stworzyłeś tajemnice
z lęku przed śmiercią
dajesz im wiarę z niewiary
z obawy że sen przeminie
rozpadnie się w pył
albo stanie się zasuszonym
szkieletem w piaskach pustyni

pamiątką że byłeś

tworzysz ponadpokoleniowe
dzieła w nadziei na wieczność
w swojej człowieczej naiwności

czym różnisz się od mrówki
albo pszczoły?

jesteś jak ćma
lecisz ku światłu chwały

lecz gdy dopada zwątpienie
skrywasz w źrenicach słoneczne
światy - niczym jaskółki gniazda
pod dachami domów
i dobrze wiesz że tylko na
przydomowym trawniku
szerokim jak niebo
gwiazdy palą się wiecznie

kropla wody potrafi rozczepić
strumień światła abyś ty
(daleko od ciepłej czerwieni -
w niebieskościach) poczuł
wirowy ruch wrzeciona Mojry
i dziwił się nieustannie
że słońce wschodzi i zachodzi
nie oczekując wdzięczności

Bóg nie stworzył
tego świata dla ciebie