X
Motyl wie
miniatura
2026-04-07 10:38
Pod mokrym oddechem nieba
motyl składa w sobie świat —
nie walczy z kroplą,
trwa w lekkim bezruchu poranka.
W cieniu liścia śpi w ciszy,
która lekko przelewa się między skrzydłami.
Są dni utkane z mgły,
z oddechów liczonych między kroplami,
gdy spowija nas szary cień.
Zwijamy skrzydła w cichym oczekiwaniu,
aż powietrze znów się rozjaśni.
Aż przyjdzie dzień niesiony wiatrem spokoju,
i kolory skrzydeł zatańczą w powietrzu.
motyl składa w sobie świat —
nie walczy z kroplą,
trwa w lekkim bezruchu poranka.
W cieniu liścia śpi w ciszy,
która lekko przelewa się między skrzydłami.
Są dni utkane z mgły,
z oddechów liczonych między kroplami,
gdy spowija nas szary cień.
Zwijamy skrzydła w cichym oczekiwaniu,
aż powietrze znów się rozjaśni.
Aż przyjdzie dzień niesiony wiatrem spokoju,
i kolory skrzydeł zatańczą w powietrzu.
„Motyl wie: przetrwać deszcz to też część latania.”
![[ GALBA ]<sup>(*)</sup>](/imagethumb,UjFENnU2KTNmOFY0QDQ4OUc4LjU.jpg,icons,150x150)
