Twoje Wiersze - na marginesie

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

9 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

samisen

dziesięć minut temu

Wiersz staje się refleksją nad ulotnością sensu, chwilą przed przełomem oraz znaczeniem tego, co pozornie marginalne, lecz w istocie najbliższe człowiekowi.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

LydiaDel

dziesięć minut temu

Na marginesie, zawieszony między światami. Jeszcze nie całkiem u celu, ale już wykluczony. Refleksyjny tekst, zatrzymał mnie na dłużej. 6/5 Serdeczności

maciejka

kwadrans temu

Wiersz działa na wyobraźnię - łączy moim zdaniem chwilę z głębszymi przemyśleniami dotyczącymi tych, którzy na marginesie (inni, wyjątkowi? ). Bardzo mi się podoba.
Pozdrawiam :-)

Waldi1

pół godziny temu

piękny wiersz ... na śmierć nie czekam ..ale ona przyjdzie ... o swoim czasie ... ozdrawiam serdecznie ...

Viola Arvensis

godzinę temu

Niezwykle ładny obraz namalowałaś słowami.

Migrena...1^(*)

godzinę temu

Ela.

Twój wiersz bardzo mnie poruszył.

szczególnie ten moment, gdy „stoisz naprzeciw zachodu słońca”.

czytając to, miałem wrażenie, jakby czas na chwilę się zatrzymał .

jakby serce zrobiło pauzę, dokładnie w tym świetle, które mruży oczy
i nagle wszystko staje się wystarczające.

jest w tym wersie ogromna czułosć i spokój,

taki widok, który nie potrzebuje słów,
a jednak zostaje w człowieku długo po przeczytaniu.

dziękuję za ten margines świata, w którym można tak po prostu stanąć
i oddychać.

przepiękny wiersz !

ajw

godzinę temu

Wiersz o byciu jeszcze „przed”, o sensie, który dopiero zbiera się na marginesach, zanim wejdzie w główny tekst życia.. Pozdrawiam ciepło :)

Krystek

dwie godziny temu

Wszystko przemija ,dobrze że wspomnienia
i słowa zostają, co w sercu mieszkają.
Ślę moc serdecznych pozdrowień:)

hiala

dwie godziny temu

Tak jak piszesz -przemija wszystko a słowa zostają.
Bardzo ciekawie -pozdrawiam

sturecki

dwie godziny temu

To wiersz o byciu „poza głównym tekstem” – margines jako miejsce wykluczonych, ale też schowek na sens, który dopiero ktoś doczyta. Podoba mi się przeskok z abstraktu w konkret: „dłoń kochanki”, „rowerowy szlak”, fiolety na bezdrożach – jakby wtajemniczenie było ruchem, nie teorią ... i w końcówce: zwykły zachód, uśmiech–emotikon, a pod spodem cień jutra.
„Jeszcze nie przeczuwam śmierci” brzmi jak moment przed kliknięciem – kiedy wszystko wygląda normalnie, bo nie ma ostrzeżenia.
6/5