Swój stosunek do czarnoskórych Polaków wyjaśniłem pod wpisem stureckiego. Myślę, że nie ma potrzeby powtarzania. Jeśli czarnoskóry jest wychowany w naszej kulturze, to mi jego kolor skóry nie przeszkadza, Obawiam się natomiast kultur inwazyjnych, które naszą kulturę z czasem zdominują.

Masz rację, też mnie wykurza wyburzanie chrześcijańskich symboli religijnych na Zachodzie. Tylko patrząc w oczy prawdzie trzeba widzieć, że chrześcijanie sami trochę na to zapracowali.

Można wierzyć albo nie. Choć oczywiście lepiej jest wierzyć, bo wiara jest fundamentem naszej kultury. Jednak nawet dla niewierzącego umieszczanie kogucików na dachu katedry (a zwłaszcza przez konserwatora zabytków, czyli osobę opiekującą się spuścizną dziejów) powinno być horrendum. To przecież jest odcinanie się z rozmysłem od korzeni.

"Upadek cywilizacji zachodniej", krzyk nad tym upadkiem, to dowód bezsilności w obliczu procesów, na które sami pozwoliliśmy. Wygoda życia jest praprzyczyną. Nie chcemy tradycji, bo ta nas krępuje, nie chcemy dzieci bo te kosztują i są w kontrze do kariery. Nawet ci, którzy je mają nie potrafią ich ogarnąć i przekazać ważnych wartości, które niekoniecznie muszą mieć cokolwiek wspólnego z Kościołem.
Demografia, to kolejny problem wynikający z wygodnictwa. Rzeczony murzyn to naturalna konsekwencja zapaści demograficznej , bo kto zarobi na emerytury Polaków, Niemców w kolejnych dekadach.

Więc nie Biadoliny nad tym czego nie zmienimy. Zmieniajmy to, co możemy. Edukujemy ludzi w tolerancji do barw świata. Edukujemy w zakresie poszanowania prawa i porządku publicznego, w zakresie demokracji i odpowiedzialności. Egzekwujmy prawo. Wtedy nikomu nie będzie przeszkadzać ciemnoskóry Polak, ani albinos.

Rozumiem, że nie chodzi Ci o kolor skóry (czarnoskóry Polak „swój”), tylko o lęk przed napływem obcej kultury, która mogłaby wypchnąć naszą. Przykład z Lejdy ze zdejmowaniem krzyży ma pokazać, jak takie zmiany wyglądają w praktyce. To temat szeroki i skomplikowany, bo łatwo skręcić w krzywdzące uogólnienia. Dlatego lepiej trzymać się konkretów: wartości, integracji i zasad wspólnego życia, bo od migracji raczej nie uciekniemy.

Nie mam nic przeciw czarnoskóremu Polakowi urodzonemu w Polsce, bo mamusia "zapatrzyła się" na murzyna. On mimo swej odmienności został wychowany w naszej kulturze i jest jednym z nas. Obawiam się czegoś zupełnie innego - obcej kultury, razem z emigrantami przyjdzie do Polski by wyprzeć naszą. 2 lata temu byłem w katedrze Lejdzie. Została oddana miastu, bo było zbyt mało wiernych, by Kościół mógł ją utrzymać. Smutne, ale rzeczywiście liczba wiernych maleje, także i w Polsce. Natomiast skandalem jest decyzja konserwatora zabytków, który nakazał miastu "skoro to już nie jest miejsce kultu" zdjąć z dachu katedry krzyże, które mogą "ranić uczucia religijne" niechrześcijan. Dziś w miejscach, gdzie dawniej były krzyże katedra ma koguciki wskazujące kierunek wiatru... Boję się, że takie zmiany mogą nastąpić i w Polsce. I dlatego pozostawię czarnoskórych Polaków w wierszu.