Twoje Wiersze - pokonać życie na sztafecie pokoleń...

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

9 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Bożena Joanna

2026-01-25

Poruszający obraz penitenta, może więzienie, może konfesjonał. Trudno przejść przez życie bez grzechu, trudno nie kochać, choć uczucie bywa obarczone winą.
Pięknie napisane, odczyt niejednolity, każdy może zrozumieć po swojemu.
Serdecznie pozdrawiam

samisen

2026-01-23

Bardzo piękny wiersz, ukazuje człowieka rozdartego między winą a pragnieniem miłości, między światem narzuconego osądu a wewnętrzną potrzebą sensu. Centralną figurą jest „skruszony penitent” patrzący „sprzed krat”- obraz ten można czytać dosłownie jako więzienie, ale mocniej działa on jako metafora egzystencjalnego uwięzienia w normach, dogmatach, cudzych oczekiwaniach, a nawet w samym ciele.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

naskraju*^(*)

2026-01-24

Dzięki za taki komentarz i poszukanie głębi. Rozdarcie można załatać, ale mocnym szwem.

Pozdrawwiam

andrew

2026-01-22

...
piekno czaruje
życie smakuje
jak pierwsze maliny
zrywamy zachłannie
zbyt zachłannie

życie się przygląda
...
Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

naskraju*^(*)

2026-01-24

Oj tak czaruje, ale życie nie kieruje się pięknem, tylko prawdą.

Miłego dnia

Waldi1

2026-01-21

piękny wiersz ... dobrze być w życiu upartym i szczęśliwym dążącym do obranego celu ..a ona piękny ma głos i pięknie śpiewa ... pozdrawiam serdecznie ...

Waldi1

2026-01-24

dziękuję ..ale głos ma piękny ..do jednej z jej piosenek pisałem wiersz ...z pół roku temu .. piosenki ...pozdrawiam serdecznie ..

naskraju*^(*)

2026-01-24

Tak śpiewa o matce i domu.

tłumaczenie;
Gdy nie mamy już domu?
Kwiaty pod betonem,
Matko,
Powiedz mi,
Dokąd idziemy?

Czy kiedykolwiek naprawdę wiemy?

Czy tylko udajemy, cały czas?

Dokąd idzie serce, gdy jest zagubione?
W zwątpieniach i zimach?

Dlaczego wszystkie dni wyglądają tak samo?
Czy kiedykolwiek widzimy, co sami składamy w całość?
Matko, powiedz mi.

Poza,
Poza burzą jest
Miłość, miłość, miłość,
Kiedy niebo się otwiera,
Wszystko znów staje się spokojne
I wszystko jest dobrze.

Dokąd to zmierza?
Szczęście, ta krucha nić,
Kiedy chwieje się i pęka?
Mamo, powiedz mi,
Dokąd to zmierza?

Dlaczego świat wydaje się taki duży,
Kiedy stajemy się trochę więksi niż wcześniej?
Co się dzieje z marzeniami, które uciekają?

I wspomnieniami, o których zapominamy?

Czy zawsze będę mieć pytania?
Może ułożę z nich piosenki.

Mamo, powiedz mi.

Poza,
Poza burzą jest
Miłość, miłość, miłość,
Kiedy niebo się otwiera,
Wszystko znów staje się spokojne
I wszystko jest dobrze.

Pozdrawiam

Motylek78

2026-01-21

żyć swoim życiem
i nigdy nie poddawać się
nawet gdy jest trudno
Pozdrawiam serdecznie 🦋

naskraju*^(*)

2026-01-24

Prawda! Upadać i podnosić się.

Dziękuję i miłego dnia

sisy89

2026-01-21

Wspaniały tekst, puenta szczególnie!
Pozdrawiam serdecznie :)

naskraju*^(*)

2026-01-24

Dzięki za wspaniały i spojrzenie.

Serdeczności

LydiaDel

2026-01-21

Człowiek osądza drugiego za winy, jakby miłość – "zgrzeszyłem bo chciałem kochać"– była grzechem.
W przeciwieństwie do łososia, który płynie "w górę pod prąd po słońce nie poddawaj się. nie żałuj łososi umierających z miłości".
Może powinnismy też mieć odwagę płynąć pod prąd? Głęboki sens. 6/5 Serdeczności

naskraju*^(*)

2026-01-24

Witaj
Powinniśmy się wiele uczyć od natury. Ona trwa i niepoddaje się po upadku. Wstaje i leczy rany.

Pozdrawiam

Moona@

2026-01-21

Całość przemawia, a puenta szczególnie!
Pozdrawiam :)

naskraju*^(*)

2026-01-24

Dzięki, a puenta jest szczególna

Uściski

Krystek

2026-01-21

Trudno utrzymywać swoje racje,
kiedy wszystko jest przeciw Tobie.
Myśl, że to wiersz o harcie ducha
i silnym charakterze.
Serdecznie i radośnie pozdrawiam:)

naskraju*^(*)

2026-01-24

Witaj
Bardzo miło, że wgłębiłaś się i odczytałaś wersy. Dzięki za har i siłę.

Serdecznie pozdrawiam

Larisa

2026-01-21

Bardzo piękny, refleksyjny wiersz!
Żyć i płynąć w górę rzeki... nie bać się. Wierzyć w siebie. Tak odczytuję Twój wiersz.
6/5.
Przesyłam uściski:)
P.S.- napisałabym *kredowej monotonii twarzy, ale to jest tylko moja czytelnicza sugestia, niezobowiązująca:)