Twoje Wiersze - POZNAJĄ

POZNAJĄ

wolny

2026-04-24 00:05

z cyklu: „Gramatyka złudzeń”.

po
zna
ją twarz
z daleka
po fryzurze dnia

po
zna
ją człowieka
gdy nic mu nie grozi

po
zna
ją słowa
po tym
jak łatwo zdradzają autora

po
zna
ją winę
zawsze u innych
najpierw

po
zna
ją prawdę
kiedy jest spóźniona
i już nikomu
nie przeszkadza

po
zna
ją wszystko
co można ocenić
w ułamku
i nic
co dojrzewa latami

po
zna
ją siebie
najrzadziej

a gdy gaśnie światło
zostaje ciemność
nie po
zna
ją
kogo widzą

autor

sturecki

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Waldi1

dwie godziny temu

a ja poznaję wszystkich z racji mojego podejścia do ludzi ... ciągle z uśmiechem i żartem ...którym sypię jak z rękawa ... a co mi tam ... jakoś ma szczęście do dobrych ludzi i gdy gaśnie światło w ciemności wiem koło kogo leżę i po pocałunku wiem ...że to moja kochana Zołza ..dobranoc z Uśmiechem ...wczoraj też rozrabiałem jak piany zając w sklepie było jasno i wywoływałem uśmiech u ludzi ...

sturecki

pięć minut temu

I to jest talent – nie każdy rozpoznaje ludzi po twarzy, a Ty po uśmiechu i pocałunku. Siejesz żartem, zbierasz życzliwość – oby tylko ten zając w sklepie nie dostał etatu.
Pozdrawiam.

Jan Kępiński

dwie godziny temu

Dokonałeś sekcji socjologicznej, społeczeństwa w ogólności. Jednak przy zgaszonym świetle egzemplarze ludzkie przestają funkcjonować. Są samotni. Są tylko z sobą. I tu można by wszystkim zalecić by co jakiś czas zamykali oczy i uszy i zajrzeli do siebie tak na wszelki wypadek, a nóż coś tam znajdą w środku. Byle nie na pasach.

sturecki

dwie godziny temu

Masz rację – po ciemku człowiek traci publiczność i nagle zostaje sam na sam z własnym protokołem poznawczym. A do środka warto zaglądać ostrożnie – bo tam czasem większy ruch niż na pasach.
Pozdrawiam.