Wspaniałe zestawienie,jakbym czytała tytuły wykładów uniwersyteckich,które trzeba przetłumaczyć na normalny język.Wymądrzanie ostatnio przybrało jak powódź wiosenna i zmywa wszelki sens.Dodaję do ulubionych!

Obydwa geniusze śpią ululani jak dzieci i nie ma chłopa ani inteligenta:)pozdrawiam5/6

Gdy wóda rozum rozmiękcza
nie odróżnisz chłopa od inteligenta.
Pozdrawiam.

Znane postacie z WESELA, chłop i dziennikarz, tutaj zamieniony na inteligenta. Jedni i drudzy potrzebni, choć antagonistyczni. Jedno się nie zmienia w polskim życiu to kieliszek jako pojednawca.
Pozdrowienia

Jeden potrzebuje drugiego tak naprawdę, chociaż na dzień dzisiejszy, przy wszechobecnym odwracaniu pojęć, inteligencje często się myli z wiedzą, a co lepsi z glupotą. Ciekawe pisanie.

Najważniejsze to zachować umiar... poza tym nie da zrozumieć się życia, życie trzeba przeżywać, ale na pewno nie da się tego zrobić - bezrefleksyjnie:) Dwoje ludzi, dwa sposoby, jeden finał.
6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Staszku:)

i to jest zawarta cała mądrość ... napiszę Ci prawdę z Kopalni ... przyszedł młody inżynier ... do oddziału oczywiście filozof wielki ... no cóż nauka nie idzie w parze z praktyką ... stoi na płozie pod napęd grota ... którą mamy zabudować i pyta a gdzie ta płoza ...uśmiechnąłem się i mówię stoi pan na niej ... trudno było jej nie zauważyć skoro miała szerokości 1m ,50 cent ...i 2 metry długa ... itd i dobrze omawiać sprawy bez mocnych trunków wtedy unikniemy lądowania pod stołem ... jest zmiana z nocnej na ranną ..to było zabawne gdy inżynier zadufany w sobie przekazuje drugiemu inżynierowi raport i powiedział do tego pierwszego przez ty ..i ten mu zwrócił uwagę że jest inżynierem i ma się do niego z tytułem odnosić ... a ten drugi inżynier mu dowalił .. ( a Ty Hu ...itd kim myślisz ja jestem też inżynierem i było po zawodach ...nawet z dużym sensem ... pozdrawiam serdecznie dobranoc znowuż trochę odleciałem ..a napisz coś o rozwodach sędziach i adwokatach w tym temacie ...mam w tym prawdziwy plan ... dobranoc...

Jakoś tak przyszła mi na myśl puenta z wiersza z dzieciństwa, chociaż dotyczył nieco innej kwestii:

"Po co wasze swary głupie,
Wnet i tak zginiemy w zupie!"

Mniej analizować, więcej żyć.