X

Logowanie



Zapomiałaś/eś hasła? Przejdź do procedury resetującej.

niesione do głębin

Wiersz Miesiąca 0
wolny
2025-11-20 10:06
otaczają nas
spokojne wody
i księżycowy połysk
łupkowatych skał

na wzniesieniu latarnia
- czujne oko
oświetlające drogę
zagubionym myślom

płynnym kręgiem
przeczesuje ich mrok

to tutaj powoli
wyspa zstępuje do morza
chowając ze sobą
czarne słońce

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony
17 razy
Treść

6
9
5
8
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0
Warsztat

6
4
5
13
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.





Komentarze

Kolor wiersza: zielony


Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


Bożena Joanna
Bożena Joanna
2025-12-20
Niepokoi to czarne słońce, może to zmierzch, ale latarnia morska zawsze niesie ze sobą pozytywny przekaz.
Serdecznie pozdrawiam

[ GALBA ]<sup>(*)</sup>
[ GALBA ](*)
2025-11-22
O co chodzi z tym czarnym słońcem? Dziś ciężko jarzę niestety...
Dobry sztych lecz z zagadką dla mnie.
Pozdrowionka 🌟👍


ajw
2025-11-22
Krajobraz był spokojny, ale iście księżycowy i wywołał w pewnym momencie jakieś takie mroczne myśli. Na szczęście była to tylko chwila, a "czarne słońce" które jest symbolem takiego obnizonego nastroju, poszło do głębin ;)

Agata Agata
Agata Agata
2025-11-21
Za nur zyłam się w ty ch piękny ch wers ach jak w ci epłej koją cej błękit nej wodzi e 💯


ajw
2025-11-21
Dziękuję za odwiedziny :)

Jastrz
Jastrz
2025-11-20
Spokój i poczucie bezpieczeństwa, jakie daje światło latarni. Ale... Zachodzące słońce jest czarne. Zatem ten spokój i poczucie bezpieczeństwa to tylko powierzchnia. A pod spodem...


ajw
2025-11-21
Pod spodem jest głębia ;)

Ja ło kim<sup>(*)</sup>
Ja ło kim(*)
2025-11-20
Wspaniały ;)


ajw
2025-11-21
Dziękuję :)

klaks
klaks
2025-11-20
Piękna liryka, a latarnia i morze tym bardziej mnie przyciągają do Twoich wersów :)
Pozdrawiam serdecznie Iwonko🍀


ajw
2025-11-21
Latarnie zawsze nadają klimat krajobrazowi..

eSka
eSka
2025-11-20
czuć wewnętrzny spokój, kojący powiew i uśmiech. . Powrót do ulubionych "okoliczności przyrody". Często w Twoich wierszach pojawiają się morze i plaża,
pozdr!
Stef


ajw
2025-11-21
Tutaj akurat ten dziwny krajobraz wywołał chwilowy niepokój, ale za chwilę wszystko wróciło do normy :)

Elżbieta
Elżbieta
2025-11-20
Zaskoczenie - czarne słońce, przecież ono zachodzi ognistą kulą! Pewnie, był powód, dlaczego w tych pięknych okolicznościach natury ono było inne, ale jeśli utonęło w morzu, to rankiem wzeszło złociste.
Subtelnie, bardzo, o przejściowych, chyba nieprzyjemnościach?
5/6
Pozdrawiam, Iwonko:))⭐


ajw
2025-11-21
Czarne słońce jest symbolem czarnych myśli. Uległam klimatowi miejsca, który sprawił, ze tak to wszystko poczułam. Dziękuję bardzo za komentarz :)

Waldi1
Waldi1
2025-11-20
takie chwilowe myśli ... też są potrzebne ,,, po prostu motywują ...dlatego piszesz bardzo pięknie .... pozdrawiam serdecznie...


ajw
2025-11-21
Bardzo Ci dziękuję, Waldi :)

Izka1<sup>(*)</sup>
Izka1(*)
2025-11-20
Fajny obraz, naprawdę impresyjny. Wyobraziłam sobie wszystko, poczułam, byłam tam razem z tymi myślami, które prreczesal ten wiersz. I nagle wyspa. I czarne słońce. Nie zwykłe czarne chmury, tak jak to normalnie bywa, tylko słońce. Niech się utopi ze wszystkimi problemami świata. Tylko wyspa… szkoda jej, ostatni kawałek nadziei, moja ostoja. Lubię Twoje wiersze, można się zanurzyć w interpretacji. Pozdrawiam serdecznie 🍁


ajw
2025-11-20
Wyspa stoi jak stała, ale ten fragment księżycowego krajobrazu topi się w morzu, choć niewrażliwcy na pewno tego nawet nie zauważają ;) Dziękuje za piekny, wnikliwy komentarz :)

andrew
andrew
2025-11-20
Myśli często szukają zbyt daleko, narażając się na zmienną pogodę. Gdyby poczekały na brzegu morza...
Rankiem słońce by wzeszło .

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia


ajw
2025-11-20
To tylko uleganie chwili, która była krótka, bo wszystkie smutki zostały szybko zatopione i poszły na dno ;)

LydiaDel
LydiaDel
2025-11-20
Piękny, subtelny i z dużą przestrzenią do interpretacji. A wszystko co w życiu czarne, utopimy w głębinach, na zawsze. A więc jest nadzieja, że będzie lepiej. 6/5 Serdeczności


ajw
2025-11-20
O, właśnie. Z tym optymistycznym zakończeniem :)

samisen
samisen
2025-11-20
Wiersz zdaje się opowiadać o podróży w głąb własnej psychiki, gdzie mimo początkowego spokoju, PL konfrontuje się z zagubionymi myślami i ukrytymi prawdami. Latarnia (rozum, nadzieja) pomaga uporządkować ten wewnętrzny chaos. Ostatnie wersy niosą ze sobą nutę melancholii lub tajemniczości, sugerując głęboką, nieodwracalną zmianę, czy też pogodzenie się z mrocznym, ukrytym aspektem egzystencji. Całość utrzymana jest w nastroju spokojnej kontemplacji.
Pozdrawiam serdecznie :)


ajw
2025-11-20
No i fajnie, bo ja lubię tak od serducha :)

samisen
2025-11-20
Chyba za długo przebywałem w odosobnieniu i samotności...
Nie wiem już jak rozmawiać z ludźmi a jak z człowiekiem 😀
Przepraszam za tak wyniosły ton. Poprawię się i spróbuję gadać a nie mówić 😀
Miłego dnia

ajw
2025-11-20
Sami, co Ty taki oficjalny? Gadasz ze mną jak z jakąś intelektualistką ;) Pierdzielę aspekty egzystencjonalne, ja jestem normalna baba ;))

 M I F<sup>(*)</sup>
M I F(*)
2025-11-20
🌟


ajw
2025-11-20
:)

Odyseusz62
Odyseusz62
2025-11-20
Jesteś mistrzynią w tworzeniu nastroju a ja wiernym czytelnikiem.
Pozdrawiam.


ajw
2025-11-20
Dziękuję ślicznie. Po prostu wyczuwam zarówno dobrą, jak i złą energię miejsc :)

Krystek
Krystek
2025-11-20
Mamy takie chwile, że w mroku
przeszłości szukamy na nowe
dni wartości.
Ślę moc serdeczności:)


ajw
2025-11-20
To tylko uleganie nastrojowi miejsca :)

sturecki
sturecki
2025-11-20
Czyżbyś zanurzała się się w swoje własne, ciemniejsze myśli?
Latarnia pokazuje drogę, ale wyspa – czyli (chba?) własne „ja” – powoli zapada się w głąb, niosąc ze sobą ukryty, trudny ciężar („czarne słońce”).
Tak wygląda obraz kobiety (człowieka), która schodzi w siebie, w głąb emocji i wspomnień, szukając jakiegoś światełka pośród mroku.
6/5


ajw
2025-11-20
O, bardzo ładnie. Hemingwayowsko ;)

sturecki
2025-11-20
Można i tak. Ja pozostanę przy wizji człowieka, nie zaś miejsca. Wszak i my jesteśmy wyspami ...

ajw
2025-11-20
Ten wiersz ma dość dużą przestrzeń. Mówi o fragmencie wyspy, który nie jest słodki i różowy jak inne jej miejsca. Ma trochę księżycowy i mroczny wygląd, gdzie można poczuć inne emocje niż radość, można ulec nastrojowi bardziej mrocznemu, ale to "czarne słońce", na szczęście, topi się w morzu i schodzi do głębin, a to nadzieja, ze nie wylezie w najmniej odpowiednim momencie ;))


Pokaż mniej



X

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

X

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji

 

x
Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności