Twoje Wiersze - BAR… BARA… BARA… BARBARA

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

18 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Czasem

2026-05-07

Lubię tę Barbarę :)))

Pozdrowienia STu!

sturecki

2026-05-07

I chyba dlatego Barbara w tym wierszu nagle ucisza wszystkich – bo konsekwencja zawsze brzmi poważnie.
Najtrudniej nie jest zrobić coś samemu, tylko nauczyć innych, że worek ze śmieciami nie znika od śpiewania-uprawiania „bara bara”.
P.S. Wiersza nie kojarzę, ale zaraz do niego zajrzę.

Czasem

2026-05-07

Barbara jest super jeszcze z jednego względu. Jest skuteczna w motywowaniu innych do działania. Nie zasuwa za nich. Nie wyrzuca po nich śmieci. Jest jak uosobienie żelaznej konsekwencji. To jest bardzo trudna postawa. Trudniejsza niż wzięcie na siebie całej roboty, kiedy inni Bara-bara... Bo trzeba jeszcze zmierzyć się z ich oporem i tym, że stajesz sie nielubianym kompanem. Łatwiej (pozornie) wybrać własne zmęczenie. Po którym przychodzi nieuleczalna gorycz.
Dlatego podziwiam tę Barbarę.

Pozdrawiam STu!

p.s. Kojarzysz mój wierszyk "Złoty pałac"? Tam jest postawa antybarbarowa.

sturecki

2026-05-07

Barbara może i sprowadza na ziemię, ale przynajmniej człowiek wie, gdzie stoi – i gdzie stoją śmieci do wyniesienia.
Najgroźniejsze-najskuteczniejsze są zwykle te osoby, bez których szybko zrobiłby się bałagan.
Pozdrawiam.

Jastrz

2026-05-06

Morał:
Na bara-bara w barze z Barbarą mogą sobie pozwolić jedynie nie wynoszący śmieci barbarzyńcy.

sturecki

2026-05-07

I właśnie dlatego barbarzyńcy kończą legendą, a normalni ludzie – przy kuble z workiem w ręku i spojrzeniu Barbary nad głową.
Morał mocny – prawie jak instrukcja obsługi małżeństwa po godzinie dwudziestej.

wandaw

2026-05-06

Świetny! Jakżeż lubimy bara barować ale gorzej z Barbarą gotować i sprostać wymaganiom Barbary i zycia.
Pozdrawiam serdecznie :)

sturecki

2026-05-07

„Bara bara” zwykle przychodzi człowiekowi łatwiej niż gotowanie i rachunki – dlatego życie tak często wysyła potem Barbarę z poprawkami.
Dziękuję – bo największy humor jest tam, gdzie refren zderza się z codziennością.
Pozdrawiam.

Kazimierz Surzyn

2026-05-06

Bardzo trafnie Staszku, pozdrawiam serdecznie.
6/5

sturecki

2026-05-06

Dziękuję serdecznie – widocznie Barbara dopilnowała, żeby puenta nie została w barze razem z resztą wymówek.

Magdalia

2026-05-06

Rozbawiłeś mnie:)))
Moja mama ma na imię Barbara, a mój tato lubił bywać w barach...:))
Pozdrawiam:))

Magdalia

2026-05-06

:)))

sturecki

2026-05-06

Czyli od dziecka miałaś w domu gotowy konflikt między „bar” a „Barbara” – i pewnie dlatego tata wracał ostrożniej niż wychodził.
Życie czasem samo układa lepsze puenty niż poeta po kilku poprawkach.
Pozdrawiam.

Waldi1

2026-05-06

ni trafiłeś w dziesiątkę ...bo drugie imię mojej żony jest Barbara ... dlatego nigdy nie wchodzę do Baru na piwo... bo w domu musiałbym wypić z niego tylko pianę ...a śmieci wynoszę na mrugnięcie oka ... itd ... pozdrawiam serdecznie ...

sturecki

2026-05-06

To już nie małżeństwo, tylko system wczesnego ostrzegania – jedno mrugnięcie i człowiek sam szuka worka zanim padnie rozkaz.
A z tym barem ostrożnie – wielu weszło na jedno piwo, a wróciło do domu z samą pianą i wykładem o odpowiedzialności.
Pozdrawiam.

