Jesteś dotykiem, co zapisuje się na skórze jak modlitwa,
światłem złamanym przez szybę poranka, ikona cichego dnia.
Jesteś spojrzeniem, które rozumie ból i śmiech bez słów,
śpiewem w duszy, co staje się echem w kościele serca.
Jesteś pocałunkiem, lekkim, tak jak oddech, który zatrzymuje się na krawędzi,
muśnięciem, co zostawia na skórze mapę pamięci.
Jesteś szeptem na dobranoc, który zamyka oczy i otwiera sny,
uściskiem, w którym świat kurczy się do jednego punktu, nas.

Ref:
Oddycham Tobą, aż znika świat i czas,
miłość jest cudem, tlenem, który mamy w nas.

Jesteś słowem „Kocham” wypowiedzianym jak zaklęcie,
tęsknotą, co pali niczym kadzidło i jednocześnie koi.
Jesteś strachem za utratą, zimnym łukiem w gardle,
i pożądaniem, które przychodzi jak burza: nagle, bez ostrzeżenia.
Jesteś szybkim biciem serca w nocy, rytmem, co liczy minuty,
miłością na zawsze, która pali mosty, by zbudować nowe.
Jesteś tlenem, jesteś wszystkim: oddech, który daje życie,
i oddech, który zabiera by potem znów dać.

Ref:
Oddycham Tobą, aż znika świat i czas,
miłość jest cudem, tlenem, który mamy w nas.

Przy Tobie staję się świątynią bez murów:
świecą, która nie gaśnie, chórem, co nuci imię Twoje.
Moje dłonie modlą się Twoim kształtem, bez sakramentów,
moje usta rozwierają horyzont, by przyjąć Cię cały.
Chcę Cię tak, by brak powietrza był błogosławieństwem
by podmuch miłości był i wyrokiem, i łaską.
Chcę zatonąć w Twoim spojrzeniu jak w oceanie, bez brzegu,
gubić oddech, by w końcu odnaleźć go w Twoim imieniu.
Ref:
Oddycham Tobą, aż znika świat i czas,
miłość jest cudem, tlenem, który mamy w nas.


Gdy iść za Tobą znaczy zatracić się w śladach,
niech każdy krok będzie modlitwą i grzechem zarazem.
Niech twoje imię będzie pieśnią na moich ustach,
a moje serce instrumentem, którego struny łamie tęsknota.
Bo miłość to bycie, ciało, duch i muzyka,
to dotyk, co rysuje na czasoprzestrzeni znak: „tu byłem”.
I jeśli miałbym umrzeć z braku powietrza po Twoim oddechu,
niech to będzie śmierć pełna sensu, utrata tchu, która jest życiem.

I jeśli umrę z braku powietrza po Twoim oddechu,
niech to będzie sens, utrata tchu, która nazywa się życiem.