Nie wróci to, co było wczoraj,
Jutra się pewnie nie uniknie,
Na teraźniejszość przyszła pora,
Gdy wokół dziś tak pięknie kwitnie.

Zostańmy zatem tu i teraz,
Choć czasem uciec masz ochotę,
A przedtem w głowie wróci nieraz
I myślisz, co znów będzie potem.

Bo życie dzieje się w oddechu,
W tym jednym mgnieniu i spojrzeniu,
W kruchym, lecz szczerym dziś uśmiechu,
A nie w dalekim przeznaczeniu.

Niech echo dawnych dni ucichnie,
A lęk o przyszłość nas nie trzyma.
Gdy życie w dłoniach ciągle kwitnie,
To żadnej innej prawdy nie ma!

Bo jutro, to jest tylko projekt,
A wczoraj, to już kurz na kartach.
Czas bywa naszym niepokojem,
Lecz każda chwila jest go warta.

Nie licz więc godzin, które zgasły,
Nie maluj czarnych scen na niebie,
Póki dzisiejszy moment jasny,
Pozwala Ci odnaleźć siebie.

Choć jutro kusi obietnicą
Albo przeraża niepewnością,
Niech oczy dzisiaj się nasycą
Ulotną, lecz rzeczywistością.

Nie ma też siły, by nas zwodzić,
Chociaż próbować będą nieraz,
Warto się z chwilą tą pogodzić
I zostać tutaj właśnie teraz!

Bo życie dzieje się w oddechu,
W tym jednym mgnieniu i spojrzeniu,
W kruchym, lecz szczerym dziś uśmiechu,
A nie w dalekim przeznaczeniu.

Niech echo dawnych dni ucichnie,
A lęk o przyszłość nas nie trzyma.
Gdy życie w dłoniach ciągle kwitnie,
To żadnej innej prawdy nie ma.


Zostać tutaj... właśnie teraz.
Właśnie teraz...
Właśnie teraz...

19-03-2026

GrzesioR