Twoje Wiersze - Na granicy nieba i ziemi

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

19 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

samisen

2026-03-01

Piękny wiersz na dzisiejsze, niespokojne czasy...
Pozdrawiam serdecznie

Larisa

2026-03-03

To prawda, że dzisiejszy świat mocno nas rozczarowuje:)
Pięknie dziękuję, Jarku:)

Angel Boy

2026-03-01

Czasami granice między niebem i ziemią potrafią mocno się zatrzeć 🙂
Pozdrawiam serdecznie 6/5 🙂

Larisa

2026-03-03

Żyjemy w takim świecie, że uciekamy w utopię... pragniemy lepszego świata, chociażby tylko w marzeniach:)
Pięknie dziękuję, Angelu:) Miło znowu Ciebie widzieć:)

Lenia

2026-03-01

Piękna ta Twoja kraina, tak różna od współczesnego świata. Serdeczności Lariso:)

Larisa

2026-03-03

Piękna, ale tylko w marzeniach i tam pozostanie:)
Pięknie dziękuję, Leniu:)

wandaw

2026-02-28

Po prostu przepięknie Marzę o takiej krainie o której piszesz więc ulatuję tam w marzeniach by nie zwariować od natłoku wydarzeń od tego co boli
Pozdrawiam serdecznie zachwycona wierszem 6/5

Larisa

2026-03-03

Też marzę o takiej krainie:) Ostatnio wydarzenia geopolityczne bardzo mnie przygnębiają...
Pięknie dziękuję, Wandeczko:)

Osiaki1

2026-02-28

Lariso, pójdźmy!

Larisa

2026-03-03

Pójdźmy, Grzegorzu! Na przekór logice, chociażby tylko w marzeniach:)
Pięknie dziękuję:)

Wanda Kosma

2026-02-28

Ależ wspaniały wiersz z niesamowitej inspiracji. Wszyscy znamy to uczucie, gdy pragniemy uciec od brutalnej, dalekiej od pragnień, upolitycznionej rzeczywistości w utopijne miejsce, gdzie istnieje tylko miłość, dobro, rozwaga...
Niestety Chmurny Kukułczyn, w którym ptaki rządzą ludźmi, pomiędzy niebem a ziemią, nie istnieje - stał się symbolem ludzkiej naiwności, nieprzystosowania, głupawych idealistycznych planów, niemożliwości. Bardzo mnie wzruszył Twój wiersz - gdyż oczywiście swoim piórem takiego świata też poszukuję. Pozdrawiam Cię najserdeczniej, Droga Lariso :)

Larisa

2026-03-03

Dokładnie tak:) Już przeszło 2400 lat temu zdiagnozował te pragnienia Arystofanes i uczynił z nich temat swojego utworu.
Taki idealny świat nie istnieje... istnieje tylko w sferze utopijnej mrzonki, która zawsze rozbije się o żądzę władzy, przed którą nie ma ucieczki... dzisiaj powiedzielibyśmy, że goniąc za takim wyidealizowanym światem też można wpaść "z deszczu pod rynnę". Peelka, jeszcze marzy... jej dusza wciąż poszukuje lepszego świata:) Sfera marzeń nie zna granic.
Pięknie dziękuję, Droga Wando:) Przesyłam uściski:)

JaSnA7

2026-02-28

Może kiedyś, jak Euelpides i Pistemairos odnajdziemy miejsce ptaków w przestrzeni i zobaczymy zbudowane przez nich miasto...
Na skrzydłach wyobraźni popłyniem w nurcie czasoprzestrzeni tam, gdzie jest pięknie i bezpiecznie...
Może nazwiemy tę krainę Edenem? Kto wie?
Przepiękny wiersz Droga Lariso...
Serdecznie Ciebie pozdrawiam:)
5/6🌟dodaję.

Larisa

2026-03-03

Wszystko jest przed nami, Droga Olu:) Jednakże ptasie miasto było piękne tylko w sferze utopii. Żądza władzy jest wszędzie taka sama... rozbija ideały o bruk. Może kiedyś... tak jak napisałaś. Nie przestaję marzyć...
Pięknie dziękuję i jak zawsze rozjaśniasz chmury:)

LydiaDel

2026-02-28

Tu mowa o całkiem innym świecie, gdzie skończoność przeplata się z nieskończonością. Wznieśmy się w górę, do chmur i spójrzmy oczami ptaków – trochę utopijne, nieosiagalne. Ale wystarczy razem z ptakami w harmonii żyć.
"stwórzmy miasto
na granicy nieba i ziemi
wolne od słabości ludzkiej
bólu i grzechu" – tak już ponoć było, w raju. No i rozmarzyłam mnie tym tekstem. 6/5 Serdeczności.

Larisa

2026-03-02

To życie z ptakami... jednak się nie udało:) Władza stała się silniejsza od ideałów. Może w innym świecie:)
Pięknie dziękuję, Lydio:)

Nicotykanie^(*)

2026-02-28

Twój wiersz zabiera mnie w ogrody Semiramidy – wznosi się ponad codzienność, tworząc przestrzeń piękna i harmonii, niemal idealną i nierealną. ~

Pozdrawiam Cię ciepło poetko :)

Larisa

2026-03-02

Właśnie... nierealną, ale pomarzyć można:)
Pięknie dziękuję, Nicotykanie:)

Groschek^(*)

2026-02-28

oceniłem zwiedzony od wewnątrz przez kawkę (bezkofeinową) o smaku żołędzia

Larisa

2026-03-02

Może być i bezkofeinowa:) Ważne, że zwiodła.
Pięknie dziękuję, Groszku:)

[ GALBA ]^(*)

2026-02-28

POEZJA !!!
Pozdrowionka z uznaniem 🌟👍

Larisa

2026-03-02

Pięknie dziękuję, Marku:) Miło mi, że tak uważasz:)

andrew

2026-02-28

Ślicznie, bardzo...
...
nie każdy czas
daje się oswoić

ale
jest darem

nie dajmy odlecieć
mu w kosmos
bądźmy blisko
piękna jakie daje
...
Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Larisa

2026-03-02

Pięknie dziękuję, Andrew:)

Waldi1

2026-02-27

bardzo piękny wiersz ... Pozdrawiam serdecznie :)

Larisa

2026-03-02

Pięknie dziękuję, Waldi:)

Migrena...1^(*)

2026-02-27

Lari.

tak na maxa esencjonalnie - Twój wiersz naprawdę unosi mnie ku górze marzeń !!!

wspaniały.

dobroci dużo dla Ciebie Lari :)

Larisa

2026-03-02

Pięknie dziękuję, Migu:)
Dużo dobroci także dla Ciebie:)

dawid77

2026-02-27

Stwórzmy miasto na granicy nieba i ziemi --
Marzeniami nadajmy kształt Harmoni ...

Ciekawie tkasz słowem .

Pozdrawiam .

Larisa

2026-03-02

Wiecznie szukamy tej harmonii ze światem i duszą:)
Pięknie dziękuję, Dawidzie77:)

maciejka

2026-02-27

Lubię wiersze, które tworzą nowe światy. Łagodne i dobre, w których ludzie są szczęśliwi. W Twoim byliby :-)
Pozdrawiam ciepło :-)

Larisa

2026-03-02

Też takie lubię:)
Pięknie dziękuję, Maciejko:)

Smoku

2026-02-27

Piękny wiersz ✨🌟

Larisa

2026-03-02

Pięknie dziękuję, Smoku:)

Kika88

2026-02-27

Fajne
Pozdrawiam serdecznie😉

Larisa

2026-03-02

Miło mi bardzo:)
Pięknie dziękuję, Kiko:)

Odyseusz62

2026-02-27

Wrona i kawka to mądre ptaki więc może się coś trafi.
Pozdrawiam.

Larisa

2026-03-02

W starożytności uznawane były za ptaki "mówiące".
Pięknie dziękuję, Odysie:)

Krystek

2026-02-27

Hen za horyzontem, gdzie niebo z ziemią
się styka jest kraina naszych marzeń . Tu
panuje hart ducha i radości dla ludzi z
sercem pełnym poczciwości.
Ślę moc serdeczności z pogoda ducha:)

Larisa

2026-03-02

Warto marzyć...
Pięknie dziękuję, Krysiu:)

sturecki

2026-02-27

To zaproszenie do ucieczki w utopię na ptasich prawach – kawka i wrona prowadzą jak przewodnicy między skończonością a nieskończonością, a pomysł miasta „na granicy” brzmi jak marzenie o świecie bez ludzkich kosztów: słabości, bólu i grzechu.
6/5

Larisa

2026-03-02

Bo to jest tylko marzenie... człowiek ma odwieczną skłonność do idealizowania:) Ale nigdy nie jest w stanie pozbyć się władzy... stąd też jego dążenie do ideału zostaje tylko w sferze marzeń.
Pięknie dziękuję, Staszku:)