Twoje Wiersze - Szał

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

19 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Nicotykanie^(*)

2026-01-22

Zostawia niepokój, który długo nie chce wyjść z głowy — wracam tu kolejny raz i kolejny raz zabieram się za komentarz, może w końcu ujrzy światło dzienne. Idę na oślep, niesiona Twoimi słowami — bez hamulców, z rozpędem i strachem w jednym ciele.... zostawiasz mnie w miejscu, gdzie zachwyt styka się z destrukcją.

Larisa

2026-01-27

Pięknie dziękuję, Nicotykanie, za Twój piękny komentarz i Twoją wrażliwość:) Poruszyły mnie Twoje słowa.
Przesyłam moc serdeczności:)

Nata Sza

2026-01-20

Świetnie oddałaś charakter obrazu. gwałtowność emocji, które towarzyszyły artyście w czasie procesu twórczego. Pięknie!
Pozdrawiam Cię serdecznie :-)

Larisa

2026-01-20

Pięknie dziękuję Nata Szo:) Miło mi bardzo, że zajrzałaś i do tego wiersza.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Tadek1^(*)

2026-01-14

Porywający jak galop utwór i piękny.

Larisa

2026-01-16

Pięknie powiedziane, Tadku:)
Dziękuję i serdecznie Cię pozdrawiam:)

Moona@

2026-01-14

Czyta się jednym tchem!
Emocje współgrają z obrazem.
Pozdrawiam Lariso :)

Larisa

2026-01-16

Pięknie dziękuję, Moono:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pasjans

2026-01-10

Kapitalna ekfraza.
Ciekawe jest to, że podczas tworzenia tego dzieła Podkowiński inspirował się nie tylko własnymi przeżyciami, ale też zapomnianymi rytuałami ludowymi, które czerpał z przekazów ustnych swojej rodziny. Dzięki temu obraz oprócz emocjonalnej głębi, ma w sobie mistyczny kulturowy kontekst, który nie jest powszechnie znany. Kiedyś tam to zgłębiałem.
Ten mistyczny sznyt wyczuwam też w Twojej ekfrazie, i gratuluję. Uczynienie malarza peelem, a równocześnie beelem (bohaterem lirycznym) narracji - mistrzowskie.
Bardzo gratuluję :-) Niskie ukłony dla wspaniałej Poetki :-)

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Pasjansie:)
O inspiracji Podkowińskiego rytuałami ludowymi nie wiedziałam, ale teraz się od Ciebie dowiedziałam:) Tylko przeczuwałam... próbując 'wcielić się' w emocje obrazu i jego twórcy.

Z serca dziękuję za zwrócenie uwagi na podwójne wcielenie podmiotu lirycznego:) Nie zastanawiałam się nad tym środkiem wyrazu, po prostu pisałam i samo się stworzyło, dopiero po kilkukrotnym przeczytaniu zauważyłam, że narracja stała się bogatsza.

Padło tutaj tyle ciepłych i zaszczytnych dla mnie słów... że nie wiem, co odpowiedzieć... Może po prostu podziękuję z serca, najpiękniej jak umiem, Drogi Pasjansie:)

[ GALBA ]^(*)

2026-01-10

Szkoda że nie znam się na malarstwie bo wtedy z pewnością mógłbym się odnieść do wiersza bardziej rzeczowo a tak pozostaje mi jedynie odbiór zasadniczy treści...
Sztych jak najbardziej na TAK.
Pozdrowionka 🌟👍

Larisa

2026-01-11

Nie trzeba znać się na malarstwie, nie jesteśmy krytykami sztuki, jesteśmy jej odbiorcami. Ekfraza odnosi się do emocji danego dzieła, taka figura retoryczna, która z biegiem czasu stała się gatunkiem literackim. U mnie nie ma wyznaczników estetycznych dzieła, jest tylko i wyłącznie interpretacja, przełożenie... które wykracza poza ramy obrazu:)
Pięknie dziękuję, Marku:)
Serdeczności moc przesyłam:)

Kornel Passer

2026-01-09

Tak, przekonująca narracja, która pozwala punkt po punkcie przejść przypuszczalną drogą emocji autora obrazu. Przyznam się, że nieco podobnie podchodzę do pisania ekfraz. Nie jestem wielbicielem tego obrazu, ale Twój wiersz świetny! Pozdrawiam:)

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Kornelu za docenienie mojej ekfrazy.
Przemile jest czytać Twój komentarz:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

JaSnA7

2026-01-09

Świetny jest Twój wiersz Droga Lariso.
Władysław Podkowiński był impresjonistą, który skierował się później do symbolizmu.
Ten jego obraz przepełniony jest symboliką.
Przyznam, że osobiście mnie nie zachwyca.
Jest ciemny i niepokojący.
Lubię feerię barw i kontrasty.
Coś miłego i przyjaznego. Koloryzm.
Jednak Twój wiersz jest super:)
Serdecznie Ciebie pozdrawiam:)
5/6🌟🟠❄️🌲

