Twoje Wiersze - Ona...

Ona...

rymowany

2026-01-14 14:33

Patrzę jak rankiem w ogródku
biegnie przez rosy ścieżyną,
jej bose, zroszone stópki
zda się nie biegną, a płyną.

W miłosnej jestem rozterce,
bo ciało jej przeurocze.
Tylko kamienne ma serce,
tylko błysk śmierci w jej oczach.

Śmierć ją spełnieniem nasyca.
Słowa zamienia w toksyny
odkąd poczęła swe życie
w znanych morderców rodzinie.

W struchlałej puencie dopowiem,
choć w gardle jeżą się słówka:
Jej chłód przenika mnie mrowiem!
Na szczęście to tylko
mrówka.

autor

Montibus

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Jan Kępiński

dziesięć minut temu

Ślicznie napisałeś początek wiersza, a potem też ładnie z zaskakującą puentą.

Tylko dlaczego tak oceniasz tego owada? Abstrahując od Twojego wiersz ujmę się za mrówką.
Nie gniewaj się, taki wierszyk mi się ułożył;

Ona biegnie po rosie ufna w piękno istnienia.
I wypełnia swą rolę bez wątpliwości cienia.
Czy różni się wielce od nas? - swoich nie zabija,
Co my ludzie bezwzględnie czynimy, i Ty i ja.

Serdecznie pozdrawiam.

Migrena...1^(*)

kwadrans temu

apetycznie rozczulający.

podoba mi się !

szacunek :)

jolka

godzinę temu

Napięcie rośnie a tu balonik pęka i mamy Boże pracowite stworzonko !Super !

Krystek

godzinę temu

Czytałam z zaciekawieniem i z wyjątkowym
zaskoczeniem zakończenia.
Serdecznie i radośnie pozdrawiam:)

Moona@

godzinę temu

Zakończenie, którego się nie spodziewałam!
Pozdrawiam :)

sturecki

godzinę temu

Świetnie to rozgrywasz - zaczyna się jak sielski poranek z rosą i bosymi stopami, potem robi się mroczno jak w kryminale, a na końcu robisz genialny „zjazd na ziemię” - bo cały ten błysk śmierci w oczach okazuje się… mrówką.
6/5