Twoje Wiersze

X

Logowanie



Zapomiałaś/eś hasła? Przejdź do procedury resetującej.

piękny umysł

Wiersz Miesiąca 0
wolny
2026-02-07 19:09
piękny umysł, zamknięty
w szarych komórkach
gdzie czas neuronami
wolniej nam płynie

brakuje Słońca
dotyku dłoni
spojrzenia w oczy
niczyje

tu każdy dzień
szeptem szeleści
i z troską po korytarzu
niczym po krzyżu
snuje widzenia

siedzę w kącie
z ukochaną apatią
słucham, jak oddycha
między myślą a lękiem
jak koi drżenie ścian
i uczy mnie imion
na wszystko, co boli

ona nie pyta o jutro
nie liczy strat
kładzie dłoń na czole
i mówi: trwaj

to ja trwam
w półświetle
gdzie serce jeszcze pamięta
ciepło Słońca
choć oczy widzą noc

i tylko cisza zostaje
wierna jak oddech
aż słowo znów odważy się
wyjść z cienia
i nazwać mnie żywym




autor
samisen
samisen
przejdź do strony autora

nocpory dniazdrowiepokój

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony
7 razy
Treść
6
6
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0
Warsztat
6
0
5
7
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.




Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Magdalia
Magdalia
2026-02-08
Tytuł kojarzy mi się z filmem, w którym bohater chorował na schizofrenię i trzecia zwrotka by mi do tego pasowała...ale chyba nie o tym jest wiersz...
"Piękny umysł" to też umysł inteligentny, przenikliwy i bardzo wrażliwy, który jest skłonny do depresji i chyba o tym jest mowa...
Ja mam skłonność do nadinterpretacji, więc mogę się mylić.
Niemniej jednak napisane pięknie...
Pozdrawiam:)


samisen
samisen
2026-02-11
Coś w tym jest lecz nie pamiętam już dokładnie, co... ;-)
Dziękuję serdecznie i pozdrawiam

Czasem
Czasem
2026-02-08
Ukochana apatia... To nie jest najgorszy stan. Pozwala obserwować siebie i świat. Ważne, żeby trwać.

Pozdrawiam serdecznie!


samisen
samisen
2026-02-08
Tak, to jest bardzo ważne...
Nie ma takiej siły, która zmusi serce do bicia w rytmie, którego już nie czuje. Nie ma słów, które przekonają kogoś, kto już dawno odszedł myślami.
Dziękuję i pozdrawiam

Annna2
Annna2
2026-02-08
'jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie"
aby Tobie tak było
6/5


samisen
samisen
2026-02-08
Mam taką nadzieję. Dziękuję, Aniu
Pozdrawiam

LydiaDel
LydiaDel
2026-02-07
Ten wiersz jest cichy, spokojny a jednocześnie jakby ostatni krzyk, SOS, bo apatia trzyma kurczowo, budzi lęk i jednocześnie nadzieję, a myśli krążą spowolnionym rytmem.
Na razie wszystko w stanie 'zawieszenia', "aż słowo znów odważy się
wyjść z cienia i nazwać mnie żywym". 6/5 Serdeczności


samisen
samisen
2026-02-08
Zawieszenie było dokładnie tym stanem, który próbowałem uchwycić: momentem między lękiem a nadzieją, kiedy myśli krążą wolniej, jakby sprawdzały, czy już mogą iść dalej. A to ostatnie zdanie… ono jest obietnicą, że słowo wróci. Że życie jednak się odezwie.
Dziękuję bardzo i pozdrawiam ;-)

Waldi1
Waldi1
2026-02-07
piękny wiersz .. ja lubię w domu spokojne fale ...a burze staram się wyciszać ... pozdrawiam serdecznie ... gwiazdek z moimi powinno być 5 ...ktoś skąpi ... dobranoc


samisen
samisen
2026-02-08
Dziękuję serdecznie, Waldku
Pozdrawiam

Elżbieta
Elżbieta
2026-02-07
Umysł jest istotnie piękny, ale apatia odbiera mu energię, okłamuje, zwodzi na manowce. Wyjściem z marazmu jest pamięć innej rzeczywistości. Słowo, które ożywia ciszę !
Piękny wiersz o pięknym umyśle!
Pozdrawiam serdecznie, Jarku:)⭐️


samisen
samisen
2026-02-08
To racja, apatia potrafi odebrać umysłowi oddech, a pamięć innej rzeczywistości, bywa jedynym światłem...
Dziękuję i pozdrawiam ;-)

Karzełek<sup>(*)</sup>
Karzełek(*)
2026-02-07
Też tak myślę jeśli mogę się przyłączyć do komentarza

Odyseusz62
Odyseusz62
2026-02-07
Wolę ciszę od hałasu
ale wszystko do czasu.
Pozdrawiam.


samisen
samisen
2026-02-08
każdy tak woli ale czasem się wszystko p....i ;-)
Pozdrawiam


Autor poleca

85-te urodziny taty

rozmowy ojca z cieniem

W młodości było nam inaczej

namaluję dla ciebie maki

nocne pytania

Inne wiersze z tej samej kategorii

Magiczny ogród
- Krystek

CWMŚ
- Ananthi

Rozmowa
- Raphael

Serce jak chleb
- [ GALBA ](*)

Rozmowy w wyobraźni
- Rafał Pigoń

skronie jak chłody przywierają do szyby...
- naskraju*(*)

Potęga słowa
- matka

w ramionach
- Motylek78

wybór
- Motylek78

rama H - technologia konstrukcji
- Harald

Inne wiersze tego autora

myśli ubieram w słowa

oczekiwanie

stary gramofon na dnie

boska noc

mrugają gwiazdy

gdybyś już nie pamiętała…

Kaszeby nasze Kaszeby

gryzące myśli

spacer własnych myśli

kobierzec miłości

ujrzeć swój świt

segregacja śmie(r)ci

starość, którą podeptało życie

zardzewiały most

w poszukiwaniu Ciebie

Pokaż mniej



X

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

X

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji

 

x
Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności