Twoje Wiersze - Spod samiuśkich Tater...

Spod samiuśkich Tater...

wolny

2026-01-12 18:36

magiczną nocą
otuloną mgłami
na Orlej Perci
wsparł sędziwą głowę
znużony Księżyc
odwieczny wędrowiec
w granatach nieba
gwiazd złoty aksamit

kojąca cisza
tylko wiatru powiew
rozszeptał liście buków
zaszumiał w świerczynach
w podniebnej toni
fregaty chmur płyną
snuje się nocy
liryczna opowieść

w Tatrach Tetmajer
cząstkę swego życia
zostawił w wierszach
zaklętych w granitach
tutaj
ksiądz Tischner
folklor wplatał w słowa
i kwitła róża
w duszy Kasprowicza

tutaj
się rodzi poezja wśród szczytów
na zielnych halach
utkanych szafranem
i owa cisza co za serce chwyta
i owa cisza...

autor

Montibus

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Wanda Kosma

godzinę temu

Ależ piękny wiersz - Twoja poezja o Tatrach nie ustępuje poezji nostalgicznie przywołanych wielkich.
Pozdrawiam serdecznie, z podziwem :)

Migrena...1^(*)

dwie godziny temu

świetny esej o ciszy, która mówi więcej niż słowa.

wspaniałe wpisanie ludzkiego losu w surowy dekalog gór .

Twój wiersz to dowod na to, że poezja jest jedynym językiem zdolnym dotknąc sacrum Tatr bez naruszania ich majestatu .

Elżbieta

trzy godziny temu

Wspaniały wiersz niezależnie od tego czy jestem wielbicielką gór, czy nie, ten utwór urzeka świetną obrazowością i przywołaniem Tych, którzy w sercu zostawili ślad! Mam kłopot z oceną , chętnie dałabym 6/6!
Pozdrawiam serdecznie:)⭐️

Krystek

trzy godziny temu

Przestrzeń w górach i wyjątkowa cisza
uczy pokory i szacunku do przyrody.
Mam piękne wspomnienia z młodzieńczych
wędrówek tatrzańskimi szlakami.
Serdecznie pozdrawiam, myśli przyjazne
zostawiam:)