Gminny Poeta

2026-05-06

Kiedyś jeszcze za czasów końcówki komuny w trójce był emitowany kabaret twórców pod tytułem 60 min na godzinę. Jednym z elementów jego były kulisy srebrnego ekrany prezentowane przez Zaorskiego i Kociniaka a rozpoczynały się od słów Wiesz fajny film wczoraj widziałem. - Momenty były? - Masz. I potem było specyficzne omówienie danego filmu.
Ale chcę powiedzieć o jednym z omawianych filmów w którym te wprowadzenie odrobinę się różniło. Po pytaniu o momenty padła odpowiedź. - Same. - Jak to przez cały czas bara bara? -Tak nawet film nazywał się Barbarella. itd i td Zatem jak widzisz nie jesteś jedynym który o tym pomyślał. A co do wiersza to takie stany średnie Twoich prezentacji. Pozdrawiam z uśmiechem i oczywiście gwiazdkami:)))))

sturecki

2026-05-06

No i pięknie – czyli „bara bara” miało swoją radiową tradycję jeszcze zanim Barbara weszła do mojego wiersza z torbą zakupów.
A co do „stanów średnich” – uczciwie mówiąc, nawet Barbara wie, że nie da się codziennie żyć na samych momentach i refrenach.
Sinusoidalne jest nasze życie to i także twórczość.
Pozdrawiam.

Elżbieta

2026-05-06

Na końcu zawsze jest tak, że ktoś musi posprzątać, wszystko ma swoje skutki, mniej lub bardziej przyjemne. Barbara wie o tym najlepiej!
Pozdrawiam:)⭐️

sturecki

2026-05-06

Barbara jest jak końcowy przypis do każdej zabawy – krótki, konkretny i nie do ominięcia.
Człowiek może śpiewać „bara bara”, ale worek ze śmieciami i tak śpiewa ostatnią zwrotkę.
Pozdrawiam.

januszek

2026-05-06

Można i tak..
choć u Ciebie .. jest dorabiane na siłę.
to co Barbarze przystoi.

ale kiedyś pokusiłem się nad moim zdaniem solidniejszą interpretacją
gdzieś jest o tym mój wiersz.

moim zdaniem wyciągnąć znaczenie nalezy
nie od bara bara czy barbarzyńców a wyłącznie od bar

bar jako dodatek gdy ojciec miał to samo imię
( w dawnym Izraelu )
np Bartymeusz to syn Tymeusza,
Bartłomiej -syn Tłomieja
Barnaba - syn Naba
itd. jest nawet rodowód Jezusa z podobnym ułożeniem imion.
a wtedy :
Bar - bar -a -> Syn syn-a = wnuk.

Pozdrawiam serdecznie.

sturecki

2026-05-06

I to jest właśnie najlepsze w słowach – człowiek zaczyna od żartu, a kończy przy rodowodach i dawnym Izraelu.
Ja poszedłem bardziej w stronę podwórkowego „bara bara”, Ty wyciągnąłeś z „bar” rodzinne korzenie – i oba tropy pokazują, jak łatwo język udaje prostszego, niż jest naprawdę.
Pozdrawiam.

mgielka

2026-05-06

Świetnie z humorem.. :))

sturecki

2026-05-06

Trochę śmiechu zawsze się przydaje, zanim życie znowu wejdzie do pokoju z siatką zakupów.
Humor humorem, ale Barbara i tak dopilnuje, żeby po zabawie został porządek.
Pozdrawiam.

Motylek78

2026-05-06

bar czy bara
ale Barbara swoje wie
i zrobić trzeba bez wymówek
fajny tekst
pozdrawiam serdecznie 🦋

sturecki

2026-05-06

Barbara wie swoje – i dlatego wiersz kończy się nie tańcem, tylko konkretem.
Dziękuję, bo w życiu najfajniejsze są te teksty, które śmieją się do momentu, aż ktoś poda worek na śmieci.

TheRamones

2026-05-06

Barbara... Od Barbaros... władcza, kapryśna i twarda. Nie ma z nią dyskusji, trzeba wynieść śmieci! 😉

sturecki

2026-05-06

Z Barbarą nie ma negocjacji – etymologia etymologią, ale worek sam nie wyjdzie.
Władza zaczyna się tam, gdzie kończy się „bara bara”, a zaczyna „wynieś”.

andrew

2026-05-06

Lubimy chmury,
ale kiedyś trzeba zejść z góry.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2026-05-06

I właśnie wtedy na dole czeka Barbara – z siatką, rachunkiem i pytaniem, kto miał wynieść śmieci.
Chmury są dobre do marzeń, ale życie i tak sprawdza człowieka przy ziemi.
Pozdrawiam.

CiCi^(*)

2026-05-06

Barbara na moim G, Sląsku...jak z tej opowiastki..pozdrawiam

sturecki

2026-05-06

Widocznie każda okolica ma swoją Barbarę – taką, która jednym spojrzeniem potrafi wyłączyć muzykę skuteczniej niż brak prądu.
Na Śląsku pewnie jeszcze zanim refren się rozkręci, już wiadomo, kto po nim będzie sprzątał.
Pozdrawiam.

Marek Żak

2026-05-06

Też tak jest, że jeden smutas może popsuć wszystkim zabawę, sprowadzając na ziemię. Pozdrawiam

sturecki

2026-05-06

Wystarczy jedna Barbara z siatką zakupów i nagle nawet refren zaczyna brzmieć jak lista wydatków.
Zabawa lubi bujać w chmurach, ale życie zawsze zna adres powrotu.
Pozdrawiam.

Krystek

2026-05-06

Myślę, że trzeba zachować umiar
tak w pracy, jak i zabawie.
Ślę moc serdeczności z uśmiechem:)

sturecki

2026-05-06

O tak. Najgorzej, gdy człowiek przesadzi w zabawie, a potem musi to odpracować w poniedziałek przez pół tygodnia.
Umiar to taki cichy bohater życia – mało kto go zaprasza, a wszystkim się później przydaje.
Pozdrawiam.

Ahsoka

2026-05-06

Za każde "bara bara" jest nagroda albo kara :)

sturecki

2026-05-06

I zwykle dopiero po czasie wychodzi, czy człowiek wygrał melodię, czy dodatkowy rachunek do życia. „Bara bara” szybko wpada w ucho, ale skutki lubią zostawać na dłużej.
Pozdrawiam.

białybizon

2026-05-06

Humor z życiem. Pozdrawiam.

sturecki

2026-05-06

Bo życie najlepiej pisze puenty wtedy, gdy człowiek jeszcze myśli, że to tylko żart.
Pozdrawiam i dzięki za dobre oko do tego „bara-bara” z obowiązkami w tle.

Odyseusz62

2026-05-06

Rzekłbym , że w tytule mamy bardzo śliczny... ciąg logiczny.
Pozdrawiam z uśmiechem.

sturecki

2026-05-06

Tak – od „bar” do „Barbara” droga krótka, ale skutki poważne.
Logika zaczyna się od sylaby, a kończy na śmieciach do wyniesienia.
Pozdrawiam.

PIERRE

2026-05-06

ale po tym, jak mąż Barbary wychodzi na przedzie,
koledzy głośniej niż na początku śpiewają:
,,Bara Bara śpiewa cała sala.."
i ktoś się obudził i zaintonował:
,,a my idziemy na jednego.."
:))

sturecki

2026-05-06

Barbara nawet po wyjściu z wiersza pilnuje porządku – dlatego sala śpiewa głośno, żeby nie było słychać, kto naprawdę miał wynieść śmieci.
A „na jednego” zwykle idzie się wtedy, gdy obowiązki już siedzą przy stole i patrzą krzywo.
Pozdrawiam.