Z serca dziękuję, Droga Przyjaciółko:)
Nawet nie wiesz, jak bardzo się cieszę, że już jesteś z nami:)
Mam nadzieję, że wszystko się udało i dochodzisz powoli do formy:)
Serdecznie Cię pozdrawiam, Elżbieto:)

Z serca dziękuję, Janie:) Wszystko, o czym piszesz ma ogromny sens. Poruszyła mnie Twoja wrażliwość i ciepło Twoich słów. Jesteśmy bezbronni... i coraz więcej zła wokół i 'kartonowych' idei...
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Też jestem ciekawa... myślę, że polityka, rozumiana jako zaangażowanie w dobro wspólne, tworzy ważne rzeczy dla rozwoju człowieka, społeczeństw... Ale, chyba ta 'definicja' powoli odchodzi już w cień.
Pięknie dziękuję, Andrew:) Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Przewspaniały komentarz, Droga Wando, za który z głębi serca dziękuję. Napisałaś wszystko, to o czym myślałam pisząc ten wiersz i o wiele więcej... poruszyłaś aspekt poczucia winy i poczucia wstydu, a także nieuświadomionej, bo niedoświadczonej traumy, ale traumy.

Myślę, że istnieje dobro, ono istnieje w naszych sercach, w nas samych. Dla mnie nie istnieje pojęcie "zbiorowego dobra". Uważam, że każdy z nas jest za nie odpowiedzialny - osobiście. Dopiero wiele serc je tworzy jako wartość:) Zło się panoszy... bardzo swobodnie, dopóki nie napotka sprzeciwu. Sprzeciw jednostki ma się nijak do walki ze złem, ale jedność/zdecydowany opór wielu dobrych serc może przynieść jakiś rezultat. Przynajmniej chcę w to wierzyć:)

Pisałam ten wiersz w 2023 roku, gdy wojna w Ukrainie spędzała nam sen z powiek i myślałam, że tego wiersza ponownie nie opublikuję, bo będzie już nieaktualny... a jednak jest inaczej... wojny się obecnie mnożą.
Sytuacja w Iranie jest bardzo skomplikowana i to fakt, co jeszcze bardziej pogłębia niepokój.

Wierzę, że jesteśmy nadal zdolni do współodczuwania, czyli jest nadzieja jeszcze na ten świat i oby nigdy nie upadła. Chociaż ta wiara niech pozostanie... nienaruszona.

Najserdeczniej Cię pozdrawiam, Droga Wando:)

Pięknie dziękuję, Dawidzie:) Wiersz pisałam po wydarzeniach w Ukrainie. Nie sądziłam, że jego treść będzie ponownie aktualna...
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Dziękuję, Mandarynie:) 'Nietuzinkowa' jest obecnie sytuacja polityczna.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Z serca dziękuję, Ekrzy za piękny komentarz do wiersza. Zgodny z zamiarem autorskim:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Tak, najgorsze jest to 'rozdwojenie' i bezsilność.
Z serca dziękuję, Jarku:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Dwa życia, a tak różne... a najgorsze, że nie wiemy jak się to wszystko skończy.
Pięknie dziękuję, Marku:)
Serdeczności moc przesyłam:)

Tak, ta bezradność paraliżuje... wobec ogromu ludzkich tragedii, a to 'mieszanie zupy' staje się bezwolnym aktem.
Z serca dziękuję, Staszku:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

W takich niezrozumiałych czasach przyszło nam żyć... a, co do słuchania jednym uchem i że, wojny od zawsze prowadzone były dla zysków - pełna zgoda. Smutna, porażająca prawda.
Z serca dziękuję, Wandeczko:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Wychodzi na to, że tak... i aż trudno temu zaprzeczyć.
Żyjemy w czasach, w których 'slogany' dobrze się mają... smutna prawda.
Pięknie dziękuję, Waldi;)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pięknie dziękuję, J.J. Zieleziński:)
Wielcy tego świata wciąż dążą do dominacji, myślę, że imperialne zapędy nigdy się nie skończyły. Miło mi bardzo, że wiersz Ciebie poruszył... ciepła, czytelnicza reakcja jest zawsze nagrodą dla wiersza.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Tak, wiem, ale odwracanie wzroku od tego, co się dzieje za ścianą, czy za granicą, gdzie wojna trwa już lata jest niestety powszechne. Pozdrawiam serdecznie, a wiersz uniwersalny, ale tez na czasie.

Filmu nie widziałam, a powinnam... poczytałam jednak co nieco w necie, żeby przybliżyć sobie treść fabuły i tak się zainteresowałam, że na pewno obejrzę w dogodnym czasie.
Można rzec, że za przedmiotową ścianą jest nam blisko i zarazem daleko do siebie... bo odgradzamy się mentalnie.
W wierszu chodziło mi o wojny, ale jedno z drugim się przecież łączy.
Pięknie dziękuję, Marku:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Tak, ta bezsilność bardzo boli, a dramat ludzki trwa...
Z serca dziękuję, Krysiu:)
Serdeczności moc przesyłam:)

Niestety... i to boli najbardziej.
Z serca dziękuję:)
Serdecznie Cię pozdrawiam, Starzec:)

Masz rację, Lydio, że nie można się całkowicie odizolować, bo życie to nieustanny ruch, ale to uczucie bezradności bardzo doskwiera...
Z serca dziękuję, Lydio:)
Serdeczności moc przesyłam:)