Twoje Wiersze - W poruszeniach

W poruszeniach

wolny

2026-03-16 19:03

wiosenne dźwięki
rozbrzmiewają zespoloną barwą
ożywionych znaczeń

jak deszcz który pada
o poranku
(nie przestając)
na powierzchnię omszałego
kamienia

złogi smutku
cienką stróżką wsiąkają
w ziemię
gdy głos kosa donioślejszym
niżby się zdawało

tylko patrzeć jak wypuścimy
świeże pąki niczym stare drzewa

w poruszeniach

autor

Larisa

przejdź do strony autora

Jesteś Premium.
Dziękujemy!

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Elżbieta

pięć minut temu

Tytułowe "poruszenia" nie ograniczają się do natury; przenosi się na ludzi, jak fala energii z deszczu i ptasiego śpiewu. Te ostatnie wersy ("tylko patrzeć jak wypuścimy / świeże pąki niczym stare drzewa") brzmią jak zbiorowe przebudzenie – my, ludzie, jak te drzewa, zrzucamy zimowy letarg i puszczamy nowe pędy. To dodaje wierszowi uniwersalności, czyniąc go nie tylko opisem wiosny, ale metaforą osobistego odrodzenia.
Piękny utwór 6/6
Serdecznie pozdrawiam, Droga Lariso:)⭐️

maciejka

pół godziny temu

Śliczny wiersz, bardzo lubię omszałe kamienie :-) I wiosnę. Ale i u mnie pada...
Pozdrawiam ciepło :-)

Krystek

godzinę temu

Przyroda budzi się wolniutko ze snu zimowego.
Deszcz zmywa resztki szarości robiąc miejsce
na barwy wiosny.
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

sturecki

godzinę temu

To wiersz o powolnym budzeniu się świata – smutek wsiąka w ziemię jak deszcz, a życie zaczyna mówić głosem kosa. „W poruszeniach” brzmi tu jak znak, że nawet stary kamień i stare drzewo pamiętają, jak zaczynać od nowa.
6/5