X

Logowanie



Zapomiałaś/eś hasła? Przejdź do procedury resetującej.

w zrastaniu

Wiersz Miesiąca 0
obrazkowy
2025-02-08 21:32
gdyż gdy dodaje podejmując
nie bez pisania listów krótko
kto ma znaczenia, nie wojuje
każdy na końcu ma malutkie

bąbla za rączkę poprowadzi
albo objęciem weźmie czule
dla nich oddają się lub kładą
bo już zechciały je przytulać

twarzy nie widać, tak od razu
ulana bowiem jest młodością;
lecz kiedy później się utworzy
widzimy z siebie cząstkę oraz

rysy, przy których zachwycenie
przebija dzienne światło lękiem
coś.. jak zdarzyło się, a przecież
w pamięci tkwiło mimo pęknięć

(tekst tu kiedyś napisany, lecz nieopublikowany - znalazłem przypadkiem - mówi o podświadomej miłości do swoich dzieci, nawet kiedy są dorosłe) dziękuję z góry za wejścia i wyjścia - pozdrawiam
autor

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony
5 razy
Treść

6
2
5
3
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0
Warsztat

6
1
5
4
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.





Komentarze

Kolor wiersza: niebieski


Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


myszulek
myszulek
2025-02-10
Twój wiersz ma w sobie niezwykłą delikatność i czułość, które pięknie splatają się z refleksją nad przemijaniem. Szczególnie urzeka mnie subtelne budowanie emocji, które pozostają z czytelnikiem na dłużej.


Groschek<sup>(*)</sup>
2025-02-11
dzięki Myszka 🌹

Odyseusz62
Odyseusz62
2025-02-09
Piękny wiersz I mądrze napisany, na takiego Ciebie tu czekałem.
Pozdrawiam.


Groschek<sup>(*)</sup>
2025-02-09
☺️

Czasem
Czasem
2025-02-09
Bardzo ciekawie napisany. Trzeba przeczytać ze dwa razy najmniej :)
Ale bardzo się podobał.

Pozdrawiam!

p.s. to tutaj ukryłeś ten rowerek trójkołowy?


Groschek<sup>(*)</sup>
2025-02-09
tak, ale też kilka tematów typu - kiedy ten ktoś jest dla nas i czy kochamy na tyle, aby umiłować także powielenia - mnie już gra w bierki nie dotyczy - fantastyk

sturecki
sturecki
2025-02-09
Wiersz mówi o tym, jak w miłości do dzieci odnajdujemy siebie – w gestach, opiece, a potem w ich twarzach, gdy dorastają. To refleksja nad tym, że nawet jeśli czas zabiera wspomnienia, wciąż pozostawiamy po sobie ślad w tych, których przytuliliśmy i poprowadziliśmy za rękę.
Podoba mi się ten obraz – subtelny, niemal senny, jakby patrzeć na wspomnienia przez mgłę czułości.
Treść – (6) metaforyczna, refleksyjna, pełna ciepła.
Warsztat – (5) nastrojowy, choć chwilami składnia utrudnia płynność czytania.
6/5


Groschek<sup>(*)</sup>
2025-02-09
kogo zostawiamy? no właśnie - siebie.. (choć nie wszyscy, ale..)


Pokaż mniej



X

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

X

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji

 

x
Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności