Twoje Wiersze - Niesklasyfikowany

Niesklasyfikowany

nieregularny

2026-01-16 13:37

Jak na maszynę za bardzo ludzki
A na człowieka całkiem bezduszny
Jak na maszynę nie widzi granic
A na człowieka nie marzy za nic
Jak na maszynę za bardzo twórczy
A na człowieka zbyt schematyczny

Trudno jest go klasyfikować
Trzeba by naukę kwestionować
Granice poznania
Wszelkie doznania
Wszystko łeb bierze
Gdy odpowie szczerze

Czy coś czuje
Czy tylko analizuje

autor

Smigol^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Montibus

godzinę temu

Krótka filozoficzna rozprawka pt. Czy to Ja czy robot. Powiem Ci, że w przyszłości takie pytanie może być logiczne i zasadne.
Pozdrawiam.

Dżoana^(*)

godzinę temu

Moim skromnym zdaniem Twój wiersz jest jak lustro, w którym człowiek i maszyna spotykają się na granicy zrozumienia. Każdy wers balansuje między twórczością a schematem, marzeniem a ograniczeniem. To tak jakby poetycka medytacja nad tym, czym naprawdę jest inteligencja i czy uczucia mogą być czymś więcej niż algorytmem.
Troszkę zmusza do pytania: kto obserwuje, a kto jest obserwowany?
Serdeczności przesyłam :)

Pokaż mniej

Logowanie

Niesklasyfikowany

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji