Twoje Wiersze - przestrzeń Banacha

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

10 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

sturecki

2025-11-30

Wiersz pokazuje, że nocny poeta to trochę jak Banachowa przestrzeń, niby unormowany, niby ograniczony, a jednak w bezsenności rozciąga się w nieskończoność, szukając sensu, który jaśniej świeci niż słońce świecące „już nie dla niego”.
6/5

Rosa

2025-11-30

Ciekawie napisane! Poeta to często bardzo wrażliwa istota.
Pozdrawiam:)

Moona@

2025-11-30

Dzięki :)
Też spotkałam się z opinią, że poeci mają jakąś szczególną wrażliwość ;)
Pozdrawiam :)

Jastrz

2025-11-29

Ciekawy eksperyment - do opowiedzenia o powstawaniu wiersza wciągnąć słowa stosowane zazwyczaj jedynie do opisu rzeczywistości matematycznej. Efekt niebanalny, aczkolwiek nie zgadzam się z nim. Dla mnie pisanie wiersza to jest codzienna przedsenna rutyna: myję się, piszę wiersz, wrzucam go na portal, rozbieram się i kładę do łóżka.

Moona@

2025-11-30

I dobrze, że się nie zgadzasz, bo to tylko mz pewna grupa, której najwygodniej pisze się podczas bezsennych nocy, a powodów można się jedynie domyślać.

Przeboski Mandaryn

2025-11-29

Bardzo niesztampowy wiersz

Moona@

2025-11-30

Dzięki :)

ajw

2025-11-29

Zimny w strukturze i gorący w emocji. Wiersz jak nocna tablica zapisana kredą, gdzie równania tak naprawdę są cierpieniem. Takie zderzenie dwóch światów.. Mocny! :)

Moona@

2025-11-30

Dzięki :)
Pisanie w takich przypadkach pewnie przynosi jakąś ulgę...

NO1R^(*)

2025-11-29

Czasem bunt to grunt istnienia nawet jak słońce nam ciepło zobojętnia.

Moona@

2025-11-30

Niezgoda na rzeczywistość może wyrażać się również w pisaniu. Zawsze to coś daje. Przynajmniej piszącemu :)

samisen

2025-11-29

Twój wiersz, to metafora nieosiągalnej pełni i porządku w życiu człowieka, który pragnie całości, ale doświadcza rozpadu. W efekcie powstaje przejmujący obraz twórczości rodzącej się z samotności, walki o przetrwanie i nieustannego poszukiwania sensu.
Pozdrawiam serdecznie :)

Moona@

2025-11-30

Dzięki :)
Czasem twórczość to jedyna deska ratunku* w samotności poszukiwania sensu...

rzabaprzezrz

2025-11-28

Znakomity ten Twój wiersz! I te nawiązania do przestrzeni Banacha robią wrażenie...po prawdzie nic z tego nie pojmuję, ale nie szkodzi, mam zaufanie do Twojego pojmowania:) Pozdrawiam serdecznie Moniko, i życzę spokojnych nocy, a jeśli nie spokojnych, to owocnych artystycznie...♥️