X

Logowanie



Zapomiałaś/eś hasła? Przejdź do procedury resetującej.

zostaję tu gdzie jestem

Wiersz Miesiąca 0
wolny
2026-04-12 21:34
boję się
że przeoczę chwilę
w której zacznę żyć
może kiedyś jeszcze
będę komuś potrzebny

nie muszę
nikogo doganiać
to nie jest wyścig
lecz moja historia
pisana w swoim tempie
gdzie głowa
jest bardziej w niebie
niż stopy na ziemi

i może dlatego
tak łatwo gubię drogę
między „powinienem”
a „chciałbym”

uczę się powoli
że cisza też mówi
a oddech potrafi być domem
gdy wszystko inne drży

że nie trzeba krzyczeć
by zostać usłyszanym
czasem wystarczy zostać
i nie uciekać przed sobą

więc zostaję
tu, gdzie jestem
z tym, co mam
próbując uwierzyć
że to już jest początek

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony
8 razy
Treść

6
6
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0
Warsztat

6
2
5
6
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.





Komentarze

Kolor wiersza: zielony


Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


Czasem
Czasem
2026-04-16
:) O! Tu jest piękna nadzieja na przyszłość. Zawarłeś tez bardzo mądre stwierdzenie:
"boję się
że przeoczę chwilę
w której (...)
może kiedyś jeszcze
będę komuś potrzebny"

o właśnie...

Niezmiennie ciepło przytulam


samisen
2026-04-16
Chyba każdy z nas gdzieś nosi w sobie ten cichy lęk, żeby nie przegapić czegoś ważnego — albo momentu, w którym możemy jeszcze być dla kogoś potrzebni.
Dobrze wiedzieć, że ktoś to rozumie.

Dziękuję i odwzajemniam uściski. ;-)
Pozdrawiam.

Moona@
Moona@
2026-04-13
Dwie ostatnie strofki to świetny wstęp do otwarcia na nowe*
Jak to mówią pierwszy krok najtrudniejszy.
A potem jakoś idzie...
Pozdrawiam :)


samisen
2026-04-13
Tak, najważniejszy jest pierwszy krok a reszta przyjdzie po drodze...
Dziękuję bardzo i pozdrawiam

januszek
januszek
2026-04-13
Właściwie to stajemy:
między „chciałbym”
a „powinienem”.

Pozdrawiam serdecznie.


samisen
2026-04-13
Najtrudniejsze miejsce — tam, gdzie serce mówi „chciałbym”, a rozum przypomina „powinienem”.
Może kluczem jest znaleźć odwagę, by czasem posłuchać jednego, a innym razem drugiego… i nie zatrzymać się w pół kroku.

Serdeczności

MadziaLena
MadziaLena
2026-04-13
Ciekawy wiersz Jarku. Pierwsze skojarzenie - moja ulubiona piosenka sprzed 2 lat - Kaśka Sochacka - "Zostaję przy tym, co już znam" ... Warto doceniać początki - może z nich coś rozwinie się dobrego.
Tego życzę i pozdrawiam


samisen
2026-04-13
Bardzo dziękuję za te słowa i skojarzenie – świetny trop, lubię ten utwór.
Masz rację, w początkach jest coś wyjątkowego, taka przestrzeń na wszystko, co dopiero może się wydarzyć. Cieszę się, że wiersz do Ciebie trafił.
Pozdrawiam serdecznie i również życzę wszystkiego dobrego.

Odyseusz62
Odyseusz62
2026-04-13
Wszechświat dąży do równowagi.
Wszystko będzie dobrze.
Pozdrawiam.


samisen
2026-04-13
Obyś miał rację....
Dziękuję i pozdrawiam

Bożena Joanna
Bożena Joanna
2026-04-12
To wielka odwaga zmierzyć się ze światem, pozostać tu, gdzie zawsze było własne miejsce.
Serdecznie pozdrawiam


samisen
2026-04-13
Tak, wiersz jest refleksją nad zatrzymaniem się w życiu i próbą zaakceptowania siebie oraz własnego tempa rozwoju...
Dziękuję i pozdrawiam serdecznie

ekrzy
ekrzy
2026-04-12
Twój wiersz brzmi jak szept duszy zagubionej między pragnieniem a powinnością. Opisałeś pięknie odwagę człowieka, który uczy się zatrzymywać, by usłyszeć własne serce.
Cieszę się , że wróciłeś , brakowało mi Twoich wierszy .
Pozdrawiam serdecznie


samisen
2026-04-12
Czasem samemu trudno usłyszeć własne serce, ale takie komentarze przypominają, po co się w ogóle pisze. Cieszę się, że moje wiersze były dla Ciebie obecne nawet wtedy, gdy mnie chwilowo nie było. Wracam powoli, z większą ciszą niż wcześniej i tym bardziej doceniam, że jesteś tutaj i czytasz.

Dziękuję serdecznie
Pozdrawiam

Waldi1
Waldi1
2026-04-12
wiersz jest piękny ... dobrze jest zrobić kilka kroków do przodu ... by nie przeoczyć tego... że zaczynasz żyć ... a w każdym postawionym kroku może być ten promyk słońca ... pozdrawiam serdecznie ...


samisen
2026-04-12
Rzeczywiście, czasem wystarczy zwolnić i zrobić kilka kroków świadomie, żeby zobaczyć te drobne promyki, które składają się na codzienne życie. To w nich często ukrywa się spokój i sens.
Bardzo dziękuję i pozdrawiam


Pokaż mniej



X

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

X

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji

 

x
Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności