Twoje Wiersze - dwoje skrzydeł

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Elżbieta

dwie godziny temu

Myślę, że skrzydła na jawie, co cudna sprawa, we śnie może i są, ale świt potrafi skreślić lot, te za dnia, to jest coś o co warto zabiegać, nikt ich nie musi widzieć!
Pozdrawiam serdecznie, Jarku:)⭐

samisen

dziesięć minut temu

Pięknie to ująłeś — te „skrzydła na jawie” brzmią jak coś dużo bardziej trwałego niż ulotne sny. Może właśnie o to chodzi, żeby je budować po cichu, w sobie, bez potrzeby pokazywania światu. A świt niech już tylko przypomina, gdzie naprawdę chcemy lecieć
Również serdecznie Ciebie, Elu pozdrawiam ;-)

TheRamones

dwie godziny temu

Ostatnie Twoje wiersze mają w sobie taką piękną nadzieję. Jeszcze z mroku, ale z widokiem na światło.

Bardzo! 🤗

samisen

kwadrans temu

Dziękuję, bardzo miło mi to czytać. Chyba właśnie tam teraz jestem — jeszcze trochę w cieniu, ale już z oczami skierowanymi w stronę światła.
Pozdrawiam ;-)

Waldi1

trzy godziny temu

piękny wiersz ..myślę... że i bez tych skrzydeł pofrunąć dasz radę ... sama myśl którą żyjesz uniesie ciebie ponad wzburzone kłębiaste fale .. ja przecież Jarku skrzydeł nie mam i nie będę miał... a frunę z marzeniami ..które spełniam ... bo gdybym je miał mógłbym skończyć jak Ikar ... itd ... więc fruń za głosem serca ono jest Twoimi skrzydłami a miłość... która jest w Tobie uniesie Ciebie z głową uniesioną w ramiona osoby kochanej .. pozdrawiam serdecznie ...

samisen

kwadrans temu

Masz rację, nie skrzydła unoszą człowieka, tylko to, co w nim żyje: marzenia, uczucia i odwaga, by za nimi iść. Może właśnie dlatego ten lot jest prawdziwszy, bo nie potrzebuje niczego poza tym, co nosimy w sobie. Niech więc nas niesie to, co najcichsze, a zarazem najsilniejsze — głos serca.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

januszek

cztery godziny temu

Tylko trzeba jeszcze umieć nazwać i dobrać owe skrzydła,
niedopasowane na nic się zdadzą

np wiara i wiedza
i wtedy równo machać wystarczy....
pozdrawiam serdecznie.

samisen

kwadrans temu

No tak — same skrzydła nie wystarczą, trzeba jeszcze wiedzieć, jak ich użyć i czy naprawdę są nasze. Wiara i wiedza jako para brzmią jak coś, co może unieść naprawdę wysoko, o ile idą w równowadze.
Dziękuję za tę myśl i również serdecznie pozdrawiam ;-)

Pokaż mniej

Logowanie

dwoje skrzydeł

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji