Obietnice wiosny /tautogram + akrostych/
i- ntrygowała idyllicznymi impresjami. Inwokacyjną inauguracją iskrząc,
o- brazowo obwieściła: "Obiecuję obligatoryjnie odnowę.
S -adzonki sasanek są symbolem, staną się szatą, słoneczną salwą skarp stoków.
N- iebawem nadejdzie natężenie najpiękniejszych narcyzów.
A- dorując atłasowe abażury artystycznej awangardy,
z- aczarowanym zapachem zaaranżuję zakochanym zachody, zbudzę zmysły.
A- frodyzjakiem ambrozji, artyzmem alkowy, afektem Amora
r - ozbudzę rządze.
O- szołomię
g- alaktyki gwiezdne,
I- nicjując intymność
e-manującą
m- iłosnym magnetyzmem."
Ty-y. 13.02. 2024.r.
//wanda w./ -- Wanda Maria Wakulicz//
********************************************************************************
TAUTOGRAM – utwór literacki, często wierszowany, zbudowany na zasadzie aliteracji, w którym każdy wers lub wyraz rozpoczyna się od tej samej litery[1][2]. Przykładem łacińskiego tautogramu jest zwrot veni, vidi, vici.
AKROSTYCH - to utwór poetycki, w którym pierwsze litery (lub słowa) każdego wersu, czytane pionowo z góry na dół, tworzą ukryte słowo, imię lub całe zdanie. Oto przykład wiersza dla słowa WIOSNA:
Wiatr szumi w koronach drzew,
Iskrzy się poranna rosa,
Obudził się już ptasi śpiew,
Słoneczna jaśnieje polana,
Niebieskie wznoszą się niebiosa,
A wiosna wita nas od rana.
AL
