ktoś swobodnie pochlapał białą farbą wagony
napisał na nich „sen“ albo „sny“

wagony przenoszą myśli Boga, to z innych żyć
co może żyć w tobie
dziś i po twojej śmierci

spacer ambientowymi korytarzami
seks, śmierć, życie
wagony snów na bocznicy
Franek, Bóg, daleko od środka, blisko

malec walący w szybę co roku
Czy jego spotkałem w parku
Szuka mnie Simurg?

Czy nawiązujemy relacje od środka
plus to, co wokół tego naszego środka,
z ich środkiem i tym co go otacza
- przypadkowe obojętne obce wrogie ja moje
interesowne rozpędzone -
czy od zewnątrz

ten ptaszek, to ziarenko, kamień, ona, bąk
i ja
osobowo - w oceanie umykającym takiej bliskości

ten kontakt drobin i ich ambientów, otoczek ochronnych
i ten z całym światem, ze środkiem wszystkiego
i ze środkiem mnie

Sen, marzenie, zadanie?

a ten środek to to, co
najbardziej boli pamięta
ufa cieszy się
ja, nie-ja

Czy Świat go ma?
Czy Świat mnie kojarzy?