Larisa

2026-01-11

Tym bardziej jest mi miło, że moja ekfraza otrzymała od Ciebie przychylną opinię:) Jak zawsze zostawiasz jasne światło.
Pięknie dziękuję, Droga Olu:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pogłos ^(*)

2026-01-09

Ładne wyprawienie

Larisa

2026-01-11

Starałam się jak najlepiej 'wyprawić':)
Pięknie dziękuję, Pogłosie:)
Serdeczności moc przesyłam:)

samisen

2026-01-09

Pięknie wymalowany Utwór, który ukazuje szał uniesień jako stan graniczny, gdzie:
miłość prowadzi do utraty kontroli, twórczość nie przynosi ukojenia,
a pożądanie staje się przemocą wobec siebie i dzieła.
To nie jest pochwała namiętności, lecz tragiczna spowiedź artysty rozdartego między pragnieniem absolutu a świadomością własnej destrukcyjnej natury.
Pozdrawiam z podziwem ;-)

Larisa

2026-01-11

Przyznam się Jarku, że pierwotny tytuł mojej ekfrazy nosił tytuł: "Spowiedź". Nie mogę uwierzyć, że w Twoim pięknym komentarzu padło to słowo. Potem uznałam, że jest to zbyt oczywisty tytuł i zmieniłam na "Szał". Z serca dziękuję.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

jolka

2026-01-09

Świetnie oddany obraz,pełen dynamizmu i emocji.Malarz byłby zadowolony.,bo natychmiast można rozpoznac jego dzieło.

Larisa

2026-01-11

Tego nie wiem, Jolu:) Być może nie byłby zadowolony, ale być może by przeczytał, choćby z ciekawości...
Pięknie dziękuję za Twoje ciepłe słowa o mojej ekfrazie:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

klaks

2026-01-08

Dzięki pięknej wrażliwości artystycznej, wspaniale zapleciony warkocz emocji przedstawionych w obrazie z tymi, które prawdopodobnie towarzyszyły w tym samym czasie jego twórcy. Chapeau bas Lariso :)
Pozdrawiam serdecznie🌹

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Grażynko za odniesienie się do ekfrazy i mojej wrażliwości artystycznej:) Starałam się wejść w emocje Podkowińskiego i sądząc po Twoich słowach... chyba mi się udało w jakimś stopniu przekazać/odtworzyć moje subiektywne emocje pod wpływem tego dzieła. Z serca dziękuję.
Serdecznie Cię pozdrawiam i dziękuję za różyczkę:)

maciejka

2026-01-08

Tak, artysta wbija nóż w płótno, może by chronić anioła? - Bardzo ciekawie wykorzystałaś element biografii.
Wiersz Twój pozostaje w pamięci, pełen emocji, piękna, gwałtowności uczuć.
Cała gama uczuć - gratuluję :-)

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Maciejko za docenienie mojej ekfrazy:)
Wątek biograficzny musiał się pojawić:))
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Elżbieta

2026-01-08

Utwór pełen ekspresji, niezwykle emocjonalny, świetnie obrazuje zarówno estetykę dzieła jak i zawarte w nim napięcie erotyczne! Władysław Podkowiński, namalował obraz w trudnym dla siebie okresie życia, prawdopodobnie dzieło jest wyrazem jego tragicznej miłości. Wiemy, że obraz wywołał skandal, zwłaszcza gdy Artysta pociął płótno nożem.
Twój utwór, Lariso znakomicie uzewnętrznia intensywność namiętności i siły instynktu erotycznego zawartego w dziele!
5/6
Serdecznie pozdrawiam, Droga Przyjaciółko:)🌟

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Droga Przyjaciółko za docenienie mojej ekfrazy:)
Podkowiński namalował swój obraz dwa lata po odrzuceniu go przez mężatkę Ewę Kotarbińską. Podobno do niczego nie doszło, ale zachwiało to Podkowińskim. Ewa (była piękną kobietą, miała wśród swoich przodków Ormianina, utalentowana pianistka, obyta w towarzystwie) była starsza od Podkowińskiego o 9 lat i wywodziła się z wyższych sfer. Już sam fakt podejrzenia romansu wywołał skandal obyczajowy (Podkowiński dostał zakaz bywania w majątku w Chrzęsnem), a potem incydent z nożem owiał płótno skandalem.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Droga Elżbieto:)

Marek Żak

2026-01-08

Nie ma obrazu, który robi na mnie większe wrażenie. Sam Podkowiński był szalony i ten szał widać na obrazie. Fajnie, że przymierzyłaś si do opisania tego niesamowitego dzieła. Pozdrawiam serdecznie.

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Marku:) Miło, że zajrzałeś. Przymierzyłam się i napisałam, bo tak jak mówisz, jest to niesamowite dzieło sztuki. Przyciąga jak magnez.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pióro Amora

2026-01-08

Twoje wersy to zapis twórczej gorączki, w której granica między kochankiem, artystą a oprawcą ulega całkowitemu zatarciu.
Pięknie i dynamicznie napisany utwór!
6/5
Miłego wieczoru!

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Pióro Amora za docenienie mojej ekfrazy:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Krystek

2026-01-08

Wspaniale oddana atmosfera obrazu.
Wyczuwam ruch , niepokój. lęk w
otoczeniu piękna i szalonego pędu
Czytałam z zapartym tchem, z
zachwytem
Serdecznie i radośnie pozdrawiam:)

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Krysiu za Twój ciepły komentarz:)
Serdeczności moc przesyłam:)

Migrena...1^(*)

2026-01-08

to jest bardzo głeboki wiersz o niemożności twórczej i leku egzystencjalnym.

poszukiwanie absolutu.

Lari .

jesteś wspaniałą poetką.

a Twoj wiersz to prawdziwa POEZJA.

biorę sobie Twój wiersz i ide bo brak mi słów.

dziękuję Lari.

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Migu:) Padło tyle ciepłych słów w Twoim komentarzu, że nie wiem, co odpowiedzieć... ale przyznam, że jest mi bardzo miło:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Wanda Kosma

2026-01-08

Jednym tchem. Coś wspaniałego! Obraz i jego kontekst są często ekfrazowane, więc tym bardziej gratuluję odwagi i podziwiam Twoją realizację.
Zaniemówiłam, tak wiele tu się dzieje w kilku wymiarach. Jak w obrazie, który uwielbiam, bojąc się go równocześnie.
"stój straceńcu! -
z wyciągniętym jęzorem
nienasycenia
złodzieju duszy"
Ta kulminacja napięcia między żądzą a pięknem, złem a niewinnością, ciałem a duszą, nienasyceniem a potrzebą ulgi - ten nieznośny hamulec wewnętrznej moralności - ten mord pomieszany z rezygnacją. 12 ciosów z 16 trafiło w postać kobiety.
Miłość obłędna, niespełniona bywa obłąkana. Dlatego boimy się oddać miłości w pełni.
Chylę czoła, Lariso. Oczywiście tu wrócę z mądrzejszymi słowami, te były doznaniem na gorąco. Pozdrawiam najserdeczniej :)

Larisa

2026-01-11

Przyznam się, że również bałam się tego obrazu. Ogrom nierzeczywistych emocji na płótnie momentami przeraża. Jednak od jakiegoś czasu spoglądałam na ten obraz, aż w końcu do mnie 'przemówił'... Znamienne jest, że 12 ciosów trafiło w postać kobiety. To zdarzenie poruszyło ówczesnych. Porusza i zastanawia do dziś.

Przepiękna analiza wiersza również pod katem psychologicznym, za którą pięknie dziękuję:) To prawda, że "boimy się oddać miłości w pełni", bo miłość potrafi być nieokiełznanym 'zwierzem'. Z serca dziękuję za docenienie mojej ekfrazy.
Najserdeczniej Cię pozdrawiam, Droga Wando:)

Waldi1

2026-01-08

przepiękny wiersz ..z porywczą miłością ... i ten rozszalały ogier pełen energii niespożytej obdziela twoje wnętrze ... do granic tłumiennego krzyku ... w tej miłości czuje się moc pragnień wyzwalanej ... itd ... spojrzałem na obraz ... pozdrawiam serdecznie ...

Larisa

2026-01-11

Pięknie dziękuję, Waldi za ciepły komentarz do wiersza i obrazu:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

sturecki

2026-01-08

To jest ekfraza, która nie opisuje obrazu grzecznie, tylko wchodzi w niego jak w pożar – ogier, przepaść i zazdrość, a wszystko aż dymi od „moje”. Tu „płótno jest oddechem” i terapią, a potem nagle terapia puszcza i robi się ciemno od nienasycenia. Puenta wali w stół jak w ramę – rzucasz pędzel i wbijasz nóż w płótno, czyli pokazujesz, że w tym „szale” sztuka przegrywa z człowiekiem.
6/5

sturecki

2026-01-11

Pewnie - sztuka z człowiekiem nie walczy, tylko mu robi „zdjęcie bez filtra” - a ten nóż to nie popis, tylko znak z życia Podkowińskiego, żeby bolało jak trzeba.

Larisa

2026-01-11

Już sam obraz do 'grzecznych' nie należy... Czy sztuka przegrywa z człowiekiem? Jest jego wytworem, wytworem jego emocji i wyobraźni, ale także trudnych stanów psychicznych, pod wpływem różnych przeżyć. Myślę, że sztuka nigdy nie chciała wygrać z człowiekiem... Sztuka wyraża człowieka, a raczej człowiek wyraża się w sztuce.
Nóż wbity w płaszczyznę płótna jest nawiązaniem do biografii Podkowińskiego.
Pięknie dziękuję, Staszku za pochylenie się nad wierszem.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)