Cudowny wiersz. Oddałeś magię Jej osobowości i duchowości w taki... wzruszający sposób, począwszy od bawełnianego absolutu. Przebudzony ogród z tajnymi przejściami na czystą stronę bytu - piękne. Ogród to był Jej azyl, wręcz Jej sanktuarium. Pozdrawiam serdecznie :)

Wspaniały wiersz, poezja, która porusza... zachwyca swoją subtelnością wyrażenia, tego co niewyrażalne. Plastyczna narracja i to 'coś' pomiędzy wersami, co krąży w umyśle czytelnika i tworzy nieuchwytne obrazy, krótkie migawki/kadry.

Jeśli chodzi o Emily Dickinson, pamiętam jej miniaturę o róży, która zachwyciła mnie i oczarowała delikatnością...

Zachwycona Twoim wierszem, zostawiam wszystkie dostępne mi gwizdki.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Kornelu:)

Poruszyłeś mnie tym wierszem...od soboty siedzę w twórczości i życiu Emily Dickinson...:) Dziękuję.

Czytając jej wiersze czuje się taką ulotną subtelność, nie dającą się zdefiniować. Twój wiersz jest dla mnie takim pięknym podsumowaniem jej twórczości , gdzie prym wiedzie biel i ta subteność wyrazu. Podoba mi się motyw przebudzonego ogrodu, pełnego tajemniczych zjawisk, nie dających się wyrazić w żaden inny sposób jak tylko poezją...Interesujący wiersz!

Tak, jej wiersze są bardzo wciągające, swoją delikatną wrażliwością...Ty nazwałeś ją metafizyczną, ja odnajduję ją tak bardzo kobiecą, jakby kwintesencję kobiecej wrażliwości...doskonale ją czuję:) I czasem zastanawiam się, jak mężczyźni odbierają takie treści...i właśnie Twój wiersz to ukazuje:) Pozdrawiam serdecznie, dobrego dnia:)

...mimo wszystko ja zostanę przy mojej Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej

dzięki za ten utwór;
pozdrawia Stefi:))

Dzięki tobie sięgnęłam po kilka jej utworów:)
Pisała oszczędnie i esencjonalnie mz.
Można odnieść wrażenie, że najlepiej czuła się w towarzystwie własnych przeżyć i przemyśleń...
Twój wiersz to swoisty hołd i zachwyt nad jej twórczością.
Pozdrawiam Kornelu :)

Czytałam Ją nie tak dawno, nie zachwyciła mnie tak, jak oczekiwałam! Zazwyczaj wybieram sobie utwory, które mnie zatrzymały i zapisuję, ten mi ukwił w pamięci i zapisie:
Śnimy - to dobrze, że śnimy-
Bolałoby nas - na jawie -
Konamy - choć się bawimy,
Lamentujemy - w zabawie -

Podoba mi sięTwój wiersz, zobaczyłam Ją przez pryzmat utworu, bezpretensjonalność i biel, bardzo do niej pasuje.
Serdecznie pozdrawiam, Kornelu:)⭐️

Tak, piękne wiersze i Twoje wspomnienie, pozdrawiam serdecznie.
6/5

Zamknięcie ma niejeden powód, ucieczka, strach, protest, rozczarowanie światem, miłosny zawód. Nie wiem co motywowało panią poetkę, ale że wyszły z tego piękne wiersze, to bardzo pozytywne. Pozdrawiam.

To ja, jak to ja se wezmę "cóś" z tego wiersza. Tą biel bym se chciał wziąć. I to jest rzeczywiście ciekawe. Nie tylko Dickinson tak miała, że biel ją ogarnęła. To jest naprawdę ciekawe, że mamy w sobie potrzebę uzewnętrzniania ducha. Dawno, dawno temu (jeszcze dawniej niż Dickinson) białe lub szare było też zwyczajnie tańsze. I było naturalne. Było nie sztuczne. Tacy np. esseńczycy albo bliżej - nawet dzisiejsi erytrejczycy chrześcijanie. Ubierają się w białe szaty ma znak czystości, świętości. Kiedyś to w ogóle myślałem błędnie, że oni to są jacyś fanatycy islamscy. A później się wstydziłem. Dzisiaj znam wielu Erytrejczyków i z podziwem patrzę na ich piękną wiarę. A głównie to na ich codzienne nią życie. I tak sobie właśnie myśl poprowadziłem, że odwagę trzeba mieć, żeby ubierać się w biel. Czarne to zakryje nieco nadwagi abo i więcej jak u mnie na przykład. A biel nie. Nie da się. Biel pokaże, uwydatni jeszcze. Jak ktoś się codziennie na biało ubiera, to znaczy, że musi być mocno duchowo ugruntowany. Wszyscy my inni raczej szukamy kolorów, zniekształceń, oszukiwaczy. Jakbyśmy się chcieli schować ze swoją swojością za krzakami, żeby nas nikt nie zobaczył, a już na pewno nie Bóg. Ot, dziwaki z nas... Tzn. ze mnie na bank... abo na czerń "wyszczuplającą". 🙃

Wiem, że tam więcej można z tego wiersza pięknego, ale ja ino tak o duperelkach. Wybacz...

Hej ho! 😊🙋🏻‍♂️

Ładny wiersz

Jak dla mnie 6/6. To chyba precedens w tej ocenie u Ciebie z mojej strony 🥰
Doceniam przypis. Całość pochłaniająca. Jakbyś kiedyś wystawił na WM to jestem gotów oddać głos. 🥰
P.S. czyżby wiersz życia?

Biała sukienka zapracowała na cichy bunt, bo gdy świat trajkocze jak dorożki pod bankiem, Ty wybierasz ogród i tajne przejścia na czystą stronę bytu, w której żadne pstrokate fatałaszki nie mają wstępu.
6/5