Rozumiem sens - u nas zmienia się czasem tylko kolor opakowania, a obywatel i tak za często czuje ten sam polityczny odór.

dla mnie różnica miedzy kolejnym /nie/rządami jest taka sama jak między odchodami o różnych barwach - wszystkie cuchną i każdy z nich to takie samo gó...no.

No właśnie. Drugi Twój wpis idealnie pasuje do wszystkich, ostatnich rządów.

Ostro. Nie napiszę, że słusznie. Od kilkunastu już lat ocena naszych rządów zależy od tego, kto z kim sympatyzuje, więc ich antypolskość zmienia się po kolejnych wyborach.

polecam cały tekst utworu
"nierząd w rządzie" Dezertera. Poniżej fragment:
"W ministerstwie niesprawiedliwości
Dzielą właśnie łupy
W ministerstwie chorób i śmierci
Wirusy i kościotrupy
Minister chamstwa i kiczu
Przydziela dotacje hipokrytom
A minister przemocy
Wręcza ordery bandytom"

Ostro – dla Ciebie to już nie gra zasad, tylko zwykłe oszustwo pod szyldem systemu.

Dziękuję:))
ps. dziś piękne słońce a ptaki dawno w górze:)))

No i pięknie – zamiast karmić się hałasem wybierasz spokój i swoje życie, a to często więcej daje niż tysiąc wiadomości.
Pozdrawiam.

Wstałem dziś godzinę później niż zwykle, bo o 6.30 ( dziś mam wolne ) Nastawilem pranie, ktore właśnie trzeba rozwiesić, nakarmilem koty, porzadki w sypialni, ładna pogoda wiec wywiesilem pościele na tarasie, rozpaliłem piec, bo oszczedzm i palę drewnem, przygotowalem kominek na wieczór, zrobilem jajecznicę, bo miałem przygotowany smalec z wytopionymi drobno, pokrojnymi kawałkami żywieckiej z cebulą i zasiadłem własnie, by zacząć jeść, po modlitwie porannej, rzecz jasnai otwartym Słowie bożym z Pisma na poddaszu..
Siadam i jak zwykle..chcę włączyć ,,pudło", bo ręce będą zajęte a samo jedzenie nudne..( tak się przyzwyczaiłem w czasie wolnym tzn. jak jadam w domu )..i..i..nie działa..
Dekoder na poddaszu ( główny ) stracił kontakt i wymaga prawdopodobnie aktualizacji oprogramowania, co oznacza, że mam chwilę przerwy..ta chwila, to śmiech Boga:
a Pismo, które wcześniej otworzyłem, to fragment ze Starego Testamentu, jako pierwotna modlitwa ,,Ojcze nasz", zapewne Jezus na niej się wzorował..
Początek, to wprowadzenie od słów ( cytuję z pamięci, bo przecież nie pójdę teraz z powrotem na górę, skoro jajecznica stygnie:))):
,,Sam będę Cię prowadził, jak pasterz owce.."
- no..i przypomniał mi Ojciec, o moim zapewnieniu, które by prysło, gdyby nie interwencja z góry ( dekodera oczywiście na piętrze )...:)))
,,

Mądrze – odcinasz medialny szum, zostawiasz serce i swoje życie na pierwszym miejscu, a resztę bierzesz z dystansem. Wytrzymanie tygodnia bez wiadomości nie jest zbyt trudnie, czy jednak ciekawość nie wróci po jego upływie?

* beze mnie

Klasyk – obiecać łatwo, zapomnieć jeszcze łatwiej, a pamiętać musi tylko wyborca.
Pozdrawiam.

Gorzko, ale prawdziwie – od pierwszego dnia jadą swoje, a nam zostaje ten „uśmiech do lustra”.
Pozdrawiam.

W punkt – duży „magazyn na tyłach”, ale dobrze, że widzisz w tym coś więcej niż tylko żart.
Pozdrawiam.

Dopóki nie zaboli „u góry”, to dla nich zawsze będzie mały problem – tylko, czy coś w ogóle jest w stanie ich naprawdę zaboleć?

No i trafiasz – u nas hasła lecą, a tam jak w Bhutan liczy się realnie dobro ludzi, nie tylko gadanie, ale to jednak tylko wyjątek na mapie.
Pozdrawiam.

O tak, zamiast patrzeć za siebie, lepiej iść do przodu i robić swoje.
Pozdrawiam.

Hi, hi ... tak! Bo trudno sobie wyobrazić "tył" bez dziury.
Pozdrawiam z humorem.

Tak. Obietnice to część gry, tylko różnica jest w tym, co zostaje po wygranej. I nie widziałem władzy, która potrafiła rozczarować mniej.
Pozdrawiam.

Bo najprościej jest liczyć na siebie ... przynajmniej wiesz, na czym stoisz – to daje Ci więcej spokoju i jak widać w Twoich wierszach, ani na trochę nie odbiera wiary w ludzi.
Pozdrawiam.

Tak, słów było tyle, że aż ciężko je wszystkie spamiętać, a efekt jakby ktoś połowę skreślił.

Och, z tych stu konkretów przedwyborczych niezrealizowanych, nazbierałoby się sporo słów (obietnic), bo około 70%, a może nawet i więcej. Tak że dużo by tu wymieniać.

No właśnie – słowo poleci i znika, a stołek zawsze spada miękko na swoje miejsce.
Pamiętasz jeszcze jakieś takie słowo, które szczególnie „nie wróciło”?

Rymem trafiłeś w sedno, gdzie rozdźwięk aż kłuje bardziej niż rzeczywistość i nie ma znaczenia, czy napisałeś tak z przekory czy już z czystej obserwacji życia.

Tak. W księgowości wszystko ma swoje „winien i ma”, a tu rachunek dziwnie odkłada się na później i na innych.
Pozdrawiam.

W księgowości jest prosta zasada:
winien i ma
I tego się trzymajmy, podatki są wysokie więc rząd ma dochody którymi może rozporządzać więc idea długo publicznego rozciągniętego na nie wiadomo ile lat gdy ci co go zaciągali nie będą już rządzić, ba może nawet żyć jest dla mnie bez sensu.

Trafiasz w sedno, bo nie boisz się samego długu, tylko tego, że ktoś go bierze, a rachunek przychodzi do Ciebie i Twoich dzieci.
Co by według Ciebie było uczciwsze: mniej obietnic czy twardsze rozliczanie za każdą decyzję?

Nie wiem czego by nie było ale długów nie byłoby na pewno, ja w życiu miałem jeden dług i spłaciłem go przed terminem ale tu jest inna sytuacja bo długów nie zaciągam ja ale spłacać będę go ja i może moje dzieci i wnuki i to mnie niepokoi. A ci którzy je tak chętnie zaciągają zarabiają pieniądze o których ja mogę tylko pomarzyć.
Zresztą sam kredyt to tez pieniądze które wcześnie w podatkach odebrano zwykłym obywatelom więc ten mechanizm byłby co najmniej śmieszny gdyby nie był tak tragiczny.

To już nie żart, bo jak rachunek ma przejść na dzieci, to trudno siedzieć cicho.
Z drugiej strony, dobrze byłoby zatrzymać "zaciąganie" i ograniczać straty, ale, czego by wtedy nie było? Z czego zrezygnować?

Jak moje dzieci mają spłacać długi których nawet sam nie zaciągnąłem to cel moich ukierunkowanych w jedno miejsce działań wydaje się wystarczająco uzasadniony.

Konkret, który brzmi jak wymiar sprawiedliwości – jak coś tak wystawiają, to aż się prosi o reakcję.
To bardziej żart z bezsilności czy serio byś chętnie przyłożył?

Tak, jaka by nie była, to i tak rozdaje karty.
Twoim zdaniem da się ją czymś realnie rozliczyć, czy zawsze zostaje krok z przodu?

No tak – tu nie chodzi o brak cudów, tylko o tę bezczelność, która boli bardziej niż niespełnione słowa.
A powiedz, co by musiało się stać, żebyś choć trochę zmieniła to zdanie?

Też to czuję - skoro nawet zwykłego tłumaczenia brak, to trudno o zaufanie, a głos poza klinczem PO-PiS brzmi bardziej jak próba przewietrzenia dusznego pokoju niż jak nowa wielka miłość do polityki. Tylko, że z boku rośnie folklor i do tego zbyt radykalny.

Gdyby rząd zaczął się tłumaczyć to już byłby postęp - dowód, ze nas traktuje poważnie, To mogłoby spowodować powstanie pewnego ograniczonego zaufania. Ale na pewno nie tak wielkiego, bym na nich głosował. Uważam, że Polska tkwi w klinczu PO-PiS. Żeby z niego wyjść w każdych wyborach będę głosować na tę partię, (spoza tej dwójki), która daje największą (moim zdaniem) szansę rozbicia tego układu.

No właśnie ... nie brak cudów boli najbardziej, tylko to milczenie jakby nic się nie stało.
Gdyby ktoś w końcu uczciwie się wytłumaczył, to dałbyś jeszcze kredyt zaufania czy już zamknąłbyś temat?

Piękna sprawa - skoro masz tyle miłości wokół siebie i tyle prawdziwego życia za sobą, to "W czepku urodzony" brzmi jak tytuł trafiony, bo nie opowiada o bajce, tylko o człowieku, któremu los dał wiele dróg, ludzi i serca do zapamiętania tego wszystkiego.

książki ..

najwięcej radości mi daje rodzina... którą kocham i wiem że jestem w niej bardzo kochany ... a szczególnie to że już dorosłe wnuki 23 ..20 .. ( 14 lat mieszka z nami chociaż rodzice mieszkają na parterze ) a tamci w Czechach i do babci prawie codziennie dzwonią ..a jak są blisko to ją tulą nie nawet na środku drogi bez skrępowania pamiętają o tej miłości ..którą od kołyski im ofiarowywała i teraz na co dzień jej tym samym odpłacają ..to jest piękny dar który owocuje miłością '' na co dzień radość mi daje uśmiech przyjaciela i drugiego człowieka wtedy wiem że żyję .... Stanisławie piszę książkę o moim życiu od dziecka dla wnuków i rodziny... bez zafałszowania i koloryzowania ... o szkole nauczycielach wspaniałych o moich przyjaciołach ...chcę to pozostawić coś po sobie będą fotografie które mam od najmłodszych lat
o tym ks. u którego byłem u komunii św i udzielał mi ślubu ... itd o ojcu bardzo bogatym pijaku... o moich podróżach wspólnych z żoną .. o tych wspaniałych ludziach których spotykałem w Turcji ..W Chorwacji Grecji Macedonii i wieli innych krajach ...o spaniu w polu między kukurydzą ... O księstwie Monako ... Portugalii Francji Szwajcarii to wszystko przemierzałem własnym samochodem ... mam już 70 stron więc piszę to codziennie powoli ale dojadę spokojnie do celu ..nawet wiem gdzie dam ją do wydania ,,,dostanie j a rodzina i moi przyjaciele ... bo o nich też piszę ... o spotkaniach z wierszami ..itd ... a tytuł jest tej ksioążki w Czepku urodzony ....

Lekko to ujmujesz – z takim spokojem i wiarą nawet ostateczność brzmi jak kolejny etap, a nie koniec.
A co już dziś daje Ci najwięcej tej radości, z której inni potem będą pamiętać właśnie Ciebie?

powiem trochę żartobliwie śmierć moja ... która ma nadejść tu dla mnie na ziemi i wiara w przyszłe życie w domu u Ojca Naszego ... najważniejsze że nie znam dnia ni godziny... ale nie posiadam w sercu i duszy przed tym lęku ..chociaż moje życie jest piękne zdaję sobie sprawę ... że muszę odejść. i odejdę szczęśliwy zdając sobie również sprawę że innym popłynie łza bo gdzie znajdą drugiego takiego radosnego wariatami jak ja ... dobrze że mam charakter mojej mamy ... i mądrość którą mi wpajała ...

Pięknie – masz swój cel, swój rytm i dystans do świata, więc polityka może sobie gadać, a Ty i tak robisz swoje i łapiesz spokój tam, gdzie trzeba.
Co dziś najbardziej przybliża Cię do tego celu, który masz przed sobą?

jak wiesz jestem optymistą ...mam swoją drogę zawsze dążę do celu ...który sobie obiorę nie dziś to jutro go osiągnę ... ale osiągnę nawet gdyby miał się o rok wydłużyć ...jedynie śmierć może mnie tego pozbawić ... a to już jest nie ważne ... lecz w życiu u mnie się liczy założony cel .... a że jestem humorystą powiem słowo inni się czepią jak z grubego kurzu mnie u mnie to wywołuje miły uśmiech w pewnym momencie ulatniam się jak opar mgły ...a oni walczą dalej między sobą z własną głupotą ... spokój mi daje miła atmosfera w domu bez polityki ...ale u kaja moje serce żona i piękno melodyjnej muzyki ...Tanga Walce Gitara Klasyczna Akordeon Rąbka długo by wymieniać ...wtedy się unoszę jak marzenie do którego podążam zawsze swoją drogą ... ( jak wiesz że na głupotę ludzką nie ma lekarstwa ... ) a rady m,ojej mamy towarzysz a mi całe życie ,,,nawet 3 dnie temu rozmawiałem z młodymi chłopcami ... bo jeden przeklął ... wiesz jakie było moje zaskoczenie gdy po krótkim czasie podszedł chłopiec i powiedział przepraszam pam=na młody jestem ale będę pracował nad tym co pan powiedział ..to były piękne słowa z jego strony ...które mnie buduj i dają wyciszenie w sercu ... itd ...

Widać, że trzymasz dystans, robisz swoje i nie dajesz się wciągać w cudze gadanie.
Powiedz, to daje Ci spokój na co dzień czy raczej taki cichy ubaw z boku?

:))))

Tłumaczę to sobie tak – tył jest tak duży, że aż nie do ogarnięcia i już nie wiemy czy da się to jeszcze „zaszyć”, czy już tylko łatać.
Pozdrawiam.

:)

No ba ... krater jak Wezuwiusz, bo im więcej obietnic, tym większy lej po nich zostaje.
Pozdrawiam.