nie chodziło mi o elegancję albo jadowite nastawienie; poza tym dokładnie tylko 2 razy na temat tego incydentu pisałem - jeden z nich jako odp. - ale mniejsza z tym: po 1: nikt nie będzie ciskał mi kitu, iż napisałem coś innego niż stoi czarno na białym; po 2: traktujmy się z szacunkiem; bez kategorii hierarchii wartości, bo nonszalancja mnie rozśmiesza..

Groszku, ja nie odnoszę się do Twojej osoby, odnoszę się do wiersza.

Będąc na portalu trzeba mieć pewną odporność i dystans do komentarzy czytelniczych oraz do swoich wierszy. I to zalecam wszystkim użytkownikom portalu.

Czytałam odpowiedź Joviski, na Twój komentarz i rzeczywiście nie była to odpowiedź pełna elegancji, ale nie ma ludzi idealnych. Zauważyłam, że drążysz ten temat ponad miarę, co też nie jest dobre. Już kilka razy o tym wspominasz... wystarczy. Ile razy będziesz do tego wracał?


Nie bierz wszystkiego do siebie... bo i po co? Pisz swoje wiersze i ciesz się tym, co robisz. Pisanie ma dla Ciebie znaczenie i nikt nie może zabronić nikomu pisać. Twoje wiersze są czasami przedmiotem ataku ponad miarę i to fakt, ale równocześnie zbierają też przychylne i dobre komentarze.

Odnośnie wsparcia; nie oczekujmy od ludzi więcej niż sami możemy im dać.

Serdecznie Cię pozdrawiam i życzę Tobie miłego dnia:)

interesujący jest przedział zdań do tego samego tematu; skąd w ogóle jesteś akurat teraz u mnie podporą, skoro jeszcze całkiem niedawno też dyskutowaliśmy z otwartymi szeroko oczami; jest to dla mnie oczywiście miłe, Cię tu widzieć i czytać - nie pojmuję jednak zasad działania procesu zmian obserwacji jak gdyby tej samej kategorii rozmaitości, co motywuje mnie powoli może do celebracji wyobrażeń na czarno - tymczasem bardzo serdecznie Ci dziękuję za wsparcie; jestem trochę autystą i odbieram cześć zdarzeń bezpodstawnie - uczuć nie mam praktycznie żadnych i.. też trudno jest mi wyczaić, jaką 'krzywdę' mogę wyrządzić, jeśli czytam to, co jest napisane i też chcę przekazać to co napisałem - a nie to, co często czytający w jakiś magiczny sposób czytają w moich komentarzach.. wiersz to co innego - tutaj ukrywam wiele między wersami; komentarz to opis wprost słowami, które się ma przed sobą; jeśli zatem (jak u Jovi) piszę, że jej styl zmienił się na hermetycznie-plastikowy to gdzie ona odczytała w moim tekście, że mam nie rozumieć o czym pisze, tego nie wiem; pzdr.

?

Zdarza się. W lawinie tego, co czytam i komentuję czasami robię to zbyt automatycznie.
Poza tym, nawet jak swoje wiersze czytam po czasie, to inaczej na nie patrzę.

spójrz na swoje komentarze do moich ostatnich wierszy; kilka h wcześniej napisałeś komentarz do tego samego wiersza, który nie brzmiał tak pesymistycznie; to nic innego jak powtórka tego samego wiersza, który został w poprzednim wydaniu usunięty..

Taaaak ... Wiersz o spłaszczonym “odpadzie”, który krąży między kopnięciem a chwilową ciekawością ludzi, marząc o sensie, zanim wreszcie zniknie w trawie – jak wszystko, co łatwo się depcze i łatwo wyrzuca.
Ale mam wiele wątpliwości, związanymi z usterkami tego wiersza. Stąd niska ocena.
5/5

skopiowałem adnotację do typu publikacji "niebieski.." i dodałem do niej słowo "proszę".. pzdr 🙄