Twoje Wiersze - Jeden z siedmiu - Mateusz Śliwiński(*)

Jeden z siedmiu

wolny

2026-01-07 00:21

Pierwszy – senior rodu
złota alfa i omega ręki.
Wszystko ma w posiadaniu
odpowiedź na pytania.

Druga – seniorka rodu
przesadnie zatroskana.
Depresyjna dzisiaj
cierpiąca jutro.

Trzeci – pan domu
zarządca jedynej drogi.
Piewca objawionego życia
nieuznający sprzeciwu.

Czwarta – pani domu
uległa opiekunka ogniska.
Kochająca w naiwności
do udowodnienia swego.

Piąta – córa marnotrawna
więzień różowej bańki.
Z dala od bolączek
ku niepewnej przyszłości.

Szósta – córa wydana
nadzieja na inne jutro.
Daleko od rodziny
po kres samodzielności.

Siódmy – wżeniony znikąd
niepoprawny romantyk.
Założyciel własnego domu
dla spełnienia marzeń.

Kim TY czytelniku
jesteś na kart odsłonie?
Tylko jeden z siedmiu
w twej powstanie obronie.

autor

Mateusz Śliwiński^(*)

przejdź do strony autora

Jesteś Premium.
Dziękujemy!

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Izka1^(*)

cztery godziny temu

W społeczności każdy jest ważny, jeśli dobrze odgrywa swoją rolę. Powinnismy się uzupełniać nawzajem, a nie mieć tylko siebie na uwaddze. Pozdrawiam serdecznie 😊

Krystek

ponad dwanaście godzin temu

Dziwna to rodzina, w której każdy myśli
tylko o sobie i swoich sprawach.
Ja cokolwiek mam powiedzieć, czy zrobić
najpierw pytam siebie - jak bym się czuła
w danej sytuacji.
Ślę moc serdecznych pozdrowień:)

Mateusz Śliwiński^(*)

ponad dwanaście godzin temu

I tego się trzymajmy 😉 Masz serce po właściwej stronie 😉 Pozdrawiam serdecznie 😉

sturecki

ponad dwanaście godzin temu

Jak w jednym kadrze ustawiasz siedem domowych ról – od „seniora z odpowiedzią na wszystko” po „wżenionego romantyka” – i nagle widać, że każdy niesie swój ciężar inaczej. A potem robisz zwrot w stronę czytelnika – bo to już nie opis rodziny, tylko lusterko: wybierz, gdzie stoisz, i sprawdź, kto cię naprawdę obroni.
Na Twoje pytanie „kim ty jesteś?” odpowiem prosto – ja jestem tym, co choć raz powie „dość” i stanie po stronie słabszego, bo mówienie o rodzie nic nie warte, jak nikt nikogo nie trzyma, gdy się sypie.
6/5

Mateusz Śliwiński^(*)

ponad dwanaście godzin temu

I tak winni być postanowiene Stachu jednak życie niestety mówi bolesne sprawdzam .... Pozdrawiam serdecznie 😉

Pokaż mniej

Logowanie