Twoje Wiersze - Broczę

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Goldenretriver60

kwadrans temu

Ja tam swych ran dziś nie policzę -
wierszy, co są świadkami uczuć.
Rana, jak całus - ten w policzek -
gdyś jest w miłosnym swym zatruciu.

Czekasz na oddech w gorącości,
który wraz z szeptem cieknie chucią,
a masz substytut wrażliwości -
już pożądanie ktoś ci uciął.

Do chrzanu takie są kochania,
jak za mieszczaństwa w czas baroku.
Szlafmyca i koszula tania,
lecz z dziurą w okolicach kroku.

Dlatego błagam wszystkie panie,
na męską rasę się nie boczcie,
ważny jest feeling i wdpółgranie,
więc tylko śmiechem nam tu broczcie.

I jeszcze jedno tu dopiszę -
co ma dla twórców kontekst szerszy -
jak nie ma weny, wolę ciszę.
Cisza to start jest, aby wierszyć.

Goldenretriver60

dziesięć minut temu

A wiersz super. Ja bym zrezygnował z tej muzycznej sztucznej inteligencji. Słowo broni się samo.

Marek Żak

kwadrans temu

Ciekawy, refleksyjny wiersz o życiu i decyzjach. Kierunek zmienić trudno, ale nie wiadomo, jak by było, gdyby decyzje były inne. O tym film Peggy Sue wyszła za mąż z K. Turner, w którym jest, że zmiana decyzji eliminuje też te dobre strony życia, których by wtedy nie było, a pewności nie ma, że te złe by się przydarzyły. Refleksja na refleksje:). Pozdrowionka.

Marek Żak

kwadrans temu

nie przydarzyły

Odyseusz62

godzinę temu

punkt nadczuły
to mi się spodobało.
Pozdrawiam.

Czasem

godzinę temu

Nigdy nie wiadomo kto go ma i gdzie ;)
Pozdrawiam Cię Odi!

TheRamones

godzinę temu

Świetne! Całe życie żonglujemy sami sobą... A to niełatwa sztuka. Często uciekamy sobie z rąk, tłukąc się boleśnie, lub zataczajac w ciemny kąt, nie możemy jakiś czas się odnaleźć...

Pozdrawiam, bardzo mi się podoba 🤍

Czasem

godzinę temu

Dziękuję Ramonesko. Najważniejsze, żeby docenić własną drogę i otworzyć się na to co przyniesie przyszłość. Róbmy swoje!

Pozdrawiam Cię serdecznie! :)

januszek

trzy godziny temu

papierowa ?
może niekoniecznie ale np. łupinka od orzecha to już jest COŚ...
Niezatapialny "Tytanik" wyruszył w dziewiczy rejs i.... nie wrócił
a taką łupinką można i można i można...
Już pan Adaś od "Pielgrzymstwa polskiego " to przecież już dawno zauważył.
A i w słabości moc się doskonali, jak mówią mądre pisma,
A i trzcina choć się ugina, niejednemu dębowi z zazdrości oczy na orbit wybałuszy..

Trzeba może znowu na łąki wiosenne z zimowli nad Everestem przelecieć....

Pozdrawiam serdecznie.

januszek

minutę temu

A aaa rozumiem " to ... z papieru ( wiersze) co masz w łódce"

rysunek 'fiordu' zmylił.
:)))

Czasem

godzinę temu

Jasiu... dzięki wielkie za łupinkę od orzecha, ale moja łódka jest ewidentnie z papieru. Ostatecznie, każdy wiersz najpierw piszę długopisem na kartce. Nigdy inaczej.

Pozdrawiam Cię przeserdecznie!

Pokaż mniej

Logowanie

Broczę

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji