Twoje Wiersze - Wdzięczność

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

6 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

dawid77

trzy godziny temu

Głębia relacji

Bardzo mi się podoba .

Katarzyna^(*)

trzy godziny temu

Cieszę się bardzo;-)
Spokojnych snów

Waldi1

cztery godziny temu

bardzo piękny wiersz ... pozdrawiam serdecznie....

Katarzyna^(*)

cztery godziny temu

Dziękuję Waldku!
Dobrej nocy;-)

Uczeń Marka Aureliusza

cztery godziny temu

Poeci potrafią okazać wdzięczność w sposób ponadprzeciętny :)

Katarzyna^(*)

trzy godziny temu

Zapewne;-)
Pozdrawiam i dziękuję za odwiedziny pod wierszem;-)

samisen

ponad pięć godzin temu

Twój wiersz jest pochwałą wrażliwości, wewnętrznego rozwoju i duchowego obdarowania. Ukazuje, jak ważna jest obecność drugiej osoby (lub siły inspirującej), która pomaga odkryć piękno świata emocji i nauczyć się je wyrażać. To utwór o wdzięczności za życie przeżywane głęboko – nie tylko na poziomie zmysłów, ale przede wszystkim uczuć i wyobraźni.
Pozdrawiam, Kasiu serdecznie

samisen

cztery godziny temu

To piękne wspomnienia i rozumiem ten sentyment bo sam się wychowałem w tych czasach — dzieciństwo często filtruje rzeczywistość przez emocje, zapachy i dźwięki, które zostają z nami na zawsze. Ale mam wrażenie, że to trochę jak z kadrami z filmów Stanisława Barei — pełne klimatu i absurdu, ale jednak nie do końca oddające codzienność w całości. Obok tych ciepłych obrazów były też braki, kolejki i ograniczenia, o których łatwo zapomnieć, patrząc z dzisiejszej perspektywy. Może więc nie tyle PRL był wyjątkowy, co momenty i ludzie, z którymi się je dzieliło… ;-)

Katarzyna^(*)

cztery godziny temu

Gdybym mogła, uciekłabym w wybrane momenty PRL.. Do półek z ograniczonym towarem, ale dobrej jakości produktów, telefonów służących do rozmów, czasu w rodzinnym gronie, gdzie sączyła się muzyka z magnetofonu szpulowego, unosił się dym papierosowy, opary alkoholu, wszechobecny śmiech, uderzenia kart o stół, dźwięk monet, zimy stulecia, kąpieli nad rzeką...i tak dalej... Tam dopiero było co opisywać! Tak żałuję, że to tylko strzępy dziecięcych wspomnień łatane Bareją..

samisen

cztery godziny temu

Bardzo dziękuję za tak piękny i szczery komentarz. To niesamowite, jak muzyka potrafi poruszyć najgłębsze struny w nas – dokładnie tak jak piszesz, czasem wystarczy jedno pierwsze przesłuchanie, żeby coś w środku pękło i popłynęły emocje.
To, co napisałaś o wdzięczności i dostrzeganiu piękna w codzienności, jest mi bardzo bliskie. W tym zabieganym świecie łatwo to zgubić, a przecież właśnie tam kryje się najwięcej prawdy i spokoju – w tych małych, zwykłych chwilach.
Dziękuję, że się tym podzieliłaś. To naprawdę budujące.

Spokojnej, dobrej nocy

Katarzyna^(*)

pięć godzin temu

Bardzo się cieszę, że zwróciłeś uwagę na podkład muzyczny. Edyta ma niesamowitą wrażliwość wyrażoną głosem, tak, to przepiękna piosenka. Gdy usłyszałam ją pierwszy raz - płakałam, wzruszyła mnie bardzo!
A co do wdzięczności... zaczęłam od pewnego czasu celebrować piękno zwykłych czynności i dostrzegać niezwykłość emocji. Wszystko zaczyna się w głowie, lub jak kto woli w sercu...
Dobrej nocy Jarku!

samisen

ponad pięć godzin temu

I jestem pod wrażeniem nastrojowej piosenki Edyty, nie słyszałem jej nigdy dotąd

Odyseusz62

dziesięc godzin temu

W duszy bywa duszno gdy marzenia tam się duszą.
Pozdrawiam.

Katarzyna^(*)

pięć godzin temu

Dlatego trzeba je wypuszczać na wolność...
Pozdrawiam serdecznie!

[ GALBA ]^(*)

dziesięc godzin temu

Weszłaś do czyjejś duszy?
No to szacun bo to nieproste generalnie...
Pozdrowionka z uznaniem 🌟👍

Katarzyna^(*)

pięć godzin temu

Nie weszłam. Zostałam zaproszona i spodobało mi się;-) Zapewne nie zabawię tam długo, ale póki co całkiem przyjemnie..
Słowa mają moc, prawda?
Twórczych snów!

Migrena...1^(*)

dwanaście godzin temu

Kasiu.

jest w Tobie taki rodzaj światła, który nie olsniewa, lecz koi .

i dokładnie z tej jakosci wyrasta ten wiersz. piękna, dojrzała wdzięczność, przepuszczona przez wyjątkowo uwazną duszę.

Twoją Kasiu duszę.

piękny wiersz.

napisany promieniem światła.

🌹

Katarzyna^(*)

cztery godziny temu

Kojące światło mówisz?..
To obligujące.
Ilekroć staram się zrobić coś egoistycznego, takiego dla siebie, bardzo szybko okazuje się, że to nie moja droga. A teraz piszesz, że koję twórczo... Hm, czyli nawet w poezji staram się podświadomie być użyteczna, może tak to zinterpretuję;-)))))))))
P.S.
Ta obecność, o której pisałeś w odpowiedzi na mój komentarz...metafizyczne doznanie, rzekłabym - porażające;-)
Kat.

Pokaż mniej

Logowanie

Wdzięczność

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji