Twoje Wiersze - BAR… BARA… BARA… BARBARA

BAR… BARA… BARA… BARBARA

wolny

2026-05-06 02:04

najpierw było
bar…

krótkie
jak zachęta
do wejścia
albo do błędu

potem
bara… bara…

czyli język
udający rytm
gdy rozum
odszedł na chwilę na bok

wszyscy się śmiali
bo łatwo śmiać się
z tego
co samo wpada w ucho

aż weszła
Barbara

cała poważna
z siatką zakupów
i spojrzeniem
które zna ceny świata

cisza zrobiła się
natychmiastowa

nagle każde „bar”
brzmiało jak rachunek
każde „bara”
jak wymówka bez winy

Barbara postawiła torbę
i powiedziała:

– zabawa zabawą
ale ktoś musi
wynieść śmieci

i wtedy wszystkim
zrzedła melodia

bo życie
lubi refren
ale kończy się
na obowiązku

autor

sturecki

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Odyseusz62

dwie godziny temu

Rzekłbym , że w tytule mamy bardzo śliczny... ciąg logiczny.
Pozdrawiam z uśmiechem.

sturecki

dwie godziny temu

Tak – od „bar” do „Barbara” droga krótka, ale skutki poważne.
Logika zaczyna się od sylaby, a kończy na śmieciach do wyniesienia.
Pozdrawiam.

PIERRE

trzy godziny temu

ale po tym, jak mąż Barbary wychodzi na przedzie,
koledzy głośniej niż na początku śpiewają:
,,Bara Bara śpiewa cała sala.."
i ktoś się obudził i zaintonował:
,,a my idziemy na jednego.."
:))

sturecki

dwie godziny temu

Barbara nawet po wyjściu z wiersza pilnuje porządku – dlatego sala śpiewa głośno, żeby nie było słychać, kto naprawdę miał wynieść śmieci.
A „na jednego” zwykle idzie się wtedy, gdy obowiązki już siedzą przy stole i patrzą krzywo.
Pozdrawiam.