Twoje Wiersze - Dziś

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

9 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Afrodyta^(*)

2026-01-16

Poruszający wiersz, przekraczający granice, a może właściwie je zacierający. Trzecia strofa dotyka bardzo głęboko.

Pasjans

2026-01-10

Pomilczę, tak czuję. Silnie czuję. Kłaniam się nisko Poecie.

Prostaczek

2026-01-11

Dziękuję pięknie. Słów mi brakuje, żeby coś odpowiedzieć. Wielka wdzięczność i odkłaniam się z szacunkiem.

Wanda Kosma

2026-01-08

Bardzo piękny wiersz, dramatyczny, przejmujący, niby hermentyczny, a jednak budzi konotacje uniwersalne.
Szerokie pole interpretacyjne, dotyczące różnych oblicz straty. Może najbliższej ukochanej osoby i reakcji na to samobójczą próbą. Do szpiku czuję cierpienie podmiotu lirycznego, mówiącego z ledwo wyczuwalną ironią z poziomu farmakologicznego znieczulenia (?). Ale interpretacja może pójść także w innym kierunku: rozpadu miłości, sugestywnie "ukrwionego", niczym w filmie Tarantino.
Wspaniale piszesz. Pozdrawiam serdecznie :)

Wanda Kosma

2026-01-09

Podmiot liryczny jest arcydziełem. Pogubionym w bólu, dlatego tego nie dostrzega. "Nikt nieprzepadający za nim" - nie ma znaczenia. Ważne, żeby peel odkrył sympatię do samego siebie - w sobie samym.

Prostaczek

2026-01-08

Dziękuję Wando, że masz czas na poczytanie moich tekstów i jeszcze wnosisz interpretację. Za podmiotem lirycznym nikt nie przepada, więc niech cierpi gamoń niedorobiony. Kłaniam się.

Elżbieta

2026-01-08

Twój wiersz z wczoraj przeczytałam dziś i może on nie jest tym samym, jakim był wczoraj, emocje nie są czymś stałym, gdybym wierzyła, we wszystko co słyszałam "wczoraj", kto wie co byłoby ze mną dziś! Nawet jeśli pomyślisz, że wszystko mi się pomieszało, to i tak nie szkodzi! Chcę, żebyś wiedział, że czytam, Twoje wiersze.
Ściskam "P":)⭐️

Prostaczek

2026-01-08

Moje emocje są wyjątkowo labilne, więc masz rację. Dziękuję Elu za poczytanie i popisanie. Uściskiwuję.

Czasem

2026-01-07

Przejmująca samotność wspomagana chemicznie

Pozdrawiam Cię serdecznie

Prostaczek

2026-01-08

A żebyś wiedziała. Dzięki za przybycie. Pozdrawiam cieplutko.

sturecki

2026-01-07

Mocne i surowe – “wynoszenie śmieci” robi za codzienny rytuał żałoby – a ten “chemiczny azyl” brzmi jak ostatnie ciepłe miejsce, w którym jeszcze da się dotrzymać słowa i doczekać narodzin dobroci.
6/5

Prostaczek

2026-01-08

Dobrze, że jest. Dziękuję Staszku za poczytanie i pozdrawia..

Larisa

2026-01-07

Zaniemówiłam... znakomity!
Można ugrząźć w głębi... wiersz zasługuje na szerszą interpretację, Wrócę.
Serdecznie pozdrawiam:)

Larisa

2026-01-17

Wróciłam do wiersza, bo jest przejmujący.

Zupełnie jakby podmiot liryczny pragnął znieczulenia się... w ucieczce, a jednocześnie wciąż żywe wspomnienia nie dają mu tej szansy. Obrazy jakie stają przed oczami Peela... niosą ból, przywołują przeszłość i rana nie może się zagoić. Dla mnie to wiersz o miłości, głębokiej miłości. Takiej, która łączy na zawsze i nie można się od niej uwolnić.

Metaforyka zachwyca.

Czytałam wielokrotnie.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Prostaczek

2026-01-08

Dziękuję pięknie. Jestem zakłopotany. Pozdrawiam wzajemnie.