Kulinaria
Francuz André, co słynął z talentu,
Szukał w mięsie miękkiego akcentu.
W paski ciął wołowinę,
Dodał gęstą śmietanę,
Bo hrabia nie miał instrumentu
Bigos**
Mistrz Czerniecki, co mieszkał w Krakowie,
Miał niezwykły bigosik w swej głowie.
W nim cytryny i raki,
Lecz kapusty, ani znaki!
Bo kiszonkę zjedli we Lwowie
Legenda głosi, że receptura na drobno krojone, niezwykle miękkie mięso powstała specjalnie z myślą o podeszłym wieku hrabiego Aleksandra Stroganowa i jego problemach z gryzieniem.
** Pierwszy polski przepis na bigos zamieścił Stanisław Czerniecki
w Compendium Ferculorum (1682). Ówczesny bigos był luksusowym daniem z siekanego mięsa lub ryb, doprawianym na ostro i kwaśno. Kapusta pojawiła się w nim znacznie później jako tani wypełniacz.
