Twoje Wiersze - nadzieja jak rozlane mleko

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

12 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Larisa

2025-11-21

Jak powrót do opuszczonego świata... i próba odnalezienia siebie.
Poruszający wiersz, pełen bólu i rezygnacji. Peel, odczuwa coraz silniej samotność i wyobcowanie. Trudne emocjonalnie wersy, bo czasu nie da się odwrócić/cofnąć... a 'rzeczywistość skrzeczy'.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Jarku:)

samisen

2025-11-21

Jak to się mówi - ''Z deszczu pod rynnę''
Dokładnie tak jest...
Dziękuję i pozdrawiam :)

Elżbieta

2025-11-20

Piszesz szczerze, myślę, że ten stan można było przewidzieć, po długim pobycie w warunkach oderwanych od "zwykłego życia", potrzebujesz na nowo odnaleźć się w swoim życiu, ułożyć swoje sprawy.
Serdecznie pozdrawiam, Jarku:)⭐

samisen

2025-11-20

Tak też próbuję ogarnąć podstawowe rzeczy po tym wszystkim
Nie czuję się z tym dobrze i stąd taki nastrój oraz tematyka wierszy
Do tego jeszcze ojciec już ledwo dycha.... ech, co ma być to będzie.
Dziękuję, Elu za odwiedziny
Pozdrawiam serdecznie :)

Izka1^(*)

2025-11-20

Twój wiersz jakoś mnie przytłoczył, trochę smutny, trochę nostalgiczny. Ta mgła i pustka… i nadzieja jak rozlane mleko – czuć w tym taki ciężar życia. Treść trochę sprawia, że się zatrzymuję i myślę. Pozdrawiam serdecznie 🍂

samisen

2025-11-20

Ten wiersz nie jest jeszcze, aż tak przygnębiający ani smutny jak jutrzejszy, który tu wstawię.
W końcu będą dreszcze jakie lubię więc poczekaj, proszę do jutra… :)
Dziękuję za odwiedziny
Pozdrawiam :)

Ja ło kim^(*)

2025-11-20

Fantastyczny opis stanu wewnętrznego
Gorzki opis wszechogarniającej niemocy. Bólu, który stał się normalnością.
Dobrze, że wróciłeś.

samisen

2025-11-20

Dużo się dzieję i nie jest za słodko...
Dzięki bardzo :)
Pozdrawiam

eSka

2025-11-20

powstać jak Feniks z popiołów czy jeszcze dmuchnąć, by ogień "zajął się" popiołem?
Porzekadło "wszędzie dobrze w domu najlepiej" nie ma tu zastosowania!
Pozdr!

P.S. Znam ten stan, znam bardzo dobrze....
3mka!

samisen

2025-11-20

Dmuchnąć by jeszcze dał radę ale popiół z oczu obmywać ponownie, to już nie dla mnie :)
Dzięki bardzo i miłego wieczoru :)
Pozdrawiam

ajw

2025-11-20

Wiersz jak długi wydech, który nie przynosi wdechu. Spiętrzone zdania, brak przerw, oddechu, świetnie oddaje stan bohatera. Troszkę mnie drażni ten rym wyglądający na przypadkowy (niechcenia - zniesienia). Poza tym dobrze oddany dom jako kapsuła bólu..

samisen

2025-11-20

Bo pustka, która podała mi dłoń, "od niechcenia", to niczym obojętność wobec własnego stanu, który jest "już nie do zniesienia", co wskazuje na punkt krytyczny, gdzie ból staje się delikatnie mówiąc, nieznośny.
Dziękuję za odwiedziny
Pozdrawiam :)

LydiaDel

2025-11-20

My wszyscy mamy takie lęki. Wyjdź z tego kołowrotka samotności. Zmień perspektywę i popatrz na świat z innego punktu widzenia. Pomyśl, inni potrzebują Twojej pomocy, chociaż Ci się wydaje, że sam jesteś już na dnie. 6/5 Serdecznie pozdrawiam.

samisen

2025-11-20

Pewnie masz rację ale to nic mi nie daje. Będąc w szpitalu napatrzyłem się na różne przypadki ale i też poznałem ciekawych ludzi, z którymi mam kontakt, jedynie telefoniczny...
Dziękuję za odwiedziny
Pozdrawiam :)

Sabina

2025-11-20

Bezruch często pozwala coś zaplanować lub chociaż odpowiedzieć na nurtujące pytania 🙂❤️

samisen

2025-11-20

W dłuższym okresie jest nie do zniesienia i pozostawia głębokie rany
Dziękuję za odwiedziny
Pozdrawiam :)

Maciek.J^(*)

2025-11-20

cieszę się Jarku,że wróciłeś jak ptak do swego gniazdka

samisen

2025-11-20

Dzięki, pozdrawiam

Czasem

2025-11-20

Przejmująco... Człowiek nie powinien być sam.
Trzymam kciuki mgle na pohybel!

Pozdrawiam Jarku

samisen

2025-11-20

Dziękuję z całego serca...
Pozdrawiam serdecznie :)

Odyseusz62

2025-11-20

Nie lękaj się pisz wiersze
Jest ktoś kto czyta je jeszcze
Nigdy nie jesteś sam
Masz bogate wnętrze
I znajdziesz tam
Wszystko co najpiękniejsze.
Pozdrawiam.

samisen

2025-11-20

Piszę, jedynie to mi zostało, miłość do poezji...
Dziękuję i pozdrawiam :)

Waldi1

2025-11-20

odbicie w lustrze nigdy nie kłamie ... zawsze będziesz taki sam ...rozlane mleko da się wytrzeć ...pustkę wypełnić ...tylko trzeba z kolan wstać ... odnaleźć przyjaciół ...który pomogą chętnie ... chyba takich masz ... lecz jest jeden warunek ... który trzeba spełnić... odstawić... to co powala ... a ujrzysz kolorowy normalny świat ... tego Ci życzę ... Dobranoc ...

Waldi1

2025-11-20

też tak można ..ale życie staje się bardziej uciążliwe ... ja mam przyjaciół w różnym wieku ... a jednak zawsze wolę liczyć na siebie ... nawet w przyjaźni lubię zachować dystans ...bo tego mama nas uczyła i to jest piękne ... a poza tym mam psychikę silną ... gdy mnie oplujesz ...to po mnie spływa i idę dalej swoją drogą... taki byłem i jestem ... pozdrawiam serdecznie...

samisen

2025-11-20

Waldku, ten wiersz, to tylko gorzki portret człowieka, który czuje, że jego życie utknęło w martwym punkcie. Taki przejmujący monolog o samotności, zmęczeniu egzystencją i niemożności zmiany własnego losu.
A osobiście, to ja przyjaciół nigdy nie miałem, unikam ich jak diabeł święconej wody bo mogą odwrócić się w potrzebie lub zakochać w kimś innym i sprowadzić człowieka na manowce…
Dziękuję za komentarz i pozdrawiam serdecznie :)

Pokaż mniej

Logowanie

nadzieja jak rozlane mleko

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji