Jakby jest coraz zimniej
może więc mamy prawdziwą jesień tej Wiosny?

Świetne! Jak to gra, napisałeś melodię słowem 🤍

Bardzo melodyjny wiersz...słychać szum wiatru i plumkanie deszczu między wierszami...
Oczywiście najpierw posłuchałam :)

Jestem za, choć co nieco pomyliłeś pory roku i materię również potraktowałeś co nieco dowolnie nie zwracając uwagi na średniówkę i ilość głosek. Ale wyszło całkiem całkiem.
A co do Twojego komentarza to dokleję swoją odpowiedź byś nie musiał tracić czasu na szukanie. Pozdrawiam z uśmiechem i gwiazdkami:)))))
Michale jak często Ci się zdarza niezbyt trafnie odczytałeś intencje autora. Nie chodziło mi bynajmniej o wycieczkę do instytutu pod Paryżem gdzie złożony jest wzór zawyżonego poziomu ale zaprosiłem na to byś spojrzał przez okno i dostrzegł że sąsiadka ma ci za złe że wyszedłeś na spacer przez co potęgujesz jej wyrzuty sumienia gdyż lekarz zalecił jej ruch a jej akurat się nie chce. To był jeden z najprostszych przykładów które można mnożyć w miliony zatem nie koniecznie musisz być strażakiem który skacze w ogień by dla niektórych zawyżyć poziom. Pozdrawiam i dziękuję za komentarz:)))

Tak, ta muzyka jest ponadczasowa. Zainspirowany włączyłem ten c-mol i rzeczywiście jest niesamowity, chociaż osobiście wolę dźwięk fortepianu. Może klawesyn odgrywa tutaj rolę jesieni, bo się zestarzał, a jednak kreuje wciąż piękną muzykę. Lubię wiersze o muzyce, a jest ich tak mało. Udanego tygodnia.

...tak jego muzyka ma moc

Bach jest wieczny i blisko wieczności.
Pozdrawiam.

Tak pięknie zgrałeś jakbym słyszała tę muzykę i wiosna wcale nie przeszkadza !Tego chce się słuchać !

Wystukałeś ładne wersy o sile muzyki, która potrafi narzucić własny czas, własny nastrój i sprawić, że nawet wiosna ustępuje miejsca jesiennej powadze, jakby muzyka potrafiła unieważnić porę roku i zwykłą, bieżącą rzeczywistość. I jest w tym bardzo piękna prawda, że kiedy Bach naprawdę zaczyna brzmieć w człowieku, to nie słuchamy już tylko dźwięków, ale na chwilę wypadamy z codzienności i zostajemy sam na sam z czymś większym od nas, a wtedy przestaje liczyć się pora roku, bo zostaje już tylko czyste przeżycie i coś prawie wiecznego.
5/6