Wody!
Karki pod ciężarem młota
Zaginają bez swobody
Bo zapłakała złota
Księżniczka bólem zapłakała
Wojna i piekło, sen w śnie
Płonie połać kraju cała
A więźniów ból w łuk gnie
Wody – pragną tylko tego
Usta suche, popękane
Dusze wojny trwaniem znękane
Jakby nie dość było złego
Wszędzie ból, cierpienie
I upiorów mrocznych cienie
Krew, krew, krew
Wojna w drzwi puka
Wojny zew
Płaczącej szuka
A ta w wieży, w wiecznym śnie
W sen, w weselny sen się pnie
Wzwyż, do góry
Ponad śnienia mury
Pnie się, płacze, płyną łzy
Mroczne nawiedzają sny
