Ciepło jest walutą, ja źródłem — dochodowym,
przewidywalnym w swoim rytmie.
Nieregularność to ryzyko, którego nie kalkuluje się w układzie,
decyzja zapadła wcześniej —
skok, wejście w posiadanie.

Ląduje w ramionach i układa się,
jak coś pomiędzy szalem a szubienicą,
z pozorną lekkością, która nie znosi sprzeciwu,
z obezwładniającym naciskiem.

Przejęcie przestrzeni, która była moja,
zgodnie z logiką układu — jest jego.
Zajmuje najwyższy punkt,
wysokość to przewaga, a przewaga to dostęp do pełnego obrazu.
Nawet kiedy kroję cebulę — zostaje.
Utrzymanie źródła ma wyższą wartość niż komfort.
Woda — błąd systemu, kiedyś tolerowany, teraz coraz mniej.
Każdy gest zapisuje się w modelu ryzyka,
każdy ruch to zmienna, którą można przewidzieć lub skorygować.

Mówię — przechyla głowę, nie słucha,
dostraja się — kalibruje częstotliwość, nie znaczenie,
informacja nie jest w słowach, tylko w drganiu,
dlatego odpowiada, zanim skończę,

mruczeniem:
uspokaja,
reguluje
mnie,
jego,
nas.

układ trwa,
ja — punkt odniesienia,
on — system kontroli,
ja — ciało,
on — obecność wyższa.