-03-20

Obraz łodzi, żagli i wiatru symbolizuje zdanie się na los, rezygnację z pełnej kontroli („niech nie siada nikt u steru”) A wiersz opowiada o kryzysie twórczym i emocjonalnym, o bólu związanym z miłością, o poszukiwaniu tożsamości i sensu oraz o stopniowym dochodzeniu do akceptacji niepewności i kruchości życia. Taktowne rytmy całej piosenki… ;-)
Pozdrawiam serdecznie

Czasem

2026-03-21

Dziękuję Jareczku,
Można ten wiersz czytać na rózne sposoby. A na koniec jest łódka z papieru (tj. te wszystkie moje zapisane kartki...)

Pozdrawiam Cię serdecznie

Migrena...1^(*)

2026-03-20

Kasiu.

broczę razem z Tobą .

mosty własnych cieni,

żagle z papieru,

wiatr co nie siada,

pytania o wolno i nie,

wszystko drzy między jest a marzyć,

a w tej niepewnosci czai się najpiękniejsza odpowiedź.

Kasiu.

pięknie to napisałaś !!!

niskie ukłony dla Ciebie :)

poetki i artystki.

Czasem

2026-03-20

Bardzo Ci dziękuję Jacku 😊
Piękny komentarz.
Także się kłaniam!

Viola Arvensis

2026-03-20

Wspaniale piszesz.
Cudownie są Twoje natchnienia, mądre i wartościowe.
Potrzebne. Tak trzymaj Kasieńko kochana 🙂

Czasem

2026-03-20

Bardzo Ci dziękuję Fiołku. Dobrze zwłaszcza słyszeć, że to komuś potrzebne. Pozdrawiam Cię najcieplej!

Sylwia U.^(*)

2026-03-20

Podoba mi się 🤗

Czasem

2026-03-20

Dziękuję 🙂

Jastrz

2026-03-20

Każdy (a przynajmniej wielu) z piszących tu umie pisać. Więc trzeba uznać, że napisanie wiersza problemem nie jest. Prawdziwy problem to przekazanie w tym wierszu czegoś ważnego czytelnikom. Ale tu nie masz się czego wstydzić. Nie przypominam sobie byś kiedykolwiek pisała o niczym.

Czasem

2026-03-20

Oooo... tyle miodu na moje skołatane serce dawno nikt nie wylał Michale. Dziękuję Ci z całych sił!

Pozdrowienia!

wandaw

2026-03-20

Oj Kasiu, wspaniały wiersz i zaduma a odpowiedź jest tylko jedna Za głosem serca podążaj Jesteś sterem żaglem i okrętem a nade wszystko KAPITANEM
Pozdrawiam serdecznie i maszeruję do muzy :)

Czasem

2026-03-20

Dziękuję Wandziu :) Tak zrobię! A muza tym razem, jak zauważył Golden, nie była potrzebna. Tylko jak wtedy wcisnęłabym obrazek tu na forum? ;))) Taki mój fortel. Oczywiście mogłam po prostu przeczytać, ale pewnie byłoby jeszcze gorzej.

Pozdrawiam Cię jak zwykle bardzo serdecznie!

Ahsoka

2026-03-19

Kierunek jest tylko jeden: do przodu za głosem serca :)

Czasem

2026-03-19

Dokładnie tak Agatko! :)

sisy89

2026-03-19

Czasem trzeba lecieć z wiatrem bo zawrócić się nie da...
Bardzo ładny, refleksyjny wiersz
Pozdrawiam serdecznie :)

januszek

2026-03-20

Jednak ZAWSZE prawdziwą sztuką żeglowania jest umiejętność
( ostrzenia )
płynięcia pod wiatr.
[" pod prąd żywe pstrągi mkną, a z prądem tylko śnięte" ]

Czasem

2026-03-19

Dziękuję Sisy. Kazdy ma swoją drogę. Dobrze jest sie czasem zatrzymać, ale potem czas ruszyć dalej.

Pozdrowienia!

Goldenretriver60

2026-03-19

Ja tam swych ran dziś nie policzę -
wierszy, co są świadkami uczuć.
Rana, jak całus - ten w policzek -
gdyś jest w miłosnym swym zatruciu.

