Twoje Wiersze - Emily Dickinson piecze ciasto kokosowe

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Wanda Kosma

2026-02-03

Kolejna piękna i czuła odsłona niezwykłej Emily Dickinson, Poetki pełnej sprzeczności, wychodzącej poza schematy swoich czasów, a jednak w nich do szpiku osadzonej. Misternie oddałeś tak charakterystyczne dla Niej połączenie przyziemności z metafizyką. Jedne z jej ulubionych ciastek, które często piekła i na które przepis się zachował, nazywała "kokosowym piekłem" :) Chociaż była skierowana do wewnątrz, stawała się wręcz pustelnicą - to równocześnie przebywała ze "zwykłymi śmiertelnikami" tak jak wierszu, a co więcej, korespondowała szaleńczo z setkami osób. Pozdrawiam serdecznie :)

Kornel Passer

2026-02-03

Dziękuję za ciekawy komentarz i serdecznie pozdrawiam:)

Jastrz

2026-02-01

Lubię ED. Swojego czasu przełożyłem sporo jej wierszy, a chciałem jeszcze więcej, ale Ossolineum wydało jej wiersze w dobrych przekładach, więc doszedłem do wniosku, że po tylu wspaniałych translatorach nie mam co się wygłupiać.
Twój wiersz ma w sobie coś z niej. Jest to rzeczywiście poetka metafizyczna, ale ta metafizyka nie oddala się nazbyt od życia domowego. Jest oswojona do tego stopnia, że nawet śmierć jeździ u niej powozem...

Kornel Passer

2026-02-01

Pamiętam Twoje tłumaczenia jeszcze z beja. ED tworzyła w okresie zaledwie o trzydzieści lat późniejszym od naszego Mickiewicza, a podmiot liryczny w jej wierszach to już głos z zupełnie nowej epoki poezji.

Afrodyta^(*)

2026-01-31

Codzienność, zwyczajność, która w nadzwyczajny sposób łączy z życiem, pozwalając odetchnąć od tego, co wydaje się zagrażające. Podobają mi się przemiany znaczenia słów, szczególnie "godzina gorącej zupy", " zapach ciasta", który " miłosiernie odgradzał'. Świetne połączenia.

Kornel Passer

2026-02-01

Bardzo dziękuję za taka ocenę wiersza. Serdecznie pozdrawiam:)

jolka

2026-01-31

Artyści czasami schodzą na ziemię i potrafią nawet wiele z przyziemnych rzeczy wykonać..Kobiece krzatanie dodaje ciepła także poetkom

Kornel Passer

2026-02-01

Tak, to prawda. Serdecznie dziękuję za komentarz:)

Larisa

2026-01-30

Tak, to piękny wiersz!
Biorąc pod uwagę 'ciemny' nastrój jej wierszy, życie w osamotnieniu dawało jej radość życia codziennego, oddalało ją od częstych motywów śmierci w jej wierszach. Życie w swoim pięknie, pilnuje, by człowiek mógł zachować równowagę psychiczną... nie odrealnić się całkowicie. Zapach ciasta, kwiatów ma kojący wpływ. Przybliża człowieka do życia. Czasami trzeba zająć ręce, by ulżyć głowie.
5/6.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Kornelu:)

Kornel Passer

2026-02-01

Była blisko swojej rodziny, więc jej samotność nie była dla niej przykra. Tak sądzę... Pozdrawiam i dziękuję:)

Bożena Joanna

2026-01-30

Czytając ten wiersz wspomniałam o mojej mamie, która piekła wspaniałe ciasta będące poezją smaku.
Dziękuję i serdecznie pozdrawiam

Kornel Passer

2026-02-01

Zapach ciasta po wejściu do rodzinnego domu to jedno z tych przyjemnych doznań, jakie pamiętam z dzieciństwa. Pozdrawiam:)

Magdalia

2026-01-30

Niezwykła kobieta, która miała odwagę o sobie decydować. Piękny wiersz.
A przepis już sobie wyszukałam :)
Pozdrawiam:)

Kornel Passer

2026-02-01

Też go widziałem, niestety ciast nie piekę, a moja żona też nie jest amatorką wypieków:)

Nata Sza

2026-01-30

Samotność poety i jednocześnie zwyczajność ludzkich potrzeb.
Piękny tekst.
Pozdrawiam serdecznie :-)

Kornel Passer

2026-02-01

Bardzo dziękuję:) Wybrała samotność, ale żyła "przy rodzinie".

sturecki

2026-01-30

To piękny wiersz, bo robi z samotności coś ludzkiego - Emily siedzi w „samotnym umyśle”, ale kokosowe ciasto i matczyna porcelana stają się twoją małą tarczą, która na chwilę odgradza od ciemności i przypomina, że wspólnota czasem zaczyna się od zapachu z kuchni.
6/5