X
Opium
wolny
2026-02-05 11:08
Znowu zanurzam się w ciszy,
krople deszczu strzelają w parapet,
wilgotne powietrze osiada na skórze,
nawilża stwardniałe rogówki.
Myślami jestem już daleko,
nikt już nie widzi mnie,
nikt już nie emanuje złem,
nie narusza mojej przestrzeni.
Wiedzie mnie wyobraźnia
przez grzywy wyrastających bloków,
na niwy zielone prowadzi
do idyllicznego opium.
krople deszczu strzelają w parapet,
wilgotne powietrze osiada na skórze,
nawilża stwardniałe rogówki.
Myślami jestem już daleko,
nikt już nie widzi mnie,
nikt już nie emanuje złem,
nie narusza mojej przestrzeni.
Wiedzie mnie wyobraźnia
przez grzywy wyrastających bloków,
na niwy zielone prowadzi
do idyllicznego opium.
