X
Zakochani (obraz)
rymowany
2026-02-07 00:43
Melodia jesieni cicha, spokojna
W powietrzu ostatnie lata podrygi
Zakochani i ich miłość dostojna
Ze światem rozmawia na migi
Uśmiech - błyszczą korale białe
Lśnią oczy – wesołe, figlarne
Jej dłonie delikatne i małe
Jego włosy krótkie i czarne
Szemrzą liście, wiatr strąca niektóre
Spadają świdrem, jak myśli kołują
Do ziemi lgną żółte i bure
Zakochanym do ciszy wtórują
Opadają lekko, beztrosko wesołe
Głowę pogłaszczą, przytulą do skóry
Policzki, aż po uszy czerwone
Niebem płyną dwie białe chmury
Dziecko rączkę wyciąga z orzechem
Kitka wiewiórki jak wąż się wije
Stuk dzięcioła rozbija się echem
Jesień dojrzewa, lato wciąż żyje
W powietrzu ostatnie lata podrygi
Zakochani i ich miłość dostojna
Ze światem rozmawia na migi
Uśmiech - błyszczą korale białe
Lśnią oczy – wesołe, figlarne
Jej dłonie delikatne i małe
Jego włosy krótkie i czarne
Szemrzą liście, wiatr strąca niektóre
Spadają świdrem, jak myśli kołują
Do ziemi lgną żółte i bure
Zakochanym do ciszy wtórują
Opadają lekko, beztrosko wesołe
Głowę pogłaszczą, przytulą do skóry
Policzki, aż po uszy czerwone
Niebem płyną dwie białe chmury
Dziecko rączkę wyciąga z orzechem
Kitka wiewiórki jak wąż się wije
Stuk dzięcioła rozbija się echem
Jesień dojrzewa, lato wciąż żyje
