Twoje Wiersze - Pod figowym drzewem zamiast pod szklanym kloszem

Pod figowym drzewem zamiast pod szklanym kloszem

wolny

2026-03-21 18:08

Z inspiracji powieścią Sylvii Plath pt. "Szklany klosz".

pod figowym drzewem
gdy spotkam ciebie - siebie
zrzucę dojrzałe owoce
na ziemię
jak nimfa mgielną suknię
na pola
i będę tylko twoja - moja

poczekam
aż słońce wpełznie na konary
w gęstym listowiu - zakotwiczy

zapłoną figowe drzewa
w pastelowych czerwieniach
spróbuję figowej słodyczy

nie będę embrionem w słoju
larwą zaschniętą w kokonie
urwanym skrzydłem pod szklanym
kloszem

z ciemności w jasność sfrunę
do snu nie powrócę

życie nabierze nowych znaczeń

tylko czy można
złożyć się na nowo
z chwilowych przeinaczeń

autor

Larisa

przejdź do strony autora

Jesteś Premium.
Dziękujemy!

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Krystek

pół godziny temu

Wiersz czytałam z zachwytem.
Wspaniale podana jest droga
walki o bycie sobą, mimo wielu
złych doświadczeń życiowych.
Czy można zaznać równowagi,
harmonii duszy i ciała.
Śle moc serdeczności i pogody
ducha:)

Elżbieta

pół godziny temu

Moim zdaniem, to wybitny wiersz! Doskonale poprowadzona narracja "odzyskiwania siebie", przepięknego metaforycznego "wyĵścia" w przestrzeń natury, uwalniającego "ja". Utwór zrobił na mnie ogromne wrażenie.
Pozwól, Lariso, że zabiorę wiersz do siebie.
6/6
Pozdrawiam serdecznie, Droga Przyjaciółko:)⭐️

Waldi1

godzinę temu

piękny wiersz muzyka dobra na terapię uspakaja ... pozdrawiam serdecznie ...

sturecki

godzinę temu

Istotą tego wiersza jest próba wyjścia z wewnętrznego zamknięcia i poskładania siebie na nowo mimo wcześniejszego pęknięcia, lęku i zagubienia. Czytam ten tekst jako bardzo ludzką prawdę, że nawet kiedy człowiek naprawdę chce wyjść ku światłu i zacząć od nowa, to i tak nosi w sobie ciche pytanie, czy da się jeszcze być sobą po tym, co go poraniło.
6/5