Czekasz na oddech w gorącości,
który wraz z szeptem cieknie chucią,
a masz substytut wrażliwości -
już pożądanie ktoś ci uciął.

Do chrzanu takie są kochania,
jak za mieszczaństwa w czas baroku.
Szlafmyca i koszula tania,
lecz z dziurą w okolicach kroku.

Dlatego błagam wszystkie panie,
na męską rasę się nie boczcie,
ważny jest feeling i wdpółgranie,
więc tylko śmiechem nam tu broczcie.

I jeszcze jedno tu dopiszę -
co ma dla twórców kontekst szerszy -
jak nie ma weny, wolę ciszę.
Cisza to start jest, aby wierszyć.

Czasem

2026-03-19

Brawo! Rozwaliłeś mnie tą strofką w szlafmycy i z dziurą w okolicy kroku :D :D :D
Ostatnia strofka - przemądra. Zgadzam się w całej rozciągłości.
Jeśli chodzi o AI - masz rację. Jest tu zupełnie zbędna.
Bardziej jest pretekstem do przemycenia ilustracji :)

Pozdrowienia serdeczne!

Goldenretriver60

2026-03-19

A wiersz super. Ja bym zrezygnował z tej muzycznej sztucznej inteligencji. Słowo broni się samo.

Marek Żak

2026-03-19

Ciekawy, refleksyjny wiersz o życiu i decyzjach. Kierunek zmienić trudno, ale nie wiadomo, jak by było, gdyby decyzje były inne. O tym film Peggy Sue wyszła za mąż z K. Turner, w którym jest, że zmiana decyzji eliminuje też te dobre strony życia, których by wtedy nie było, a pewności nie ma, że te złe by się przydarzyły. Refleksja na refleksje:). Pozdrowionka.

Czasem

2026-03-19

To bardzo fajne, jak własny tekst otwiera rózne pola interpretacji. Golden poszedł w kierunku miłości (zaszedł aż do baroku). U Ciebie Marku myśl wędruje w kierunku konsekwencji naszych decyzji. Nie przeczę - jest coś na rzeczy :)

Bardzo dziękuję za zatrzymanie sie nad tym tekstem

Pozdrawiam Cię serdecznie!

Marek Żak

2026-03-19

nie przydarzyły

Odyseusz62

2026-03-19

punkt nadczuły
to mi się spodobało.
Pozdrawiam.

Czasem

2026-03-19

Nigdy nie wiadomo kto go ma i gdzie ;)
Pozdrawiam Cię Odi!

TheRamones

2026-03-19

Świetne! Całe życie żonglujemy sami sobą... A to niełatwa sztuka. Często uciekamy sobie z rąk, tłukąc się boleśnie, lub zataczajac w ciemny kąt, nie możemy jakiś czas się odnaleźć...

Pozdrawiam, bardzo mi się podoba 🤍

Czasem

2026-03-19

Dziękuję Ramonesko. Najważniejsze, żeby docenić własną drogę i otworzyć się na to co przyniesie przyszłość. Róbmy swoje!

Pozdrawiam Cię serdecznie! :)

januszek

2026-03-19

papierowa ?
może niekoniecznie ale np. łupinka od orzecha to już jest COŚ...
Niezatapialny "Tytanik" wyruszył w dziewiczy rejs i.... nie wrócił
a taką łupinką można i można i można...
Już pan Adaś od "Pielgrzymstwa polskiego " to przecież już dawno zauważył.
A i w słabości moc się doskonali, jak mówią mądre pisma,
A i trzcina choć się ugina, niejednemu dębowi z zazdrości oczy na orbit wybałuszy..

Trzeba może znowu na łąki wiosenne z zimowli nad Everestem przelecieć....

Pozdrawiam serdecznie.

januszek

2026-03-19

A aaa rozumiem " to ... z papieru ( wiersze) co masz w łódce"

rysunek 'fiordu' zmylił.
:)))

Czasem

2026-03-19

Jasiu... dzięki wielkie za łupinkę od orzecha, ale moja łódka jest ewidentnie z papieru. Ostatecznie, każdy wiersz najpierw piszę długopisem na kartce. Nigdy inaczej.

Pozdrawiam Cię przeserdecznie!

Pokaż mniej

Logowanie

Broczę

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji