Twoje Wiersze - Trochę gorzko!

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

33 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

LidiaM-9

2026-02-07

Gorycz leku i guzy są przykre, ale po czasie czujemy, że lek pomógł, a guzy czegoś nauczyły i wracamy po kolejne lekarstwo i naukę.
Haiku zachwycające!
Pozdrawiam:)

JoViSkA

2026-02-06

Czytamy różne treści, niektóre są bardzo bolesne i dotykają niezwykle delikatnych spraw, mimo to wracamy, żeby chłonąć więcej...poezja uzależnia...
Pozdrawiam cieplutko Elżuniu i życzę miłego piątunia :* Uściski!

eSka

2026-01-28

Twój 444-ty wiersz! Gorzko...? dla mnie pięknie i mądrze, wiersz zachęca do spojrzenia z różnych perspektyw na to co czytamy

z uznaniem!
Stefan

Elżbieta

2026-01-29

Jestem pod wrażeniem, że zauważyłeś tę liczbę:) Zorienowałam się dopiero po zamieszczeniu wiersza i uznałam ją za trochę symboliczną.
Dziękuję, Stefanie za Twój wpis i ważne słowa!

Smoku

2026-01-28

Wspaniały wiersz! ⭐✨

Elżbieta

2026-01-29

Dziękuję, Smoku!
Serdecznie Cię pozdrawiam 🤗

Prostaczek

2026-01-28

Pięknie Elu. Uściski

Elżbieta

2026-01-28

Dziękuję "P", pierwszy raz, tak mi napisałeś! Też, Ciebie ściskam🍀

Wanda Kosma

2026-01-27

Ach, te metafizyczne guzy odczuwane realnie :) Świetny wiersz, pełen pokory i oddania poezji. Haiku w poincie - super pomysł. Pozdrawiam serdecznie :)

Elżbieta

2026-01-28

Tak, te metafizyczne, bolą najbardziej, ale to one najlepiej budzą świadomość.
Dziękuję i serdecznie pozdrawiam, Wando:)

legenda

2026-01-27

Z poezji można czerpać tchnienie która życiem jest:)pozdrawiam

Elżbieta

2026-01-28

Masz rację Legendo!
Serdecznie Cię pozdrawiam:)😊

Naja

2026-01-27

Poezję należy nie tylko czytać, również doznawać...
Do poezji trzeba dwojga :-)
Pięknie to ujęłaś, Elu.
Pozdrawiam ciepło i serdecznie :-)

Elżbieta

2026-01-28

Dotknęłaś, Naju sedna... trzeba odbierać, nagromadzone w niej emocje, inaczej to tylko puste słowa!
Dziękuję, serdecznie Pozdrawiam:)😍

Larisa

2026-01-26

Przepiękny wiersz, Droga Przyjaciółko!
Urzeczywistniający poezję, a jednocześnie pokazujący jej mistyczny charakter...
Przejmujące haiku, kończące narrację.
5/6.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Droga Elżbieto:)

Elżbieta

2026-01-28

Bardzo dziękuję, Droga Lariso, ten wiersz "napisał się sam", przeżywałam czytane wiersze. To było mocne doświadczenie i ono we mnie trwa.
Serdecznie pozdrawiam, Droga Przyjaciółko:)🪻

Moona@

2026-01-26

Podoba mi się to wyznanie!
Sama nie umiem nadać poezji aż takiego znaczenia.
Dla mnie to rozrywka.
Pozdrawiam Elu :)

Elżbieta

2026-01-28

Początkowo wiersz miał właśnie tytuł "Wyznanie", dość długo przeleżał się w schowku na TW, nie mogłam się zdecydować na jego zamieszczenie. Późno zaczęłam pisać wiersze i właściwie nie rozumiem dlaczego w ogóle piszę.
Serdeczności Moniko:)

Annna2

2026-01-26

Są wiersze, są książki do których wracam.
6/5

Elżbieta

2026-01-28

To prawda, niektóre wiersze wpisuję do telefonu, by mieć je "przy sobie".
Dziękuję, Aniu, serdeczności:)

Monia

2026-01-26

W poezji jest coś bardzo magicznego co przyciąga i nie chce puścić. U mnie już tak jest od prawie 10 lat i chyba tak pozostanie do końca pozdrawiam serdecznie 😉

Elżbieta

2026-01-28

Świetnie, to określiłaś, też mam wrażenie takiego przyciągania.
Dziękuję Moniu, serdecznie pozdrawiam:)

_wena_

2026-01-26

Dobre rady zawsze w cenie ale cenię sobie podejmowanie decyzji z wolnej woli i przez siebie.
Poezja w życiu człowieka jest odtrutką na prozę życia - jakże mądre słowa Edwarda Stachury i to, że poezja to inny świat, który wnika w sferę życia, nadając głębszego sensu i ubogacenie duchowe człowieka, który jest wiernym czytelnikiem. Uczy człowieka wyrażania różnorakich uczuć i myśli.
Serdecznie pozdrawiam i życzę miłego dnia, Elżbieto :)

Elżbieta

2026-01-28

Bardzo pięknie napisałaś Weno, uwielbiałam czytać, ale właśnie prozę, nie ciągnęło mnie do poezji, aż nagle całkowity zwrot, nie potrafię sobie tego wytłumaczyć.
Dziękuję i serdecznie Weno, pozdrawiam:)

andrew

2026-01-26

Jest zależny o nastroju, jsk życie.
Jak ono ...

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Elżbieta

2026-01-28

Pewnie masz rację, czytamy wiersz i przeżywamy, bo to, ten moment, a może nastrój?
Dziękuję, Andrzeju, serdeczności:)

Odyseusz62

2026-01-26

Poezja jest nieprzewidywalna.
Pozdrawiam.

Elżbieta

2026-01-28

Tak, do dziś nie wiem dlaczego piszę i czytam wiersz!
Serdeczności:)⭐️

Lenia

2026-01-26

Piękny wiersz, ukazuje silę i kruchość poezji:):) pozdrawiam Elu:):)

Elżbieta

2026-01-29

Bardzo dziękuję, Leniu, a też naszą małość wobec jej arcydzieł.
Serdecznie Cię pozdrawiam:))😍

samisen

2026-01-26

Wiersz ukazuje poezję jako doświadczenie paradoksalne: gorzkie, bolesne, a jednocześnie niezbędne i pożądane. To sztuka, która rani, ale bez której podmiot nie potrafi istnieć.
Pozdrawiam gorąco ;-)

Elżbieta

2026-01-29

Dziękuję, Jarku za takie odczytanie wiersza. Nie raz musi zaboleć, żeby zyskać coś więcej, choćby nowe doświadczenie siebie!
Dziękuję i ślę serdeczności:)🍀

klaks

2026-01-26

Przepiękny wiersz Elu, siła poezji jest większa od nas.
Pozdrawiam serdecznie <3

Elżbieta

2026-01-29

Pięknie, to ujęłaś Grażynko!
Pozdrawiam, Przyjaciółko:)😍

Czasem

2026-01-26

Świetny wiersz Elu.
Kapitalnie pokazujesz jak można zderzyć się z mocną poezją. Boli, ale wracasz po więcej!
Super. Pozdrawiam!

Elżbieta

2026-01-29

Bardzo dziękuję, Kasiu za zajrzenie i ważny dla mnie wpis!
Dziękuję, też za korektę:)
Serdeczności.

Czasem

2026-01-26

p.s. pierwszy wers ostatniej strofki - za dużo "n"?

elvie

2026-01-26

Wiersz piękny jak motyl leciuteńki, ale jak usiądzie na sercu, waży więcej niż tona. Przepięknie.
Serdecznie pozdrawiam.

Elżbieta

2026-01-29

Ładnie, to ujęłaś, masz rację, ten wiersz jest na miarę wyznania, a ono nie jest lekkie.
Dziękuję za wpis, serdeczności.

Jastrz

2026-01-25

Nasze wiersze to jest zabawa. Ktoś pisze, ktoś inny czyta i mówi, że świetny. Na pewno jest dobrze czytać wiersze ważne. (Kanon ważnych poetów każdy sam sobie układa w zależności od wrażliwości, ale nie wyobrażam sobie, by ktoś mógł w nim pominąć np. wieszczów, czy XVII-wiecznych angielskich metafizyków.) A wiersze ważne czasami walą nas jak obuchem w głowę. Bywają wiersze świetne, które jednak nie nadają się do czytania przed snem.
I jeszcze jedno. Na pewno nigdy takim wstrząsającym wierszem nie będzie haiku (aczkolwiek to, które zamieściłaś jako ostatnią zwrotkę dzisiejszego wiersza ma sporo uroku).

Elżbieta

2026-01-29

Dziękuję, za Twój mądry i wywarzony komentarz. Nie mam złudzeń, co do mojego pisania, dziwię się, że w ogóle coś skrobię, bo zaczęłam pisać bardzo późno nie mając warsztatu ani talentu. Zderzenie z prawdziwą poezją jest jak "odurzenie"! Warte "guzów i zawrotów głowy". A co do haiku to, też nie mam złudzeń.
Pozdrawiam serdecznie.

Kornel Passer

2026-01-26

Klasyczne haiku jest właśnie po to pisane by wstrząsnąć i wywołać satori, czyli oświecenie umysłu. Powszechny błąd popełniany tu na portalu również przez Ciebie, wybacz, polega na odbiorze haiku w duchu europejskiej estetyki literackie, i nawet kireji jest odczytywane w duchu logicznej literackiej puenty. Kto nie wie czym jest buddyzm nie zrozumie haiku, a buddyzmu nie da się rozumieć teoretycznie.

hiala

2026-01-25

Ładnie—taka tęsknota za słowem.
Pozdrawiam pięknie 🙂

Elżbieta

2026-01-30

Dziękuję Hialo, ładnie to ująłeś.
Pozdrawiam serdecznie:)🪶

hiala

2026-01-25

6/5⭐

sisy89

2026-01-25

Ładnie, chłoniemy poezję i próbujemy sami nadać jej kształt.
Pozdrawiam serdecznie :)

Elżbieta

2026-01-30

Dziękuję, Joasiu, bywa, że zderzenie z "wielką poezją" uświadamia "małość", ale piszemy...
Serdecznie Cię pozdrawiam:)🪶

rzabaprzezrz

2026-01-25

Bardzo mnie porusza to stwierdzenie :"nie napiszę wiersza, co zwala niebo na głowę". Odbieram to jako żal, że nie potrafię napisać tak, żeby mocno wstrząsnąć czytelnikiem...i czuję, że właśnie w takim aspekcie spostrzegasz wartość wiersza- w jego sile oddziaływania...jeśli to dobrze odbieram, jest to dla mnie ciekawe, i jako perspektywa postrzegania wierszy, i jako motywacja, cel....Pozdrawiam serdecznie :)

Elżbieta

2026-01-30

Rzabko, wiersz napisałam pod wpływem lektury wierszy Urszuli Kozioł, nie wszystkie mną wstrząsnęły, ale były takie, które zostały ze mną, odebrałam je bardzo osobiście.
Dziękuję za ciekawy wpis i podzielenie się myślą po przeczytaniu mojego wiersza.
Serdeczności:)🪶

Waldi1

2026-01-25

to pal go sześć ...ładne to jest .. . pozdrawiam serdecznie

Elżbieta

2026-01-30

Dziękuję, Waldi, serdeczności dla Ciebie:)🤗

violetta

2026-01-25

Piękne.

Elżbieta

2026-01-30

Bardzo dziękuję, Violetto:)🌸

Marek Żak

2026-01-25

Nigdy nie wiadomo, czy ten następny nie będzie najlepszy, a sam proces tworzenia z niczego ma w sobie coś .boskiego. Pozdrawiam serdecznie.

Marek Żak

2026-01-30

Gdyby nie Mendelssohn, być może i twórczość Bacha byłaby zupełnie zapomniana, a przecież Bach to Himalaje muzyki. Trudno o jakąś tu logikę. Pozdrawiam serdecznie.

Elżbieta

2026-01-30

Masz rację, pisałam o Elmyre de Hory, on miał talent, ale znany jest z fałszerstw, a nie własnej twórczości, zatem coś jeszcze prócz talentu i pracy? Może utrafienie w gust odbiorców, dobór tematów, mecenat, a może jest tak, " że łaska pańska na pstrym jeździ", publiczność, krytycy? Trudno powiedzieć?

Marek Żak

2026-01-30

Talent jest niezbędny, ale zdarza się, że artysta napisał, skomponował tylko jedno dzieło, które dało mu wieczna sławę, a przecież wiedzy, warsztatu miał z wiekiem więcej, ot twórcy jednego przeboju, a dawniej choćby Pietro Mascagni, który skomponował genialną Rycerskość wieśniaczą, a potem inne dzieła, o których nikt nie wie, a przecież talent, wiedzę i umiejętności miał. Pozdrawiam serdecznie.

Elżbieta

2026-01-30

Jest takie powiedzenie "ćwiczenie czyni mistrza", pewnie pisząc, nabywa się pewne umiejętności, ale poezja, to chyba najdelikatniejsza ze wszystkich sztuk, w niej prócz treningu, trzeba mieć to "coś", jedni nazywają to talentem.
Dziękuję, Marku, serdecznie :)🪶

mis

2026-01-25

Z pisaniem wierszy to nie zawsze jest cacy, cacy...
Piszę tutaj o sobie, być może innym poetkom/ poetom to samo "leci" jak Twój wierszowy lekki motylek.
Ładnie napisany wiersz.
Serdeczności, Elżuniu 😄
6/5

Elżbieta

2026-01-30

Zgadzam się z Tobą, Misiu, nie każdemu łatwo...
Dziękuję i dużo serdeczności dla Ciebie:)🍀

Kornel Passer

2026-01-25

Metafora nieba zwalającego się na głowę i nabijającego guza- znakomita i bardzo nośna. Pozdrawiam:)

Elżbieta

2026-01-31

Bardzo dziękuję, nie raz, to co się czuje, sprawdza się całkiem nieźle w utworze.
Pozdrawiam serdecznie:)

LydiaDel

2026-01-25

Są takie wiersze, że nie można czytać, a także nie można zaprzestać. Znam to uczucie. Ciagle do nich powracasz. Pięknie to ujęłaś Elu. 6/5 Serdecznie pozdrawiam.

Elżbieta

2026-01-31

Dziękuję, Lidio, mamy zatem podobnie! Wpisane do pamięci, zawsze są ze mną.
Serdecznie pozdrawiam.

Jan Kępiński

2026-01-25

Delikatnie opisałaś ten proces wchłaniania poezji ale jak można inaczej?
Pozdrawiam Cię w zadumaniu.

Elżbieta

2026-01-31

Pewnie tak jest, bo jakżeby inaczej!
Ślę serdeczności:)

JaSnA7

2026-01-25

Wiersz skłania do przemyśleń...
Wiersze są różne; czasem pragniemy przeczytać ich wiele, ale nie zawsze jest wystarczająco dużo czasu...
Bardzo podoba mi się motyw motyla - motyl, jak lekkość, niezależność, piękno i przezwyciężenie trudności...
Piękne.
Serdecznie Ciebie Elu pozdrawiam:)
5/6🌟🟠❄️

Elżbieta

2026-01-31

Masz rację, Olu, czas stawia ograniczenia, bo jakże można czytać wiersze nieuważnie?
Dziękuję, za dostrzeżenie puenty!
Serdeczności, Olu:)🪶

maciejka

2026-01-25

Tak, na wiersz przychodzi chwila. Czasem czytam pierwszy raz - podoba mi się lub nie. Dopiero kolejne czytania odkrywają głębię. A niektóre wiersze tworzą niezwykłą atmosferę i nie potrzebują analizy. Tak to już jest.
Pozdrawiam ciepło :-)

Krystek

2026-01-25

Są wiersze, co zapadają w serce
i duszę, poruszają wyobraźnię.
Właśnie do takich wracamy.
Ślę moc serdeczności:)

Przeboski Mandaryn

2026-01-25

Bardzo dobry wiersz

sturecki

2026-01-25

Świetnie ujęte - poezja u Ciebie jest jak gorzki lek, który leczy i naraz boli: w zimnym półmroku nawet motyl na stronie drży razem z Tobą.
6/5

Bożena Joanna

2026-01-25

Wierszy nie da się czytać na kopy, Smakują w odosobnieniu czytane spokojnie, a guzy utrudniają kontakt ze słowem pisanym, można się poczuć motylem.
Serdeczności

Pokaż mniej

Logowanie

Trochę gorzko!

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji