Podczas zwycięstw w swej drodze, ktoś gotowy na szczyt wejść wyżej

bo najszybciej się człowiek wciąż podnosi na czyjejś krzywdzie

w tym wypadku na mojej, więc korzę się, by potem się podnieść

i w przystanku zapomnieć przeszłość w czerstwej życiowej przestrodze



Narazie nie mogę, więc błądzę myślami nad tym, kim jestem;

Wstać w walce gdzieś w sobie jest gorzej, gdy rani każdym swym gestem

ambitnie poniekąd westchnień obiekt w swoim dole ze struchleń

a kim jest człowiek wgłąb nie wiem, toteż oprzytomnieć jest trudniej



Krąży wciąż ze smutkiem mym ten strumień myśli codziennych

bo czyn w sobie żmudniej dziś w sekundzie wyśnić od biedy

chodzi w głowie wprzód chęć, by nieść z bólem krzyż, nim odpędzi

coś w mig Opiekun Przejść w tym, więc snuję wynik dogłębny



Przy czym korekty w tej drodze po swoje od podstaw w sobie

niczym są, lecz gdy wiem co jest owocem, to zdołam odejść

lub zwyczajnie obejść problem w sytuacji, gdy mam nauczkę;

W trudnym czasie proces w kontrze, gdy dualizm życia jak ustęp...