Twoje Wiersze - na marginesie

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

19 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

dawid77

2026-03-03

Jeszcze nie przeczuwam Śmierci jutra

Poruszył mną ten wers ale i całość jest niezwykle ciekawa .

Pozdrawiam

Pasjans

2026-02-11

Powiem krótko: imponderabilia. Kłaniam się nisko wspaniałej Autorce :-)

ekszki

2026-02-09

Mieszane odczucia mnie ogarnęły może to tylko chwilowe ale coś z treści do mnie dziwnie przemówiło

Wanda Kosma

2026-02-08

Niesamowity wiersz. Piękny. Dla mnie o smutku i niepewności bycia "tą drugą", co zazwyczaj prędzej czy później musi się skończyć.
"teraz stoisz przeciwko mnie
na wprost zachodu słońca".
Jeszcze tak, ale już nie. Pozdrawiam serdecznie :)

Motylek78

2026-02-08

stojąc przed nawiasem
ma się chwilę na zastanowienie
czy warto w niego wejść
czy jednak lepiej pozostać na marginesie
Pozdrawiam serdecznie 🦋

Przeboski Mandaryn

2026-02-08

Bardzo interesujący wiersz

Kornel Passer

2026-02-07

Piękny, letni klimat. Prawie poczułem ciepły wiatr na policzku. Zawsze mnie irytowało "reporterskie" powiązanie wierszy portalowych z porami roku, tak jakby zimą zakazane były letnie wiersze, a latem zimowe. Serdecznie pozdrawiam i dziękuje za dotyk lata w środku zimy , której programowo i oficjalnie nie cierpię każdą cząstką mojego ciała i duszy. Pozdrawiam:)

[ GALBA ]^(*)

2026-02-07

Głęboko dla mnie w wierszu lecz przez to przyciąga jakoś mocno...
Pozdrowionka z podobaniem 🌟👍

Larisa

2026-02-07

Cudowny, drgający emocjami i przeczuciem wiersz!
Ten margines niepewności zawsze się wkrada...
5/6.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Poetko:)

Belamonte/Senograsta

2026-02-07

idą wakacje, to pewnie o tym jest ten wiersz, para znużona sobą ale rowery już wyczyszczone... Urok jest. Hej

Belamonte/Senograsta

2026-02-10

:-) rower stacjonarny miałem na myśli , ha ha

Kornel Passer

2026-02-08

:):) Znam kogoś, kto sezon rowerowy kończy w grudniu, a zaczyna w styczniu, ale tej zimy nawet on wymiękł...

Belamonte/Senograsta

2026-02-08

:) Eleanor jest bicyklomanką

Belamonte/Senograsta

2026-02-08

Ojej, nie pomyślałem, ale wiesz ja na przykład jeżdziłem w piątek na rowerze intensywnie. I mamy przecież globalne ocieplenie, czyż to nie jest argument

Kornel Passer

2026-02-07

"Czyś" :)

Kornel Passer

2026-02-07

Czyż Ty zwariował, jeszcze przed nami zimna wiosna , a na razie rowery to może rzeźbić z lodu..... :)

Wiatrodrzew

2026-02-07

💮 Niesamowita treść - do przemyślenia, chociaż wydaje mi się, że to dotyczy tylko Ciebie. Tajemniczy klimat, otwarte przestrzenie i Wy naprzeciw siebie sam na sam 💮💗

samisen

2026-02-06

Wiersz staje się refleksją nad ulotnością sensu, chwilą przed przełomem oraz znaczeniem tego, co pozornie marginalne, lecz w istocie najbliższe człowiekowi.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

LydiaDel

2026-02-06

Na marginesie, zawieszony między światami. Jeszcze nie całkiem u celu, ale już wykluczony. Refleksyjny tekst, zatrzymał mnie na dłużej. 6/5 Serdeczności

maciejka

2026-02-06

Wiersz działa na wyobraźnię - łączy moim zdaniem chwilę z głębszymi przemyśleniami dotyczącymi tych, którzy na marginesie (inni, wyjątkowi? ). Bardzo mi się podoba.
Pozdrawiam :-)

Waldi1

2026-02-06

piękny wiersz ... na śmierć nie czekam ..ale ona przyjdzie ... o swoim czasie ... ozdrawiam serdecznie ...

Viola Arvensis

2026-02-06

Niezwykle ładny obraz namalowałaś słowami.

Migrena...1^(*)

2026-02-06

Ela.

Twój wiersz bardzo mnie poruszył.

szczególnie ten moment, gdy „stoisz naprzeciw zachodu słońca”.

czytając to, miałem wrażenie, jakby czas na chwilę się zatrzymał .

jakby serce zrobiło pauzę, dokładnie w tym świetle, które mruży oczy
i nagle wszystko staje się wystarczające.

jest w tym wersie ogromna czułosć i spokój,

taki widok, który nie potrzebuje słów,
a jednak zostaje w człowieku długo po przeczytaniu.

dziękuję za ten margines świata, w którym można tak po prostu stanąć
i oddychać.

przepiękny wiersz !

ajw

2026-02-06

Wiersz o byciu jeszcze „przed”, o sensie, który dopiero zbiera się na marginesach, zanim wejdzie w główny tekst życia.. Pozdrawiam ciepło :)

Krystek

2026-02-06

Wszystko przemija ,dobrze że wspomnienia
i słowa zostają, co w sercu mieszkają.
Ślę moc serdecznych pozdrowień:)

hiala

2026-02-06

Tak jak piszesz -przemija wszystko a słowa zostają.
Bardzo ciekawie -pozdrawiam

sturecki

2026-02-06

To wiersz o byciu „poza głównym tekstem” – margines jako miejsce wykluczonych, ale też schowek na sens, który dopiero ktoś doczyta. Podoba mi się przeskok z abstraktu w konkret: „dłoń kochanki”, „rowerowy szlak”, fiolety na bezdrożach – jakby wtajemniczenie było ruchem, nie teorią ... i w końcówce: zwykły zachód, uśmiech–emotikon, a pod spodem cień jutra.
„Jeszcze nie przeczuwam śmierci” brzmi jak moment przed kliknięciem – kiedy wszystko wygląda normalnie, bo nie ma ostrzeżenia.
6/5