Palec Boży jak gwóźdź
przybija łata rany
tak celnie zadane
w naszym świecie to normalka

Ważne żeby się odnaleźć
nie przybity i łatany
ale z dobrego materiału uszyty
ubrany w kwiatową toń
kolorowym tchnieniem życia

Między baśnią a rzeczywistością
życie zamknę w kwiatach
realne to jest
kwiaty są zawsze ze mną
i nade mną

Mój dom to przydrożny krzyż
z sercem wędrujemy w ciszy
tylko serce
tylko póki
Palec Boży chce

By nie przybić gwoździa do trumny
zamarł czas
zatrzymał Nas
by poczuć potęgę spokoju duszy.

Palcu Boży bądź dla nas łaskawy
wstrzymaj swe zagniewanie i karanie
Twoje imię wygrawerowane
na dębowej desce -INRI

Gdy przez życie dźwigam krzyż
którym Nas obdarowałeś
z wielkim zapałem

Czas gubi kroki
nieważne jest ważne
gdy Ciebie niosę z miłością
i uczysz Nas na pamięć
jak go nieść
by nie upadł

Kiedy brak tchu do niesienia
a pył zasypuje marzenia
iskrą nadziei oświetlasz nam bezdroża

Spotkanie z Tobą
to dar Boży
w jasności poranka kocham twe człony ciała
jak je przytulam i dotykam
twe krwawe rany

My wszyscy je mamy